έχε το νου σου στο παιδί..




Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

Bella Ciao 1η του ΜΑΗ 2014


" Την πρώτη και την τελευταία σου λέξη
την είπαν ο έρωτας και η Επανάσταση.
Όλη σου την σιωπή την είπε η ποίηση"

Γιάννης Ρίτσος

(Η φωτογραφία "ΠΟΙΗΜΑ"  τραβήχτηκε στη Ρώμη σε πορεία κατά της λιτότητας.)

http://youtu.be/6XY7VoAlx0w
"Αχ αγέρα π'ανεμίζεις στου πελάγου τον αφρό αχ αγέρα που θροΐζεις με του λύχνου μου το φως, φύσα μέσα στην καρδιά μου,σκόρπισε μου τον καημό. Μάθε μου το φύσηγμά σου,πάρε με στο πέταγμά σου το ξημέρωμα να με βρει στην αιθέρια αγκαλιά σου.
"

Σιγοψιθύριζα  όλο το απόγευμα στη "θάλασσα μέσα μου" τούτο το τραγούδι..



σκεφτόμουν...



">
Ένα πουλί πετούσε
ανάμεσα στη Σάμο και το Κουσάντασι
και που να καταλάβω;
τούρκικο πουλί ήταν ή ελληνικό;
Ή αν μήπως από κάπου αλλού ερχόταν;
Κανένα σημάδι.
Τη θάλασσα ρώτησα
δύτης είναι,μου'πε.
Πλέκει,όλο πλέκει
νταντέλες στο στήθος μου.
Τον ουρανό ρώτησα
αγγελιοφόρος είναι,μου'πε
Απ'το ανοιχτό βιολέ
καιτο τριανταφυλλένιο
ως το μενεξελί.
Τα ψάρια ρώτησα
και τ'άλλα τα πουλιά
και τα καράβια με λογιώ -λογιώ σημαίες.
Όλα κάτι άλλο μου'πανε
απάντηση δεν πήρα.
Ένα πουλί πετούσε
ανάμεσα στη Σάμο και το Κουσάντασι.
Έ,που να καταλάβω
τούρκικο ήτανε πουλί ή ελληνικό;
Μην κι απ'αλλού ερχότανε
Και ποιά είναι η φυλή του;
Έ πουλί ,του είπα
Ποιοί είναι οι δικοί σου;
Ποιά είναι η χώρα σου;
Γλάρος είμαι,μου'πε
Πόσο χρονώ είμαι;
Όσο κι ο κόσμος.
Από ποιά χώρα είμαι;
Απ'τη γη,απ'τον ουρανό,απ'τη θάλασσα
Τα σύνορά μου ποιά;
Το χώμα,το νερό,ο αγέρας..
~ Özdemir İnce ~

Απαγγελία:Γιώργος Κιμούλης [Γιάννης Σαούλης]

Μουσική:Minstrlel's Era
[Derya Turkan-Ugur Isik-Gabriel Garcia Fons]

 Κατάθλιψη
 Μετανάστευση
 ή . .
 Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Σ Η στον πόλεμο που βιώνουμε σήμερα;

..

από το μλοκ του http://anemosantistasis.blogspot.com/ ξετρύπωσα:
http://anemosantistasis.blogspot.com/2014/05/blog-post_5703.html

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ!!!!


ΑΠΙΣΤΟΙ ΘΩΜΑΔΕΣ. ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΟΡΟΪΔΕΥΑΤΕ, ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑΤΕ ΟΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΕΤΥΧΕ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ ΚΑΙ ΒΓΗΚΕ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ, ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΓΑΤΕ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΜΑΪΜΟΥ ΚΑΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΣΑΤΕ ΤΟ SUCCESS STORY ΤΙ ΕΧΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΣΗΜΕΡΑ?

Είδατε τα πλήθη ΠΟΥ ΓΕΜΙΣΑΝ ΟΙ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩ , βγήκαν στις λαϊκές αγορές και ψώνιζαν ασταμάτητα? είδατε τι σπρωξίδι έπεσε από το φόβο μην ξεπουλήσουν οι λαϊκατζήδες και δεν προλάβουν οι πολίτες να εφοδιαστούν με τα προς βρώσιν?

Ξεπούλησαν στο πιτς φυτίλι οι παραγωγοί και οι έμποροι, οι πολίτες έκαναν παραγγελίες και για την επόμενη εβδομάδα, προπληρώνοντας κιόλας, κι επειδή τους έμειναν και λεφτά στην τσέπη πήγαν και για ένα FREDO ESPRESSO .
Ολες οι ηλικίες ήταν εκεί.Μικροί μεγάλοι, γιαγιάδες παπούδες, μωρά ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ.
ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΝΤΕΣ ΩΣ ΑΝΤΙΛΑΊΚΗ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ , ΠΩΣ ΘΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΕΊΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΧΉ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΑΨΕΥΣΤΕΙΤΕ…..
ΟΜΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ…. ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΣΥ ΚΑΙ ΓΩ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΣ ΜΗΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ΜΟΝΟ, ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΣΕ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ ΚΑΛΠΗΣ ΠΟΥ ΤΗ ΦΙΑΧΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ, με αναχώματα ΔΕΝΤΡΑ, ΠΑΡΑΚΛΑΔΙΑ, ΠΟΤΑΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΤΑΜΟΥΣ, αυτοαποκαλούμενους αριστερούληδες που αλλοιθωρίζουν προς στις αγορές….. και κάθε είδους εμπόδια, για να προστατευτεί και να διασωθεί αυτό το βάρβαρο κοινωνικό και οικονομικό σύστημα.
ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΠΟΥ ΑΥΡΙΟ Η ΜΕΡΑ ΤΟ ΚΑΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΧΥΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ 8ΩΡΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ, ΑΣ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΑΣ ΑΣ ΓΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΩΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΗ ΠΑΡΕΚΕΙ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΜΕ. ΟΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ.
ΔΕΝ ΤΙΣ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ το ΧΑΒΙΑΡΙ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΑΛΛΑ ΘΕΛΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ ΝΑ ΖΕΙ ΜΕ ΧΑΡΟΥΠΟΣΟΥΠΕΣ.
Κανέλλα Καζακοπούλου


Υ.Γ. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βγάλουν σε αφίσσα αυτή τη σημερινή λαϊκή έξοδο στις αγορές και να την αναρτήσουν όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρώπη πού έχει εκλογές, για να δούν οι΄ευρωπαίοι πολίτες πόσο πετυχημένη είναι η πολιτική του ΛΑΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΩΝ ΤΟΥΣ ΜΕ ΔΗΘΕΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΗΜΟ…..ειδικά στην Ελλάδα.

(ΠΗΓΗ: http://olympia.gr/)

Επιτέλους! Ο Σαμαρά ο Βενιζέλος και ο Στουρνάρας μας έβγαλαν στις ... αγορές!


Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός




Βλέποντας τις εικόνες και τα βίντεο με τους απελπισμένους πολίτες να προσπαθούν να πάρουν λίγα τρόφιμα δωρεάν ένιωσα μεγάλη οργή για όλο αυτό το πολιτικό "αληταριό της εξουσίας το οποίο διατυμπανίζει την επιτυχία του δήθεν πλεονάσματος και την έξοδο μας στις αγορές.




Επίσης ένιωσα αηδία για όλα αυτά τα επώνυμα ρεμάλια της δημοσιογραφίας των Mega-λων καναλιών τα οποία λειτουργούν μέσω των βοθροκαναλιών τους ως γραφεία τύπου και προπαγάνδας της κοινοβουλευτική Χούντας που μας κυβερνά. 

Ντροπή σε όλους αυτούς τους "ξεπουλημένους" αλλά ντροπή και σε όλους εμάς τους "αδρανείς" που ανεχτήκαμε και ανεχόμαστε ακόμα (χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση) όλους αυτούς τους απατεώνες οι οποίοι πάνε να φορτώσουν σ’ εμάς, στα παιδιά και στα εγγόνια μας να ξοφλήσουμε όλα όσα έχουν κλέψει αυτά τα χρόνια!
``````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````````

Ελληνικέ λαέ! Μην πιστεύεις την προβοκατόρικη πραγματικότητα που επενδύει στην καταστροφή της χώρας. Μάθε αυτά που πρέπει από το MEGA κάθε βράδυ στις 8.

[από Πραγματικό Όνομα]


πηγή: https://www.facebook.com/HarisHamilothoris?fref=photo
">
"Μιά φορά κι έναν καιρό ήταν μια κοπελιά γύρω στα 27.
Είχε το νοικιασμένο δυαράκι της,τους φίλους της,έκανε τη μικρή ζωή της.
Ξαφνικά..έμεινε άνεργη.
Στην αρχή δεν νοιάστηκε,θα βρω,έλεγε, άλλη.
Τύχανε οι συγκυρίες και πέρασαν 6 μήνες και δεν βρήκε.
Τα λεφτά στην άκρη τέλειωναν.
Μετά πέρασαν άλλοι 3 μήνες,τίποτα.
Ήδη το ηθικό της είχε πάρει τον κατήφορο,ντρεπόταν να ξαναπεί στους φίλους της ότι ψάχνει για δουλειά,την είχαν στείλει σε κάνα δυό και δεν έκατσε,τί θα λέγανε; ότι διαλέγει η άχρηστη;
Σώπασε και κλείστηκε σπίτι.
Δεν μιλούσε στους φίλους που την έψαχναν,τηλέφωνο δεν είχε κι από πριν.
Το σπίτι την ρήμαξε.Σκεφτόταν συνέχεια ότι τέλειωναν τα λεφτά στην άκρη,πώς θα πλήρωνε το νοίκι; το ρεύμα;
Μέτρησε τα λεφτά.
Αν δεν ξόδευε τίποτα αρκούσαν για 3 μήνες νοίκια,ΔΕΗ,κοινόχρηστα,νερό.
Σταμάτησε να τρώει.Έπαιρνε μια φρατζόλα ψωμί και την έτρωγε 5 μέρες,άλλοτε με κρεμμύδια ή αγγούρι.
Άρχισε να μην κοιμάται απ΄την πείνα.Η πείνα είχε περάσει,το στομάχι είχε κλείσει αλλά ύπνος γιοκ.Φάντασμα γυρνούσε μες το σπίτι.Έβλεπε πράγματα,άκουγε πράγματα,κατάλαβε τότε πώς οι χριστιανοί ασκητές βλέπανε οράματα,απ τη νηστεία ήταν.
Για να ψάξει για δουλειά; Αδύνατον.Είχε σταματήσει και να πλένεται,δεν ήταν πια του κόσμου τούτου,ζούσε σε άλλη πραγματικότητα.
Μια νύχτα αποφάσισε να πάει στον παλιό καφενέ που πήγαινε φοιτήτρια,βγήκε με τη φόρμα πυτζάμα και κατέβηκε προς την Ασκληπιού,μπήκε κι έκατσε σε μια γωνίτσα.Την ξέρανε οι θαμώνες,αλλά δεν της μιλήσανε,φαντάσου πως θα δειχνε.
Πλησίασε πρώτος ο καφετζής με έναν διπλό ελληνικό βαρύ γλυκό κι ένα παξιμάδι "επειδή είχαμε να σε δούμε μέρες,κερασμένο"
Δεν μπορούσε να καταπιεί,πάλευε να κατέβει το μουσκεμένο παξιμάδι,σαν κατέβηκε κι ο καφές άρχισε να αποκτά και πάλι επαφή σιγά σιγά..Την φώναξε ένας πενηντάρης δικηγόρος δίπλα του,δήθεν να του φέρει γούρι στα χαρτιά που έπαιζε."Φτιάξε δύο ούζα με διπλό μεζέ"παρήγγειλε του καφετζή.Να την ταΐσει ήθελε διακριτικά.
Ήρθαν,αυτός δεν άγγιξε φαί,σιγά σιγά το κορίτσι έτρωγε αργά αργά.
Μετά την κέρασαν κι ένα γλυκό κουταλιού,περγαμόντο.
Την άλλη μέρα μια φίλη της χτύπησε την πόρτα και της είπε ότι της βρήκε δουλειά στη λάντζα ενός εστιατορίου,θα πάει; Τρέχοντας.
Μετά από χρόνια το κορίτσι κατάλαβε ότι εκείνο το βράδυ,εκείνοι οι θαμώνες του καφενείου,όχι μόνο μαζί με τον καφετζή κατάλαβαν χωρίς να ρωτήσουν,όχι μόνο διακριτικά και χωρίς να προσβάλλουν σίτισαν την λιμοκτονούσα,όχι μόνο την επανέφεραν στη ζωή και σε τούτο τον κόσμο αλλά κινητοποίησαν και τους φίλους της για να της βρούν την όποια εργασία.
Εκείνοι οι θαμώνες ήταν δεξιοί,πασόκοι,αριστεροί,γέροι,μεσόκοποι,γιατροί,δικηγόροι,ταξιτζήδες,συνταξιούχοι,αλλά ΟΛΟΙ μαζί και χωρίς συνεννόηση έγιναν ένα για να βοηθήσουν το κορίτσι.Χωρίς κριτική αφ΄υψηλού και χωρίς πολλά λόγια.Μόνο με απλές πράξεις.
(για τους εξαθλιωμένους της σημερινής μέρας χάρισμα η ανάρτηση)"

 Σοφία Λαμπίκη

(Πηγή:
https://www.facebook.com/sofia.lampiki?fref=nf)


"Πάνω από έναν αιώνα πίσω, το 1886, οι εργάτες του Σικάγου, με τους μαζικούς, ηρωικούς αγώνες τους άνοιξαν τον δρόμο για τα εργασιακά δικαιώματα και τις εργατικές κατακτήσεις του 20ού αιώνα, που η σημερινή μνημονιακή πολιτική προσπαθεί να ισοπεδώσει. Τους αγώνες αυτούς, όπως και όλους τους εργατικούς αγώνες, τιμούμε την 1η του Μάη, στέλνοντας μήνυμα αντίστασης ενάντια στις ακραία νεοφιλελεύθερες πολιτικές κυβέρνησης και τρόικας, που μετατρέπουν τη χώρα σε εργασιακή και κοινωνική 'έρημο'. Οι εργάτες του Σικάγου άνοιξαν με θυσίες τον δρόμο της νίκης, κατακτώντας εργασιακά δικαιώματα που μέχρι χθες θεωρούνταν αυτονόητα"








..



.......................
">
"&gt

;


">
">
"ασπρισαν λιγο τα μαλλια μου,σκιες βαρυνανε τα ματια ..ακομα μοναχος νυχτωνω με κεινη τη βραχνη μου φυσαρμονικα..."


"Άνοιξε το παράθυρο να μπει
δροσιά να μπει του Μάη
εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού
κι αλλού η ζωή μας πάει"


.....
ΝΥΧΤΩΣΕ.
ΝΥΧΤΩΣΕ.


"Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου
καρδούλα της καρδιάς μου
πουλάκι της φτωχιάς αυλής
ανθέ της ερημιάς μου

Πού πέταξε τ’ αγόρι μου
πού πήγε, πού μ’ αφήνει;
Χωρίς πουλάκι το κλουβί
χωρίς νερό η κρήνη
Πώς κλείσαν τα ματάκια σου
και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γρικάς
τα που πικρά σού λέω;
Πού πέταξε τ’ αγόρι μου
πού πήγε, πού μ’ αφήνει;
Χωρίς πουλάκι το κλουβί
χωρίς νερό η κρήνη"
Γιάννης Ρίτσος
"> Έβαλα να ξανακούσω το τραγούδι που άκουγα όλο το απόγευμα..http://youtu.be/sdCshKjGqsY
διαβάζοντας...την Πρωτομαγιά του Παναγούλη
«Μην περπατάς πίσω μου, δεν μπορώ να σε οδηγήσω, μην περπατάς μπροστά μου, δεν μπορώ να σε ακολουθήσω, περπάτα πλάι μου και γίνε φίλος μου», Αλέκος Παναγούλης, 2 Ιουλίου 1939-1 Μαΐου 1976. Ο χαμός του Παναγούλη πάγωσε την Πρωτομαγιά του 1976.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=361175
">


Ο 29χρονος Μανώλης Γλέζος,  μου ήρθε πάλι στο νου..

"Λίγο πριν κλείσω τα 92 μου χρόνια, αποδέχτηκα την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ και πολλών συναγωνιστών να είμαι υποψήφιος Ευρωβουλευτής.
Ο λόγος είναι προφανής: στη ζοφερή εποχή που ζούμε, δεν δικαιούμαι να απέχω.
Κι ακόμα υπάρχει ένας ιδιαίτερος, δικός μου λόγος: η κλιμάκωση του αγώνα για τη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Οι συμμαχητές μου που χάθηκαν σε μάχες, εκτελέστηκαν ή πέθαναν απροσκύνητοι με καλούν να τους εκπροσωπήσω, όρθιος, στις επάλξεις του χρέους.
Γέρασα διεκδικώντας γι’ αυτούς και για τη χώρα μας το αυτονόητο: την απονομή δικαιοσύνης.
Είναι πολύ αργά τώρα να το βάλω κάτω.
Είναι καιρός η υπόθεση των οφειλών να τελειώνει.
Και αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με έναν τρόπο: τη δικαίωσή μας."


(μοιάζει με τον πατέρα μου , ακόμα και στον τρόπο που μιλά.."αξωτάκια" και τα δύο...)
Φωτογραφία: "Λίγο πριν κλείσω τα 92 μου χρόνια, αποδέχτηκα την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ και πολλών συναγωνιστών να είμαι υποψήφιος Ευρωβουλευτής.
Ο λόγος είναι προφανής: στη ζοφερή εποχή που ζούμε, δεν δικαιούμαι να απέχω.
Κι ακόμα υπάρχει ένας ιδιαίτερος, δικός μου λόγος: η κλιμάκωση του αγώνα για τη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.
Οι συμμαχητές μου που χάθηκαν σε μάχες, εκτελέστηκαν ή πέθαναν απροσκύνητοι με καλούν να τους εκπροσωπήσω, όρθιος, στις επάλξεις του χρέους.
Γέρασα διεκδικώντας γι’ αυτούς και για τη χώρα μας το αυτονόητο: την απονομή δικαιοσύνης.
Είναι πολύ αργά τώρα να το βάλω κάτω.
Είναι καιρός η υπόθεση των οφειλών να τελειώνει.
Και αυτό δεν μπορεί να γίνει παρά με έναν τρόπο: τη δικαίωσή μας."

(Άσε που μοιάζει στον πατέρα μου , "αξωτάκια" και τα δύο..)

https://www.facebook.com/pages/%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CE%93%CE%BB%CE%AD%CE%B6%CE%BF%CF%82-%CE%A5%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AE%CF%82/531128430328944?fref=photo

ΟΥΤΕ ΕΓΩ, ΟΥΤΕ ΕΓΩ..29χρονε λεβέντη
...
ακούω τις ειδήσεις..
"Στην Ελλάδα των Μνημονίων, όπου η πραγματική ανεργία έχει ξεπεράσει το 30% και στους νέους το 60%, το 8ωρο καταργείται στην πράξη, το δημόσιο σύστημα υγείας και η κοινωνική ασφάλιση διαλύονται, τα 'φιλέτα' του Δημοσίου ξεπουλιούνται και οι απολύσεις αυξάνονται κατακόρυφα, τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Μετά τις ευρωεκλογές ετοιμάζουν νέο Μνημόνιο, για να δρομολογήσουν την πλήρη κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων, νέες μειώσεις σε συντάξεις και μισθούς, απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, σε μια συνολική προσπάθεια αποδόμησης και των τελευταίων εργασιακών δικαιωμάτων. Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές, οι οποίες συνθλίβουν τους ευρωπαϊκούς λαούς, εμείς προτάσσουμε τους αγώνες των εργαζομένων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αγωνιζόμαστε για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Αυτός θα είναι ο Μάης της Αριστεράς, της ανατροπής και της ελπίδας σε Ελλάδα και Ευρώπη"
http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=3&ved=0CEMQqQIwAg&url=http%3A%2F%2Fwww.avgi.gr%2Farticle%2F2447205%2Fsuriza-1i-mai-antistasi-kai-anatropi-gia-ta-autonoita&ei=_oxhU8HFHYfFPfDsgYAB&usg=AFQjCNFayRT6PF82jJO0Fj0JEr5YUVp3ig&sig2=LBYdIERGAlxUD5KogEJd5Q&bvm=bv.65636070,d.ZWU&cad=rja

και τότε Ειρηνούλα μου
..


">



..
"Il est interdit d'interdire.
L'imagination au pouvoir.
Soyez réalistes, demandez l'impossible.
Lisez moins, vivez plus.
L'ennui est contre-révolutionnaire.
On ne revendiquera rien, on ne demandera rien. On prendra, on occupera.
Le patron a besoin de toi, tu n'as pas besoin de lui.
On achète ton bonheur. Vole-le.
Je suis venu. J'ai vu. J'ai cru.
La poésie est dans la rue.
Je t'aime ! Oh ! dites-le avec des pavés !
Ni Dieu ni maître!"

''Απαγορεύεται το απαγορεύεται.
Η Φαντασία στην Εξουσία
Να 'στε ρεαλιστές, ζητήστε το αδύνατο.
Διαβάστε λιγότερο, ζήστε περισσότερο.
Η ανία είναι αντεπαναστατική.
Δεν θα αξιώσουμε τίποτα, δεν θα ζητήσουμε τίποτα. Θα πάρουμε, θα καταλάβουμε.
Το αφεντικό έχει ανάγκη εσένα, δεν τον έχεις εσύ ανάγκη.
Αγοράζουν την ευτυχία σου... Κλέψ' την.
Ήρθα. Είδα. Πίστεψα.
Η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους.
Σ' αγαπώ! Ω, πες το με πέτρες!
Ούτε Θεός ούτε αφέντης!''
Συνθήματα από τον Μάη του '68 στη Γαλλία
https://www.facebook.com/anastasia.tsocha?fref=nf

Venceremos!



"Άνοιξε το παράθυρο στο φως
Στα δέντρα που ποτέ δε μαραίνονται
Στα κλήματα που αμίλητα καρπίζουν
Κανείς δε μέτρησε ποτέ τα κύματα της θάλασσας
Κανένας δεν εξήγησε του ανέμου τους χρησμούς
άνοιξε το παράθυρο στο φως"

το ραδιοφωνάκι,  συμφώνησε μαζί μου..





"Αυτός ο Μάης μπορεί στ' αλήθεια να φέρει την άνοιξη. Ας ξεκινήσουμε από την πρώτη του."
Σοφία Σακοράφα

Διακηρυξη για την Πρωτομαγια απο την γειτονια μου:
http://www.iliou-typos.gr/gr/diakhriksigiathnprvtomagia.html

Kαλή δύναμη , καλή υπομονή
με ανατροπές μέσα μας και έξω μας !!

">
"αγαπαω αληθινά τους πούστηδες και τους πρεζάκηδες, τους αλήτες και τους ανυπότακτους, τους μάγκες και τις πόρνες, όλους τους παρακατιανούς και τους παρατημένους, τους γέρους και τους ανήμπορους, τα παιδιά και τους πρόσφυγες και όσους χαμογελάνε αλήθειες και φτύνουν ψέματα. αγαπάω κι εσένα που ποτέ σου δεν μου ζήτησες να σ'αγαπαω, μα το ήθελες και το αξίζεις κι ας μην έχεις όνομα, ούτε υπόσταση, ούτε τσιγάρο να κεράσεις. κι αγαπάω και μένα που μπορώ και αγαπάω όλους αυτούς"
">
"Αλλά τα ξόρκια τ' αγαθά τις ρητορείες,
σαν είναι οι ζωντανοί μακριά, τι Θα τα κάνεις;
Μήπως ο άνθρωπος είναι άλλο πράγμα;
Μην είναι αυτό που μεταδίνει τη ζωή;
Καιρός του σπείρειν, καιρός του Θερίζειν."

[..Έφτασα στα 53΄.
Άκουσα στη ζωή μου να λοιδωρούν και να ξεσκίζουν τα πρεζόνια που δεν μπορούν να το κόψουν.Από ποιούς; Από ανθρώπους που δεν είχαν ιδέα τί είναι η πρέζα.Από ανθρώπους που δεν τους έλαχε η τύχη να πρέπει να στηρίξουν ένα πρεζόνι στο δρόμο της επιστροφής του στη ζωή.
Άκουσα να λοιδωρούν και να ξεσκίζουν τους μπεκρήδες,τους χαρτοπαίκτες,άνθρωποι στεγνοί που δεν διακινδύνευσαν στη ζωή τους ούτε την αλλαγή ενός σεμαίν στο τραπεζάκι μπροστά στον καναπέ τους.
Γνώρισα τους μπεκρήδες και τους χαρτοπαίκτες, στους πρώτους θαύμασα την παραίτηση τους απ την πουτάνα ζωή,στους δεύτερους τον κώδικα τιμής τους.
Άκουσα να λοιδωρούν τις πόρνες και τις τραβεστί.
Γνώρισα όσες μπόρεσα και μου μίλησαν.Τις θαύμασα για τον αγώνα επιβίωσης τους σε έναν εχθρικό,σεμνότυφο κόσμο που ήταν πελάτης τους.
Άκουσα να λοιδωρούν αυτούς που έσωζαν και τάιζαν τα αδέσποτα ζώα.
Τους έγραψα στα παπάρια μου και τους έφτυνα στη μούρη σε κάθε ευκαιρία.
Άκουσα να λοιδωρούν τους πούστηδες.Γνώρισα και οι καλύτεροι μου φίλοι ήταν πούστηδες.Μάχιμοι του δρόμου ή καταπιεσμένοι που κλαίγανε στον ώμο μου.
Άκουσα να με λοιδωρούν σα λεσβία επειδή έκοψα το γαμήσι.Απλά τους είπα ότι δούλευα πια νταλικιέρισσα και αφήνω μούσι.
Πάντα άκουγα να με λοιδωρούν σαν περιθωριακιά και τότε απήγγειλα Μπωντλαίρ,Ρεμπώ και τσιτάτα του Ντε Μπορ.
Άκουσα πια ότι φταίνε αυτοί που σπρώχνονται για ένα μαρούλι,οι αναξιοπρεπείς,"εγώ ποτέ δεν θα το κανα",λένε.
Ίδιοι οι μικροαστοί,δεν αλλάζουν,όποιον και να λοιδωρούν.
Απλά προβάλλουν το πρόβλημα τους σε άλλους,για να ξεχάσουν το χάλι τους,οι υπερφίαλοι τίποτες.

..........
Ψάχνω απ το μεσημέρι να βρώ γιατί τελικά είναι τόσο απεχθείς,και μισητοί αυτοί οι άνθρωποι που πλακώθηκαν σήμερα για ένα μαρούλι;
Στο κλείσιμο της νύχτας νομίζω ότι το βρήκα.
Για 2 λόγους.
1. γιατί παλεύουν με όποιον τρόπο θεωρούν θεμιτό να μείνουν ζωντανοί,κάτι εξαιρετικά απεχθές στις Βερσαλίες των μικροαστών όπου νομίζουν ότι η Ζωή είναι χάρισμα κοινωνικό και δώρο θεόσταλτο.
και
2.Γιατί,ενδόμυχα,όλοι αυτοί που τους κατακρίνουν,τρέμουν τη στιγμή που θα μπουν στη θέση τους,που θα κάνουν ακριβως το ίδιο και ακόμα χειρότερο,ξορκίζουν το κακό,αλλά...
"Αλλά τα ξόρκια τ' αγαθά τις ρητορείες,
σαν είναι οι ζωντανοί μακριά, τι Θα τα κάνεις;
Μήπως ο άνθρωπος είναι άλλο πράγμα;
Μην είναι αυτό που μεταδίνει τη ζωή;
Καιρός του σπείρειν, καιρός του Θερίζειν."
..]
S.L.



````````````````````````````````````````````````````````
"ΜΑΓΙΑΤΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ!
Δεν υπάρχει Πρωτομαγιά εδώ, αλλά και παντού σχεδόν πια, παρά μόνο Πρωταπριλιά. Αυτή είναι η γιορτή μας, αυτήν πρέπει να τιμούμε και να χαιρόμαστε ανταλλάσσοντας ευχές μιας και γιορτάζουμε όλοι από κοινού...
Άλλωστε η 1η του Μάη ποτέ δεν ήταν γιορτούλα και λουλουλάκια αλλά μέρα μνήμης, ευγνωμοσύνης, πίστης για συνέχιση των αγώνων όσων μας χάρισαν αυτά τα λίγα ανθρωπινά δικαιώματα στην εργασία μέσα σε συνθήκες άγριου καπιταλισμού. Και μας τα χάρισαν, όχι με ανθοδέσμες και στεφάνια αλλά με το αίμα τους, τη μαγκιά τους και τα βαριά αρχίδια τους για να τα απεμπολήσουμε εμείς σε χρόνο dt, να γυρίσουμε το ρολόι αιώνες πίσω και όλα αυτά μέσα σε μια τεχνολογική εξέλιξη συνεχώς σε έξαρση όπου θα έπρεπε, εδώ και καιρό, να έχει μετατρέψει το ματωμένο 8ωρο της Πρωτομαγιάς σε 4 ώρες εργασίας και πολλές λέω.
Δεν με ενδιαφέρει η ''εργασία'', η μισθωτή εργασία εννοώ, ούτε είμαι εγώ που θα την υμνήσω και υπερασπιστώ αφού ιδεολογικά και συνειδητά ήμουν μια ζωή απέναντι, εχθρός ορκισμένος που ήθελε την κατάργησή της. Αλλά είναι άλλο αυτό και άλλο τούτο που ζούμε τα τελευταία χρόνια ειδικά στον παράδεισο του (νεο)φιλελέ καπιταλισμού. Ξεφτιλίσαμε τα πάντα, ξεπουλήσαμε τα πάντα, ούτε καν στο όνομα μιας αδίστακτης και γονιδιακής απληστίας και πλεονεξίας αλλά για την έσχατη μιζέρια. ενός καναπέ, μιας 32άρας ή 42άρας HD TV, ενός δεύτερου μπάχαλου που το λέγαμε αμάξι, ενός τραπεζιού στα μπουζούκια (όχι τα γνήσια που εξέλιπαν, αλλά τα μαϊμού της ψιλής ελιάς), ενός μισθουλάκου να τρέχει και ό,τι αρπάξει η σούφρα μας στο αλλιώς, και άλλα ποταπά ''ων η αηδία ουκ έσται τέλος''.
Η Πρωτομαγιά ξεψύχησε εδώ και δεκαετίες πολλές, πάπαλα, finito, end of the game! Τα τίναξε άδοξα στις φυματικές εκδηλώσεις της επετείου, με τους νεκροθάφτες εργατοπατέρες με τις ντουντούκες του ψεύδους που τους έκαναν υπουργούς... Ψόφησε στις ταβέρνες που την τεμάχιζαν και την σερβίριζαν μπριζόλα στα κάρβουνα, στα ψαράδικα της παραλίας, στις εκδρομές στην εξοχή, με τα σκυλάδικα τέρμα στα ηχεία του αυτοκινήτου και τα κομμένα λουλούδια για τον επιτάφιο σπαραγμό της.
Της κάναμε εορταστικά μνημόσυνα στο καρακιτσαριό των μυκονιάτικων bar, στα χιονοδρομικά του Παρνασσού, στην άπνοη τέχνη, στα ουρητήρια που λέγονται ''βιβλιοπωλεία'', στη φενάκη του διαδικτύου που γράφω τώρα, και μετά σπιτάκι και δε γαμιέται αδερφέ...
Ευτελίσαμε και αυτή την ξεφτίλα ακόμα! Είμαστε οι ήρωες της σιχασιάς και απαραδοκίας της κτίσης όλης και των κτηνών της. Το Μάη τα γαϊδούρια σε διονυσιακό οίστρο, γκαβλωμένα, επιδίδονται σε ό,τι προστάζει η φύση και το ένστικτό τους. Πηδάνε κατά κόρον και υμνούν τη ΖΩΗ!! Εννοώ βέβαια, τα συμπαθή και αγαπητά τετράποδα, όσα απέμειναν, μιας και η πρόοδος τα κατέστησε άχρηστα για τα άχρηστα δίποδα που τα εκμεταλλεύονταν. Πιθανόν κι αυτά, σαν τα γερασμένα άλογα, να καταλήξουν σκυλοτροφές και άλλα παράγωγα, όχι λόγω της τεχνικής εξέλιξης που τα αχρήστευσε ως ''εργαλεία'', αλλά από την ασύνορη και ασύγγνωστη αγνωμοσύνη, άγνοια και απανθρωπιά των κυρίων και αφεντών τους.
Η Πρωτομαγιά εορτάζεται πλέον μόνον ως η απανταχού πανήγυρις των δίποδων γαϊδουριών χωρίς τίποτα το αληθινά γαϊδουρινό μέσα τους αλλά μόνο το ανθρώπινο άγος. Τα δίποδα που αντίθετα από τα όμορφα και πράα τετράποδα, δεν γκαβλώνουν πια, δεν έχουν οίστρο για τίποτα μεγάλο, δεν γαμάνε ούτε το Μάη ούτε ποτέ αλλά είναι ηδυπαθώς γαμημένα εσαεί. Εκφυλίστηκαν με τα χρόνια όλα τα εργαλεία για τη Ζωή και τον Έρωτα και αν ποτέ κοιταχτούν τσίτσιδα στον καθρέφτη θα δουν τ' αρχίδια τους ( αρσενικά και θηλυκά, γιατί και τα θηλυκά έχουν αρχίδια, μεγαλύτερα κάποτε από τα των ανδρών ) ζαρωμένα απ τη ντροπή να έχουν κρυφτεί στην παραπλήσια τρύπα.
Η πρωτομαγιά έγινε, εδώ και καιρό, η επέτειος μνήμης των χαμένων αρχιδιών, ένα μνημόσυνο της περηφάνιας, της ζωής και του έρωτα. Και έτσι εορτάζεται. Χρόνια μας πολλά λοιπόν και να ζήσουμε να τα θυμόμαστε ως τιμωρία...

πηγή: https://www.facebook.com/dimitris.houndimi
````````````````````
``````````````````````````````````````````
'Ακουσα το τραγουδάκι της Σοφίας..

Today is gonna be the day
That they're gonna throw it back to you
By now you should've somehow
Realized what you gotta do
I don't believe that anybody
Feels the way I do about you now

Backbeat the word was on the street
That the fire in your heart is out
I'm sure you've heard it all before
But you never really had a doubt
I don't believe that anybody feels
The way I do about you now

And all the roads we have to walk along are winding
And all the lights that lead us there are blinding
There are many things that I would
Like to say to you
I don't know how

Because maybe
You're gonna be the one that saves me
And after all
You're my wonderwall.

Today was gonna be the day
But they'll never throw it back to you
By now you should've somehow
Realized what you're not to do
I don't believe that anybody
Feels the way I do
About you now.

And all the roads that lead you there winding
And all the lights that light the way are blinding
There are many things that I would like to say to you
I don't know how

I said maybe
You're gonna be the one that saves me.
And after all
You're my wonderwall

I said maybe
You're gonna be the one that saves me
And after all
You're my wonderwall

Said maybe
You're gonna be the one that saves me
You're gonna be the one that saves me
You're gonna be the one that saves me
">
"Πρώτα σκότωσαν το όνειρο ,το καθάρισαν εν ψυχρώ
Μετά τον έρωτα ,τον βίασαν μια παγωμένη νύχτα
Από χρόνια το προετοίμαζαν ,αφαίρεσαν τα χρώματα ,
Του έκλεψαν την αφή, του μίκρυναν τα μάτια ,ξεφλούδισαν τις φλέβες
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου εξετελέσθη
Τη χρονιά που τη χώρα κυβερνούσε τη χώρα ένας διάβολος με αγγελικό πρόσωπο
Τα νεκροταφεία των ονείρων ξεχείλισαν
Σιωπή και μνημόσυνο στην ιστορία της ανθρωπότητας
Ότι απέμεινε ζωντανό τρέφεται με τον ήλιο
Στους δρόμους οι εκτελεστές κυκλοφορούν γελώντας για την νίκη τους
Γλείφουν τα εναπομείναντα ευρώ σαν πεινασμένα σκυλιά
Κέρδισαν την υστεροφημία λένε ,νικήσαμε τον σκεπτόμενο άνθρωπο,
πανηγυρίζουν !
Λάφυρα θα γεμίσουν οι τάφοι τους από ασπίδες των ΜΑΤ
Νίκησαν ότι αγαπήσαμε
Στο όνομα των ονείρων μας, παίχθηκε το παιχνίδι
Καλά δεν βρέθηκε ούτε ένας να τους πει, ότι το παιχνίδι δεν τελειώνει ποτέ !"
(δεν κράτησα την πηγή)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ Ωδή στους νικημένους - Χαϊνηδες from Rena Hamilothori on Vimeo.

.. μυστικό

ό,τι κι αν βρεις, ό,τι κι αν πεις,
όσο και αν με χτυπήσεις,
αυτό που έχω πιο βαθιά
να λιώσεις δεν μπορείς.
Είναι πολύ κι είναι βαρύ,
κι είναι σαν κρόκου ανάσα
σε περιβόλι που κανείς δεν είδε,
κι ούτε πρόκειται να δεί
εξόν και πιάσει ανάλαφρα
μιαν άκρια μυστική.

Μαριαννα Παπουτσοπουλου
">
"Ετούτη η άνοιξη πληγώθηκε βαριά
η νιότη μας έχασε πολύ αίμα.
Είδαμε ουρανούς θολούς από χειρονομίες απελπισίας
μέρες πιο σπαραχτικές κι από το πρόσωπο ενός τρελού παιδιού
Βαδίσαμε στην άμμο που βουλιάζει
ήρθαν πειρατικά στη χώρα της καρδιάς
-πολλά χέρια χαθήκαν μέσα από τα δικά μας
πολλά γράμματα μείνανε χωρίς απάντηση
γράμματα που,άσπρες πυρκαγιές εξόριστες, περιδινούνται
στο πέλαγος της πίκρας ."

Βύρων Λεοντάρης " Το αίμα της άνοιξης"

Τόσα λουλούδια , τόσα στεφάνια και ανθισμένα λειβάδια σήμερα ! Γέμισε η οθόνη όμορφα χρώματα γιορτή και ευωδιές ! Όμως εγώ κράτησα λίγο χώρο για να χωρέσει και το παράπονο ενός ποιητή .


Δημοσίευση της ...https://www.facebook.com/toula.tiga?fref=photo

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου