έχε το νου σου στο παιδί..




Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

ναι, είναι κάτι στιγμές...


Και πάνω που ήμουν σκυφτή στο τραπέζι ακούγοντας στις ειδήσεις πάλι για ανθρώπους να θαλασσοπνίγονται ...
νάσου η φωνή της Ντόντο μου, της "αδελφής μου" με μια αγκαλιά λουλούδια Κυριακή πρωί.

Δέκα ολόκληρα χρόνια έχει να δει τους δικούς της ανθρώπους , μακριά απο την πατρίδα της , εδώ μ ένα χαμόγελο λουλουδιών μιας θλιμμένης Άνοιξης

Είναι κάτι στιγμές...











 **ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΑΝ ΜΙΚΡΕΣ ΠΙΝΕΛΙΕΣ***

(Για τις φίλες μου..)

Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι.

Για όλα αυτά που ζητάς,
για πολλά που πονάς,
για το τίποτε μιας ευτυχίας
και γυρνάς σαν τρελός,
του καθρέφτη εαυτός,
θύμα θύτης κακής συγκυρίας.

Πλημμυρίζουν το χθες
μαγεμένες σκιές,
που ξοπίσω μου γράφουν τροχιά,
με κρατούνε θαρρώ
σαν αλήθειες παλιές
σε λαβύρινθο δέσμιο βαθιά.//

Είναι κάτι στιγμές,
σαν μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει,
λείπουν λίγα ακριβά
των χρωμάτων νερά,
για να δώσουν του τόπου τη γνώση.

Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο
να χαϊδεύει με αφρούς
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο...........



Καλή βδομάδα αγάπες μου

Το όνομά μου είναι
ΜΙΚΡΟΥΛΑ

Το όνομά μου είναι
ΝΤΟΝΤΗ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου