"Είμαστε όλοι ίδιοι;
Μες την κρίση μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Εντάξει βουλιάζει το καράβι, να ενωθούμε, αλλά ποιοί;
Οι γενικότητες και τα τσουβαλιάσματα βολεύουν τους συνένοχους. Αυτούς, που τουλάχιστον έπρεπε να σωπαίνουν. Όπως σώπαιναν χρόνια ολόκληρα -και πριν την κρίση.
Τώρα γιατί κλαψουρίζουν σαν πουτάνες που τους αδίκησε η ζωή; Προκαλεί εμετό να διαμαρτύρεται ο γλύφτης του Άδωνη και του Βορίδη, του Πάγκαλου και του Βενιζέλου. Πέρυσι τους έδωσαν εντολή να συνεχίσουν το επί 40 χρόνια καταστροφικό έργο τους και τώρα δεν τους αρέσει που η τσέπη τους αδειάζει, μωρέ τι μας λέτε;
Αν άλλαξες φίλε, αν η κρίση σε άλλαξε τέλος πάντων, δέξου τη βλακεία που κουβαλούσες μια ζωή και ζήτα συγγνώμη, πρώτα απ΄ τον εαυτό σου.
Το όπως έστρωσες θα κοιμηθείς είναι ελληνική παροιμία!
Οι άνθρωποι που αντιστέκονται τι φταίνε;
Όχι δεν είμαστε όλοι ίδιοι!
Δεν είναι ίδιος ο αντί σε μια κοινωνία ζούγκλα, με τον ειδωλολάτρη των λιονταριών.
Δεν είναι ίδιος ο ιδρώτας του τίμιου εργάτη, με τον καιροσκόπο του κάθε λογής χρηματιστηρίου. Δεν είναι ίδιος ο δημοσιογράφος που αντιστέκεται να μην κλείσει η ΕΡΤ, με τον άλλο
που βολεύτηκε αυτός και ας καούν όλοι οι άλλοι! (Αλήθεια τη βαρύτητα μπορεί να έχει ο λόγος του τώρα;)
Δεν είναι ίδιος ο νέος που αγωνίζεται να αποκτήσει γνώση, να παλέψει στους δρόμους για ένα καλύτερο μέλλον, με τον άλλον που χαλάει την εξάτμιση από το μηχανάκι του να δηλώσει την ανύπαρκτη παρουσία του. Δεν είναι ίδιος αυτός που ξοδεύει τη ζωή του διαβάζοντας, αμφισβητώντας ώστε να καταλάβει γιατί ήρθε στον κόσμο, με τον άλλον που αποκτάει υλικά πλούτη, αλλά βιβλίο δεν ανοιξε στη ζωή του(κενός ήρθε, κενός θα φύγει), δεν είναι ίδιος ο μπάτσος με τον δάσκαλο, ούτε
ο καραβανάς με τους Γιατρούς χωρίς σύνορα, δεν είναι
ίδιος ο έμπορος του ανθρώπινου πόνου και του ανθρώπινου σώματος, με αυτόν που πονάει για τη γη των πεινασμένων παιδιών. Δεν είναι ίδιος ο φαίνεσθαι με τον είναι, ούτε ο ψεύτης και ο κλέφτης με τον οραματιστή μια δίκαιης ανθρώπινης κοινωνίας.
Και τέλος δεν είμαστε μάζα ανθρώπων, αλλά άνθρωποι
με ιστορία, παρών και μέλλον, άνθρωποι που μιλάμε με τις πράξεις μας. Χιλιάδες φούμαρα να πεις, ούτε για προσανάμματα δεν φτάνουν για να αλλάξει ο κόσμος. Και ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και κάποτε θα αλλάξει. Πόση βία, πόσοι θάνατοι, πόση πείνα, πόση ανθρωποφαγία απλώθηκε στον κόσμο, πόσο εφιαλτικό φαντάζει το μέλλον.
Εμείς έχουμε το ελάχιστο χρέος, να επιλέξουμε τα ίχνη μας….
Ε, όχι δεν είμαστε όλοι το ίδιο!"
https://www.facebook.com/kostes.taxideuon?hc_location=timeline
Οχι βέβαια, δεν είμαστε όλοι ίδιοι!!!
Και άντε τώρα να τα βγάλεις πέρα με οοοοολους αυτούς που αναφέρεις!
Στη λένε κι από πάνω! Χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι, σηκώνονται όρθιοι φοράνε την απύθμενη νεοελληνική μαγκιά, ειδήμονες στα πάντα, αρχίζουν να γαυγιζουν
Τους σταματάς με "βουρδουλα εκεί που πονούν" ,σου λένε,
αααα εγώ δεν ασχολούμαι με την πολιτική , αλλά αν ανέβει ο Τσίπρας θα μου βολέψει το παιδί μου τ άνεργο, τσάμπα τον στηριξα;
Ε ναι, τΟ άκουσα κι αυτό κι ύστερα πήρα τα βουνά και τα λαγκάδια μίλαγα σαν τον Μηλιωκα, στο διασκευασμένΟ τραγουδάκι ο Μ Α Λ Α Κ Α Σ
">
Στεναχωριεμαι πολύ που δεν μπορώ να διαχειριστώ τα νεύρα μου..
Διαβάζοντας τα "ίχνη" σου στην άμμο, μουρθε το ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Πάω στην ΕΡΤ , συντονισου !!!!
Μη κλαις πουλί μου..
"..φίλες και φίλοι μου,ευτυχώς που είμαστε και θα είμαστε ακόμα ζωντανοί! Γιατί αν όλα πεθάνουν κατα το Σαμαροβενιζελικό ευαγγέλιο, ποιός θα μαζέψει τα αποκαίδια της χώρας, ποιός θα δεντροφυτεύσει καινούριες ελπίδες, θα χαθεί κάθε ίχνος μας σαν χώρα και σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι που την κατοικούν ποτίζοντας την..
Για φαντασθείτε να μην υπήρχε αντίσταση, όση τέλος πάντων υπάρχει. ΜΕ τόση λαική κατακραυγή και η λαίλαπα συνεχίζει ακάθεκτη..."
```````"Ρένα μιλάς για νεύρα που δεν διαχειρίζονται;
Υπάρχει τρόπος.Άκου μερικές συμβουλές.
* Πάνω απ΄όλα ο εαυτούλης σου, τι σε νοιάζει για τους άλλους; Άμα εσύ έχει οργανική στο σχολείο, σκασίλα σου για όσους απολύονται και μεγαλύτερη σκασίλα σου αν κλείσουν όλα τα σχολεία.
*Άμα εσύ μεταπηδήσεις στην δημόσια ταμειακή τηλεόραση, άστους άλλους να πηδιούνται στην ΕΡΤ.
*Άμα εσύ έχεις να πληρώσεις τη ΔΕΗ, τι σε νοιάζει το σκοτάδι των άλλων;
* Άμα εσύ δεν πεινάς, και τι έγινε αν πεινάει ο γείτονας;
*Άμα εσύ περνάς καλά σήμερα, τι σε μάρανε για το μέλλον των παιδιών;
Εφάρμοσε αυτά τα λίγα πρώτα και βλέπουμε..
ΚΑΙ κάτι ακόμα, όσο λιγότερα καταλαβαίνεις, τόσο λιγότερο πονάς. Διαχρονική αρχή... Αυτό πυ λένε Μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι..
Και σταμάτα επιτέλους να ασχολείσαι με επώδυνα πράγματα, υπάρχουν ανώδυνα τραγουδάκια, συνταγές μαγειρικής, ......υπάρχουν τέλος πάντων και τα μπουζούκια, τι τη θες την Ερτ;
ΈΝΑ γύρο το φεγγάρι!"
11 Σεπτεμβρίου 2013 11:03 π.μ.
Τρεις μηνες κλειστη η ΕΡΤ , η Παιδεια ταξικη, ο "υπουργος Υγειας "καλα κρατει, η ανεργια στο κοκκινο η Ελλαδα πρωτια στις αυτοκτονιες ..
Καλη χρονια παιδιαααααα
..
Ευχαριστώ για τις συμβουλές Σου !! :):)
Μηπως ν ασχοληθω και με τη Β Εθνικη;
Ναχω ενα στοχο βρε παιδακι μου, να παω καποτε στην Α
"Η στάση των φιλάθλων του ΠΑΟΚ ήταν υποδειγματική. Βρέθηκε επιτέλους και μια ομάδα πολιτών που είπε ανοιχτά ότι δεν αποδέχεται το νταβατζιλίκι των ναζιστών, ούτε υποκύπτει στην τρομοκρατία τους. Αλλά οι αντιδράσεις αυτές σπάνε και έναν ακόμα μύθο που συνόδευε μέχρι σήμερα τη δράση της Χρυσής Αυγής. Αποκαλύφθηκε ότι δεν είναι οι «απόκληροι» της κοινωνίας, οι «μη προνομιούχοι» νέοι που αποτελούν τον πυρήνα των οπαδών της. Με τις θέσεις της η οργάνωση δεν απευθύνεται τόσο σ’ αυτούς, όσο στο φοβικό σύνδρομο των μικροαστών «νοικοκυραίων». Τα δικά τους στερεότυπα χαϊδεύει και ενισχύει με κάθε τρόπο. Κι αυτά είναι που βρίσκουν άμεση αντήχηση σε κάθε Γιώργο Τράγκα ή Θέμο Αναστασιάδη."
Από άρθρο του "Ιού" στην "Εφημερίδα των Συντακτών".
"Αυτό που είπες Ρένα με τη Β' Εθνική είναι ένα καλό γιατρικό, ....για τα νεύρα, να μη γίνονται τσατάλια!
Κάτι σαν Zaloft σκέψης.
Ξέρεις πόσος και πόσος κόσμος το παίρνει,... στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει, τοχεις ακούσει...ότι ναναι, γήπεδο ναναι, να παίζει μπάλα, μπάλα να είναι να γυρίζει ...και ότι ναναι!
Ατέλειωτες αναλύσεις στα κανάλια, στις εφημερίδες, στους δρόμους...αν το πιανε καλά εκείνο το σουτ θα τον ξέσκιζε, αλλά ο Κόκκαλης κοιτάει πως θα παίξει με τα Πετράλωνα, μετά πάνε στην Ευρώπη και ξεβρακώνονται... με ενάμισσυ δισ αγόραζε τις τέλειες αναλογίες παίκτη...πόδια, μπούτια, μέση, όλα. Αν το ζύγιζε καλύτερα, αν το έψηνε καλύτερα, φωτιά θα έπιανε το γήπεδο. Αρνάκι στο φούρνο σας βλέπουμε την Κυριακή...
Τελικά οι αθλητικοευλογίες είναι οι πιο σοβαρές φυλλάδες, κάνουν πολιτική υψηλού επιπέδου στις μάζες...όχι σαν τον άλλο τον άχρηστο της Νέας Δημοκρατίας που τον ενόχλησε το νεράκι που δρόσισε ο παπάς τον Τσίπρα χτες, με τόση ζέστη τι έπρεπε να κάνει δηλαδή;...ή ένα νεαρό που έβλεπα στο τηλεοπτικό γήπεδο,- απ' αυτούς με τα λεφτά του μπαμπά και με μισό μπουκάλι ζελέ στα μαλιά, φορούσε και μπλούζα με το 9, απ΄αυτά τα παιδάκια της νεο δημοκρατίας,- να λέει ότι ο Τσίπρας λέει ψέμματα, μόνο ο αρχηγός τους λέει την αλήθεια με τη βοήθεια του θεού...
Τελευταία παρατήρησα ότι γέμισαν τα τηλεοπτικά γήπεδα με νεοδημακρατικούς αστέρες, τι Καρατζαφέρης, τι Γιακουμάτος, τι Βορίδης, τι Άδωνης, τι Ταμήλος,τι Καψήδες, όλη η αφρόκρεμα της δεξιάς στην παρέλαση...θα βγάλουν ακούω και τον Καραμανλή τον junior απ' τη ναφθαλίνη, αλλά μαλάκας είναι εκείνος, έκανε ότι έκανε και την έκανε Λούις, όχι σαν την νταρντάνα την Μπακογιάννη που ήθελε και κομματάκι...
Πως να μη πει, ότι μαλακίες είπε, ο Σαμαράς όταν βλέπει να προδίδουν στα σχεδιά του ακόμα και σωματοφύλακες του...ή μήπως δεν ξέρει τι τον περιμένει, τι να του κάνει η τσόντα Βενιζέλου;
Τελικά ζούμε τα ωραιότερα χρόνια μας, ακόμα και Διεθνή Νομισματική Τηλεόραση έχουμε, μετά το ΔΝΤ, τι άλλο θέλουμε;
Κι εσύ ακόμα ασχολείσαι με τους κουλτουριάδες της ΕΡΤ;
Εκεί σε είδα πάλι χτες το βράδυ, δεν μπορείς να πεις, καλά περάσαμε, τι κι αν οι μνημονιακοί μας λένε αμνήμονες ....αν είναι δυνατόν, εμείς αμνήμονες!
Εμείς και μνήμη έχουμε .... ναι ρε, και στα σκυλάδικα δεν πάμε,τους χαρίζουμε τα γήπεδα, και τραβάμε το δρόμο μας!
Αυτό το ωραίο δρομάκι που αγαπάμε!"
Δραπετεύοντας στο δικό μας "δρομάκι" δίχως διόδια, κάτι σαν Zaloft σκέψης,..
"Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία."!!!
Στίχοι:
Πόλυς Κυριακού
Μουσική:
Σταύρος Σιόλας
Ερμηνεία: Σταύρος Σιόλας & Φωτεινή Βελεσιώτου
Τώρα θα δεις τα χρώματα ν' αλλάζουνε
και τα βουνά να σμίγουν ένα-ένα.
Άγγελοι σα θνητοί θα σ' αγκαλιάζουνε
εχθροί θα σου μιλούν αγαπημένα.
Τώρα θα πιω νερό απ΄το ποτήρι σου
δικά σου θα'ναι πια όσα δεν έχω.
Θα σπρώξω ουρανό στο παραθύρι σου
κι ό,τι δεν άντεχα θα το αντέχω.
Τώρα θα πιάσω σπίτι στον παράδεισο
τσάμπα οικόπεδο σε παράλια.
Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία.
Τώρα θα δεις μες στης ψυχής τα υπόγεια
τραπέζι με ψωμί κι αλάτι
τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια
που πέφτει σαν ζεστή βροχή η αγάπη.
ΥΓ:
">
Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα
Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί για όλη την ανθρωπότητα
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δως μου το χέρι σου..
Δως μου το χέρι σου..
">
Μες την κρίση μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Εντάξει βουλιάζει το καράβι, να ενωθούμε, αλλά ποιοί;
Οι γενικότητες και τα τσουβαλιάσματα βολεύουν τους συνένοχους. Αυτούς, που τουλάχιστον έπρεπε να σωπαίνουν. Όπως σώπαιναν χρόνια ολόκληρα -και πριν την κρίση.
Τώρα γιατί κλαψουρίζουν σαν πουτάνες που τους αδίκησε η ζωή; Προκαλεί εμετό να διαμαρτύρεται ο γλύφτης του Άδωνη και του Βορίδη, του Πάγκαλου και του Βενιζέλου. Πέρυσι τους έδωσαν εντολή να συνεχίσουν το επί 40 χρόνια καταστροφικό έργο τους και τώρα δεν τους αρέσει που η τσέπη τους αδειάζει, μωρέ τι μας λέτε;
Αν άλλαξες φίλε, αν η κρίση σε άλλαξε τέλος πάντων, δέξου τη βλακεία που κουβαλούσες μια ζωή και ζήτα συγγνώμη, πρώτα απ΄ τον εαυτό σου.
Το όπως έστρωσες θα κοιμηθείς είναι ελληνική παροιμία!
Οι άνθρωποι που αντιστέκονται τι φταίνε;
Όχι δεν είμαστε όλοι ίδιοι!
Δεν είναι ίδιος ο αντί σε μια κοινωνία ζούγκλα, με τον ειδωλολάτρη των λιονταριών.
Δεν είναι ίδιος ο ιδρώτας του τίμιου εργάτη, με τον καιροσκόπο του κάθε λογής χρηματιστηρίου. Δεν είναι ίδιος ο δημοσιογράφος που αντιστέκεται να μην κλείσει η ΕΡΤ, με τον άλλο
που βολεύτηκε αυτός και ας καούν όλοι οι άλλοι! (Αλήθεια τη βαρύτητα μπορεί να έχει ο λόγος του τώρα;)
Δεν είναι ίδιος ο νέος που αγωνίζεται να αποκτήσει γνώση, να παλέψει στους δρόμους για ένα καλύτερο μέλλον, με τον άλλον που χαλάει την εξάτμιση από το μηχανάκι του να δηλώσει την ανύπαρκτη παρουσία του. Δεν είναι ίδιος αυτός που ξοδεύει τη ζωή του διαβάζοντας, αμφισβητώντας ώστε να καταλάβει γιατί ήρθε στον κόσμο, με τον άλλον που αποκτάει υλικά πλούτη, αλλά βιβλίο δεν ανοιξε στη ζωή του(κενός ήρθε, κενός θα φύγει), δεν είναι ίδιος ο μπάτσος με τον δάσκαλο, ούτε
ο καραβανάς με τους Γιατρούς χωρίς σύνορα, δεν είναι
ίδιος ο έμπορος του ανθρώπινου πόνου και του ανθρώπινου σώματος, με αυτόν που πονάει για τη γη των πεινασμένων παιδιών. Δεν είναι ίδιος ο φαίνεσθαι με τον είναι, ούτε ο ψεύτης και ο κλέφτης με τον οραματιστή μια δίκαιης ανθρώπινης κοινωνίας.
Και τέλος δεν είμαστε μάζα ανθρώπων, αλλά άνθρωποι
με ιστορία, παρών και μέλλον, άνθρωποι που μιλάμε με τις πράξεις μας. Χιλιάδες φούμαρα να πεις, ούτε για προσανάμματα δεν φτάνουν για να αλλάξει ο κόσμος. Και ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και κάποτε θα αλλάξει. Πόση βία, πόσοι θάνατοι, πόση πείνα, πόση ανθρωποφαγία απλώθηκε στον κόσμο, πόσο εφιαλτικό φαντάζει το μέλλον.
Εμείς έχουμε το ελάχιστο χρέος, να επιλέξουμε τα ίχνη μας….
Ε, όχι δεν είμαστε όλοι το ίδιο!"
https://www.facebook.com/kostes.taxideuon?hc_location=timeline
Οχι βέβαια, δεν είμαστε όλοι ίδιοι!!!
Και άντε τώρα να τα βγάλεις πέρα με οοοοολους αυτούς που αναφέρεις!
Στη λένε κι από πάνω! Χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι, σηκώνονται όρθιοι φοράνε την απύθμενη νεοελληνική μαγκιά, ειδήμονες στα πάντα, αρχίζουν να γαυγιζουν
Τους σταματάς με "βουρδουλα εκεί που πονούν" ,σου λένε,
αααα εγώ δεν ασχολούμαι με την πολιτική , αλλά αν ανέβει ο Τσίπρας θα μου βολέψει το παιδί μου τ άνεργο, τσάμπα τον στηριξα;
Ε ναι, τΟ άκουσα κι αυτό κι ύστερα πήρα τα βουνά και τα λαγκάδια μίλαγα σαν τον Μηλιωκα, στο διασκευασμένΟ τραγουδάκι ο Μ Α Λ Α Κ Α Σ
">
Στεναχωριεμαι πολύ που δεν μπορώ να διαχειριστώ τα νεύρα μου..
Διαβάζοντας τα "ίχνη" σου στην άμμο, μουρθε το ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Πάω στην ΕΡΤ , συντονισου !!!!
Μη κλαις πουλί μου..
"..φίλες και φίλοι μου,ευτυχώς που είμαστε και θα είμαστε ακόμα ζωντανοί! Γιατί αν όλα πεθάνουν κατα το Σαμαροβενιζελικό ευαγγέλιο, ποιός θα μαζέψει τα αποκαίδια της χώρας, ποιός θα δεντροφυτεύσει καινούριες ελπίδες, θα χαθεί κάθε ίχνος μας σαν χώρα και σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι που την κατοικούν ποτίζοντας την..
Για φαντασθείτε να μην υπήρχε αντίσταση, όση τέλος πάντων υπάρχει. ΜΕ τόση λαική κατακραυγή και η λαίλαπα συνεχίζει ακάθεκτη..."
```````"Ρένα μιλάς για νεύρα που δεν διαχειρίζονται;
Υπάρχει τρόπος.Άκου μερικές συμβουλές.
* Πάνω απ΄όλα ο εαυτούλης σου, τι σε νοιάζει για τους άλλους; Άμα εσύ έχει οργανική στο σχολείο, σκασίλα σου για όσους απολύονται και μεγαλύτερη σκασίλα σου αν κλείσουν όλα τα σχολεία.
*Άμα εσύ μεταπηδήσεις στην δημόσια ταμειακή τηλεόραση, άστους άλλους να πηδιούνται στην ΕΡΤ.
*Άμα εσύ έχεις να πληρώσεις τη ΔΕΗ, τι σε νοιάζει το σκοτάδι των άλλων;
* Άμα εσύ δεν πεινάς, και τι έγινε αν πεινάει ο γείτονας;
*Άμα εσύ περνάς καλά σήμερα, τι σε μάρανε για το μέλλον των παιδιών;
Εφάρμοσε αυτά τα λίγα πρώτα και βλέπουμε..
ΚΑΙ κάτι ακόμα, όσο λιγότερα καταλαβαίνεις, τόσο λιγότερο πονάς. Διαχρονική αρχή... Αυτό πυ λένε Μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι..
Και σταμάτα επιτέλους να ασχολείσαι με επώδυνα πράγματα, υπάρχουν ανώδυνα τραγουδάκια, συνταγές μαγειρικής, ......υπάρχουν τέλος πάντων και τα μπουζούκια, τι τη θες την Ερτ;
ΈΝΑ γύρο το φεγγάρι!"
11 Σεπτεμβρίου 2013 11:03 π.μ.
Τρεις μηνες κλειστη η ΕΡΤ , η Παιδεια ταξικη, ο "υπουργος Υγειας "καλα κρατει, η ανεργια στο κοκκινο η Ελλαδα πρωτια στις αυτοκτονιες ..
Καλη χρονια παιδιαααααα
..
Ευχαριστώ για τις συμβουλές Σου !! :):)
Μηπως ν ασχοληθω και με τη Β Εθνικη;
Ναχω ενα στοχο βρε παιδακι μου, να παω καποτε στην Α
"Η στάση των φιλάθλων του ΠΑΟΚ ήταν υποδειγματική. Βρέθηκε επιτέλους και μια ομάδα πολιτών που είπε ανοιχτά ότι δεν αποδέχεται το νταβατζιλίκι των ναζιστών, ούτε υποκύπτει στην τρομοκρατία τους. Αλλά οι αντιδράσεις αυτές σπάνε και έναν ακόμα μύθο που συνόδευε μέχρι σήμερα τη δράση της Χρυσής Αυγής. Αποκαλύφθηκε ότι δεν είναι οι «απόκληροι» της κοινωνίας, οι «μη προνομιούχοι» νέοι που αποτελούν τον πυρήνα των οπαδών της. Με τις θέσεις της η οργάνωση δεν απευθύνεται τόσο σ’ αυτούς, όσο στο φοβικό σύνδρομο των μικροαστών «νοικοκυραίων». Τα δικά τους στερεότυπα χαϊδεύει και ενισχύει με κάθε τρόπο. Κι αυτά είναι που βρίσκουν άμεση αντήχηση σε κάθε Γιώργο Τράγκα ή Θέμο Αναστασιάδη."
Από άρθρο του "Ιού" στην "Εφημερίδα των Συντακτών".
"Αυτό που είπες Ρένα με τη Β' Εθνική είναι ένα καλό γιατρικό, ....για τα νεύρα, να μη γίνονται τσατάλια!
Κάτι σαν Zaloft σκέψης.
Ξέρεις πόσος και πόσος κόσμος το παίρνει,... στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει, τοχεις ακούσει...ότι ναναι, γήπεδο ναναι, να παίζει μπάλα, μπάλα να είναι να γυρίζει ...και ότι ναναι!
Ατέλειωτες αναλύσεις στα κανάλια, στις εφημερίδες, στους δρόμους...αν το πιανε καλά εκείνο το σουτ θα τον ξέσκιζε, αλλά ο Κόκκαλης κοιτάει πως θα παίξει με τα Πετράλωνα, μετά πάνε στην Ευρώπη και ξεβρακώνονται... με ενάμισσυ δισ αγόραζε τις τέλειες αναλογίες παίκτη...πόδια, μπούτια, μέση, όλα. Αν το ζύγιζε καλύτερα, αν το έψηνε καλύτερα, φωτιά θα έπιανε το γήπεδο. Αρνάκι στο φούρνο σας βλέπουμε την Κυριακή...
Τελικά οι αθλητικοευλογίες είναι οι πιο σοβαρές φυλλάδες, κάνουν πολιτική υψηλού επιπέδου στις μάζες...όχι σαν τον άλλο τον άχρηστο της Νέας Δημοκρατίας που τον ενόχλησε το νεράκι που δρόσισε ο παπάς τον Τσίπρα χτες, με τόση ζέστη τι έπρεπε να κάνει δηλαδή;...ή ένα νεαρό που έβλεπα στο τηλεοπτικό γήπεδο,- απ' αυτούς με τα λεφτά του μπαμπά και με μισό μπουκάλι ζελέ στα μαλιά, φορούσε και μπλούζα με το 9, απ΄αυτά τα παιδάκια της νεο δημοκρατίας,- να λέει ότι ο Τσίπρας λέει ψέμματα, μόνο ο αρχηγός τους λέει την αλήθεια με τη βοήθεια του θεού...
Τελευταία παρατήρησα ότι γέμισαν τα τηλεοπτικά γήπεδα με νεοδημακρατικούς αστέρες, τι Καρατζαφέρης, τι Γιακουμάτος, τι Βορίδης, τι Άδωνης, τι Ταμήλος,τι Καψήδες, όλη η αφρόκρεμα της δεξιάς στην παρέλαση...θα βγάλουν ακούω και τον Καραμανλή τον junior απ' τη ναφθαλίνη, αλλά μαλάκας είναι εκείνος, έκανε ότι έκανε και την έκανε Λούις, όχι σαν την νταρντάνα την Μπακογιάννη που ήθελε και κομματάκι...
Πως να μη πει, ότι μαλακίες είπε, ο Σαμαράς όταν βλέπει να προδίδουν στα σχεδιά του ακόμα και σωματοφύλακες του...ή μήπως δεν ξέρει τι τον περιμένει, τι να του κάνει η τσόντα Βενιζέλου;
Τελικά ζούμε τα ωραιότερα χρόνια μας, ακόμα και Διεθνή Νομισματική Τηλεόραση έχουμε, μετά το ΔΝΤ, τι άλλο θέλουμε;
Κι εσύ ακόμα ασχολείσαι με τους κουλτουριάδες της ΕΡΤ;
Εκεί σε είδα πάλι χτες το βράδυ, δεν μπορείς να πεις, καλά περάσαμε, τι κι αν οι μνημονιακοί μας λένε αμνήμονες ....αν είναι δυνατόν, εμείς αμνήμονες!
Εμείς και μνήμη έχουμε .... ναι ρε, και στα σκυλάδικα δεν πάμε,τους χαρίζουμε τα γήπεδα, και τραβάμε το δρόμο μας!
Αυτό το ωραίο δρομάκι που αγαπάμε!"
Δραπετεύοντας στο δικό μας "δρομάκι" δίχως διόδια, κάτι σαν Zaloft σκέψης,..
"Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία."!!!
Στίχοι:
Πόλυς Κυριακού
Μουσική:
Σταύρος Σιόλας
Ερμηνεία: Σταύρος Σιόλας & Φωτεινή Βελεσιώτου
Τώρα θα δεις τα χρώματα ν' αλλάζουνε
και τα βουνά να σμίγουν ένα-ένα.
Άγγελοι σα θνητοί θα σ' αγκαλιάζουνε
εχθροί θα σου μιλούν αγαπημένα.
Τώρα θα πιω νερό απ΄το ποτήρι σου
δικά σου θα'ναι πια όσα δεν έχω.
Θα σπρώξω ουρανό στο παραθύρι σου
κι ό,τι δεν άντεχα θα το αντέχω.
Τώρα θα πιάσω σπίτι στον παράδεισο
τσάμπα οικόπεδο σε παράλια.
Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία.
Τώρα θα δεις μες στης ψυχής τα υπόγεια
τραπέζι με ψωμί κι αλάτι
τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια
που πέφτει σαν ζεστή βροχή η αγάπη.
ΥΓ:
">
Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα
Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί για όλη την ανθρωπότητα
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δως μου το χέρι σου..
Δως μου το χέρι σου..
">
Εγώ σπιτάκι μπροστά στο χωματόδρομο
ανάμεσα στα όστρακα παφλάζει η καρδιά μας.."
">
, ΟΥΤΟΠΙΑ ΜΟΥ..
" -Τι είναι η ουτοπία;
-Κάτι που όταν το πλησιάζεις ένα βήμα απομακρύνεται δύο, όταν το πλησιάζεις δύο απομακρύνεται τέσσερα
-Και τότε τι νόημα έχει;
-Σε κάνει να προχωράς! "
Μπορεί η Ο μορφιά της Ουτοπίας να είναι η αβεβαιότητα...αλλά
"Εγώ θα κάνω όνειρα κι αληθινα μη γίνουν .. μου φτάνει που προσπάθησα όνειρα να μη μείνουν...."
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μάνα, πατέρα δεν γνώρισε κι ούτε ήξερε πότε γεννήθηκε.
Οι πέτρες, όπως ξέρετε, ζούνε τόσα πολλά χρόνια, που ξεχνούν την ηλικία τους. Πολλές απ' αυτές μάλιστα είναι τόσο αρχαίες όσο κι η πέτρινη εποχή, αν έχετε ακουστά.
Μια πέτρα όμως, ακόμα κι αν είναι τόσο αρχαία, μπορεί να είναι ασήμαντη.
Ή, για να το πω καλύτερα,
H δική μας πέτρα
Μικρή κι ασουλούπωτη, δεν ήταν ούτε στρογγυλή ούτε τετράγωνη ούτε μακρόστενη.
Εν' άλλο ήταν ότι κανείς ποτέ δεν σκέφτηκε με τη βαριά του να την κομματιάσει ή να τη μεταφέρει έξω απ' το δρόμο, γιατί, έτσι μικρή που ήτανε, τόπο δεν έπιανε κι ο δρόμος έμενε ελεύθερος.
Ζούσε, λοιπόν, ειρηνικά την πέτρινη ζωή της,
που ήταν βέβαια λίγο μονότονη, αλλά αυτό κα θόλου δεν την ενοχλούσε, γιατί, αφού δεν ήξερε τί δεν είναι μονοτονία, δεν ήξερε ούτε τί είναι.
Μια μέρα όμως έμαθε.
Εκείνη τη σημαδιακή, για τη ζωή της πέτρας, μέρα,
εν' αγόρι, που ήθελε να σκοτώσει ένα σπουργίτι ή να σπάσει κάποιο γλόμπο και δεν έβρισκε άλλη πέτρα, πιο κατάλληλη,
τη μάζεψε απ' το δρόμο, την έβαλε στη σφεντόνα του και την τίναξε στον αέρα, ψηλά και μακριά.
πέτυχε όμως, δίχως να το ξέρει, ν' αλλάξει τη ζωή της πέτρας.
Δίχως να το ξέρει..
της έδειξε πως δεν ήταν πλασμένη μόνο για να σέρνεται στον δρόμο, μα πώς μπορούσε και να πετάξει,
κι ακόμη πώς ο δρόμος
δεν ήτανε ο κόσμος όλος αλλά μονάχα ένα μέρος του, και μάλιστα όχι το πιο ωραίο,
γιατί η πέτρα, όταν τέλειωσε το πέταγμα της, βρέθηκε μέσα σ' έναν κήπο.
Ο κήπος αυτός, τώρα, αν και δεν ήτανε καθόλου μαγεμένος, όπως συμβαίνει συνήθως με τους κήπους των παραμυθιών, ήταν χαρά των ματιών να τον βλέπεις. Και τί δεν ήταν φυτεμένο εκεί!
Κρεμμύδια και ντομάτες και φασολάκια πράσινα κι αγγούρια, αλλά και λουλούδια, πολλά λουλούδια και διάφορα, γαρίφαλα και τριαντάφυλλα (τριαντάφυλλα και εκατόφυλλα) και κρίνα και βιολέτες και ντάλιες και γεράνια, πολλά γεράνια. Άσε πια τα μυριστικά, βασιλικούς και δυόσμους κι αρμπαρόριζες και δεντρολιβανιές και μαντζουράνες. Μ' άλλα λόγια, ό κήπος ήταν κήπος κι όχι ποδοσφαιρικό γήπεδο, όπως εκείνοι οι κήποι με το κουρεμένο σύρριζα γρασίδι.
Φανταστείτε τώρα το ξάφνιασμα της πετρούλας,
Όσο για το πέσιμο της, αυτό δεν είχε διόλου άσχημες συνέπειες,
Το μεγάλο ξάφνιασμα της κράτησε βέβαια πολύ λίγο, όσο βρισκότανε ακόμη στον αέρα, πάνω απ' τον κήπο, γιατί μόνο από κει μπόρεσε να δει όλο το θαύμα πού απλωνόταν από κάτω της.
Απ' τη στιγμή πού βρέθηκε στο χώμα και μετά, μπορούσε να βλέπει μόνο ό,τι βρισκότανε πολύ κοντά της, δηλαδή μια ντοματιά, μια γαριφαλιά και δυο ρίζες βασιλικό. Σιγά σιγά όμως γνώρισε κι άλλα πράματα, σπουδαία, πού ποτέ πριν δεν είχε φανταστεί την ύπαρξη τους. Γνώρισε τις μέλισσες και το ατέλειωτο παιχνίδι τους μέ τον ήλιο και τα λουλούδια, τα μακριά κοκκινοσκούληκα, πού βγάζαν πότε πότε το κεφάλι έξω απ' τις τρύπες τους για να δουν πώς παν τα πράγματα στο φώς, τα μερμήγκια, πού σκαρφάλωναν πάνω της αγκομαχώντας, κουβαλώντας
τεράστια ψίχουλα, κάτι περίεργα μυγιάγγιχτα ζουζούνια, πού, στο παραμικρό άγγιγμα, μαζεύονταν και γίνονταν μικρά σκληρά μπαλάκια ...;
Η πετρούλα πέρασ' εκεί μιαν άνοιξη κι ένα καλοκαίρι,
Πριν καταλάβει καλά καλά τί της γινότανε, πριν ακούσει καν τον κηπουρό να μουρμουρίζει «μπα, μια πέτρα!)), βρέθηκε να κάνει τη δεύτερη πτήση στη ζωή της και, περνώντας πάνω απ' τη μάντρα του κήπου, να προσγειώνεται στο σκληρό γκρίζο δρόμο,
Καταλαβαίνετε τώρα την απελπισία της μετά από τόση ομορφιά πού είχε ζήσει, να ξαναβρεθεί στη μέση της ίδιας της παλιάς, μονότονης ασκήμιας ...;
Στην αρχή ήθελε να πεθάνει και προσευχόταν να περάσει από πάνω της ό τροχός κανενός οδοστρωτήρα και να την κάνει σκόνη.
Αργότερα, όταν της πέρασε ή πρώτη, μεγάλη πίκρα,
κι ότι θα την ξαναπέταγε μες στον παράδεισο της.
Τα χρόνια όμως περνούσαν κι ό μικρός πρίγκιπας, πού στο μεταξύ έγινε ένας μεγάλος μπακάλης, ποτέ δεν ξαναπέρασε από κει.
Η πέτρα, βέβαια,
πού δεν ξέρει (κι ούτε θέλει να μάθει) από χρόνια, ηλικίες κι άλλα τέτοια,
ακόμη και τώρα πού βρίσκεται θαμμένη κάτω από ένα παχύ στρώμα ασφάλτου ...
κι ο παράδεισος της δόθηκε αντιπαροχή για πολυκατοικία.
Επιμύθιο I: Καλύτερα ν' αποχτήσεις κάτι κι ας το χάσεις, παρά να μην αποχτήσεις ποτέ τίποτε.
Επιμύθιο II: Πατάτε με σεβασμό την άσφαλτο. Από κάτω της υπάρχουν πέτρες πού ονειρεύονται κήπους.
Αργύρης Χιόνης
````````````````
Ναι.
Όταν με πλησίασες, καθισμένος στην άκρη της λίμνης, πετούσα στρογγυλές πέτρες
και χαμογέλαγα με τις μπουρμπουλήθρες.
Μία, δύο..
Μία ,δύο, τρεις
Μία, δύο, τρεις τέσσερις....yesssss
Αιχμηρές πέτρες να πετάς στη λίμνη, μου είπες
Εκεί είναι το θαύμα.
Σφάζουν τα χέρια , ματώνουν το νερό, σου είπα
Άπλωσες τα χέρια σου
Κατακόκκινα.
">
Από το πλοίο..">
Κοίτα τη στιγμή με τους καθρέφτες
μέσα στα κελιά Τους..
Καλή αντάμωση το Σεπτέβρη..
ξανά