έχε το νου σου στο παιδί..




Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Ροδί

Όπως τα χείλια σου.

Ηλιοβασίλεμα στο τέλος Σεπτέμβρη
Σύννεφο ροδόχρουν, μέσα στα μάτια μας
Ολοζώντανο  ηδονικόν άσμα του κορμιού και της ψυχής
Ερωτικός καρπός των αισθήσεων, ακρογιάλι της τύχης
Ρόδινο ακρογιάλι του Παπαδιαμάντη
Του βουνού και της στάνης ξέσπασμα.

Μιας άλλης εποχής μυστήρια που ανασταίνονται.
Πράσινα φύλλα  σκεπάζουν τον ώριμο καρπό
δέντρο ακοίμητων πόθων και ακριβοθώρητων στεναγμών
Ρόδο της αγάπης και της προσμονής
Ά-χυτος πόθος, της λύτρωσης εκπλήρωση
Αλαργινό ταξίδι μύχιων ανεπαίσθητων σκέψεων, ανυπάκουο χρώμα της απεραντοσύνης
Ανάσα της υπομονής.
Αγαπημένο χρώμα των παιδιών , Να ένα Ρόδι
Έτσι μάθαμε το ρ, μετά είπαμε ρώγα
Μια ρώγα σταφύλι στο στόμα μου, όλη
η ζωή στα χέρια μας .
Αθέατο χρώμα στους τυράννους, στους οικονομολάγνους,
άσεβους και ευσεβούς τυχοδιώκτες
και θεατές που καταπίνουν την κάμηλο και διυλίζουν τον κώνωπα
αντί πινακίου φακής ,ξοφλημένοι από νωρίς.
Αφύτρωτο χωράφι τσιμεντένιας γης, ανέξοδοι αριθμοί άνοστης ζωής, δυνάστες
των κήπων και της αυλής μας.
Περπάτημα σε στενό μονοπάτι από ξερολίθια,
ξεπροβάλουν απέραντοι οι δρόμοι του νου και των απόκρυφων αισθήσεων,
λίμνης ανταύγειες, από φωτεινό χαμόγελο του Ο-υρανού.
Ροδίζον πρόσωπο, σε αναπάντεχη συνάντηση, του έρωτα παγίδα.
ατέρμονης μεθυστικής διαδρομής από ροδίτη οίνο.
Χυτές λέξεις, ευοίωνο περίβλημα
σπόρια της γέννας και της προκοπής.
Ρόδι και δείλι
Του έρωτα τα ρω
φεγγάρια του Ελύτη,
Νερό κι αλμύρα
στα διψασμένα χείλη των Ο-νείρων μας,
ροδοκοκκίνισμα της λαχτάρας.
 
Κ.Τ.





Ροδιά μου εσύ τετράκλωνη
στολίδι της αυγής μου...
 ...Κι αν πεσει απανω σου το βραδυ
       με τάστρα του τ΄απελπισμενα,
       μη φοβηθει απ΄το σκοταδι,
       ελα σε μενα,
       ελα σε μενα....
 Νίκος Γκάτσος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου