έχε το νου σου στο παιδί..




Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Το μεγάλο ραντεβού αύριο... καληνύχτα με αποφασισμένη ΕΛΠΙΔΑ !

http://rigasili.blogspot.com/2011/06/blog-post_28.html
(η αντιγραφη της επιστολης)

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011


Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από την Μυρσίνη Λοΐζου

Αθήνα 27/6/2011
ΑΠΟ: Μυρσίνη Λοΐζου  
ΠΡΟΣ: Τον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ 
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Το σύνολο των ΜΜΕ  
Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ


Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.


Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής: 


Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.


Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.


Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.


Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του. 


Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία. 


Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.


Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.


Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.


Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.


Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.
Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει.


Μυρσίνη Λοΐζου

























Το πιο ωραίο κείμενο της πλατείας λίγο πριν την μάχη (του Δ.Τ.)

από την Maria Kanellopoulou, Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011 στις 5:03 μ.μ.
Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη του ριζικά καινούριου
         Το κείμενο αυτό είναι επετειακό και απολογιστικό, καθώς συμπληρώσαμε ένα μήνα στην πλατεία Συντάγματος. Είναι και εμψυχωτικό. Καθώς ετοιμαζόμαστε για μια μεγάλη μάχη. Το κείμενο έχει τίτλο "Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη του ριζικά καινούριου".
Φίλες και φίλοι, να μην φοβόμαστε, αλλά και να μην εφησυχάζουμε. Να είμαστε σε εγρήγορση. Αλλά παράλληλα να έχουμε υπομονή και εμπιστοσύνη. Ο αγώνας που δίνουμε δεν είναι δρόμος 100 μέτρων. Είναι μαραθώνιος. Μάλιστα, είναι ένας μαραθώνιος χωρίς γραμμή τερματισμού. Είναι η "διαρκής επανάσταση" του ποιητή. Είναι το "ουδέν οίδα" του φιλοσόφου. Είναι η απάντηση του Οιδίποδα στο αίνιγμα της Σφίγγας: "Άνθρωπος".
         Η αλλαγή που έχει ξεκινήσει, είναι εσωτερική. Υπήρξαμε απαθείς. Εγωιστές. Γοητευμένοι από την εικόνα μας και την κατανάλωση. Δωροδοκηθήκαμε από το σύστημα. Και πιστέψαμε πως μπορούμε να ανέβουμε κοινωνική τάξη. Να βολευτούμε. Υπήρξαμε νάρκισσοι. Υπήρξαμε ατομιστές. Υπήρξαμε ιδιώτες. Και φτάσαμε σε κοινωνικό αδιέξοδο. Το καπιταλιστικό σύστημα μας είχε σύμμαχό του. Δεν μας μόρφωνε. Μας χάιδευε τα πιο ταπεινά και ζωώδη ένστικτα. Οδηγηθήκαμε όμως από το αμερικάνικο όνειρο στον εφιάλτη της κρίσης χρέους των κρατών. Μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ζούμε και την πτώση του υπαρκτού καπιταλισμού. Τώρα, με σύμμαχο την ανάγκη, ξανα-ανακαλύπτουμε τη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Ξαναγινόμαστε πολίτες. Ξαναγινόμαστε άνθρωποι. Ο κυνικός ο Διογένης, που αδυνατούσε να βρει άνθρωπο ανάμεσα στο πλήθος, θα έβρισκε ανάμεσά μας πολλούς ανθρώπους σήμερα.
Δεν μπορούμε όμως, να καθορίσουμε επακριβώς το μέλλον. Ούτε να το προβλέψουμε με ακρίβεια. Η σκέψη και ο διάλογος που κάνουμε δεν επαρκούν. Πρέπει να πράξουμε αυτό που μπορούμε: Να βοηθήσουμε να μαζικοποιηθεί το κίνημα των πλατειών, και να συνεχιστεί ο αγώνας. Ανεξαρτήτως των πανικόβλητων απαντήσεων του συστήματος. Μην αυταπατόμαστε όμως: Κανένας δεν θα παραδώσει την εξουσία του στο λαό, επειδή έχουμε πειστικά επιχειρήματα. Η σκέψη χωρίς την πράξη είναι κενή. Ούτε η άμεση βία όμως θα καταλύσει τους εξουσιαστές μας, καθώς η πράξη χωρίς την σκέψη είναι τυφλή. Η κοινωνική αλλαγή σχετίζεται με ριζοσπαστικές ασυνέχειες που δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές εκ των προτέρων με όρους καθορισμένων αιτιών. Ούτε καν να παρουσιαστούν εκ των υστέρων ως μια ακολουθία γεγονότων. Η κοινωνική αλλαγή αναδύεται μέσα από το κοινωνικό φαντασιακό. Χωρίς προκαθορισμούς. Για να αναγνωριστεί όμως αυτή η αλλαγή από την ευρύτερη κοινωνία, πρέπει να συσταθεί και να κατανοηθεί ως μια κοινωνική επανάσταση.
        Όχι. Δεν είμαστε τεμπέληδες. Δεν είμαστε κοπρίτες. Και όχι. Δεν έχουμε πάρτι εδώ. Είμαστε εικόνα από το μέλλον. Είμαστε η μαγιά για την κοινωνική επανάσταση που έρχεται.
Διογένης ο σκύλος


ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΜΟΥ, πριν κατεβουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ: Παρτε βαθειες ΑΝΑΣΕΣ απο τη Μαρια...και αν πειραχτουν τα πνευμονια μας σε οποιαδηποτε καταστολη, λεω αν...ΝΑ ΜΟΥ ΤΡΥΠΗΣΕΤΕ τη μυτη!!!:) (και ξερετε ποσο μαρεσουν τα σκουλαρικακια στη μυτη? ουουου!!):) Θα ΣΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ κατω... Καλημερα ΜΑΣ..με ΔΥΝΑΜΗ!!!!!! http://rigasili.blogspot.com/2010/11/blog-post_6884.html

1 σχόλιο:

  1. πολύ όμορφο το καινούργιο σου διαδικτυακό σπιτικό! καλορίζικο, πάντα με όμορφες εμπνεύσεις να δημιουργείς ΚΑΙ εδώ μέσα:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή