Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012
Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012
στο κοριτσάκι μου...
Δικε μου ΗΛΙΕ, Χρυσαλιφουρφουρο μου ,,,
σιγα μη γραψω στο διαδυκτιο πως εισαι Η ΖΩΗ ΜΟΥ!:)
Σανδαλακι μου πανεμορφο τωρα που σιγα σιγα μου φευγεις
να θυμασαι πως εμεις οι ΔΥΟ θαμαστε ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ
και βεβαια,
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΑΣ
`````````````````````
http://youtu.be/rcRHZly22nU Όταν θα μεγαλώσεις κοριτσάκι μου θα πάρεις ενα δρόμο,δρόμο δύσκολο. Μακρύ πολύ να ξέρεις δρόμο αλαργινό τον κόσμο θα γνωρίσεις, αχ να σε χαρώ. Να και το σανδαλάκι για το γυρισμό μήλο μου μυρωμένο, μήλο μου γλυκό. Κι ο δρόμος θα σε φέρει κοριτσάκι μου ψηλά στις Αμαζόνες και στον Καύκασο. Στην έρημο να ψάξεις και στην άβυσσο την άμμο να τρυπήσεις και να βρεις νερό. Να και το σανδαλάκι για το γυρισμό μήλο μου μυρωμένο, μήλο μου γλυκό. Κι απ' το νερό της άμμου μες στο φως θα βγει το δέντρο αυτό του Νείλου,να λευτερωθεί. Να και το σανδαλάκι για το γυρισμό μήλο μου μυρωμένο, μήλο μου γλυκό.
Βαλε κεφαλακι μεσα μωρε...βοριαδακι...:)
ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ Ζ Ω Ο Υ Λ Α ΜΟΥ
ΣΑΝ τον ΗΛΙΟ που ζωγραφισες τοτε στα 10 σου ....
.
"ΤΖΟΥΚΙ" που λεει και ο μπαμπας
ειμαστε οι πιο ευτυχισμενοι γονεις του κοσμου που εχουμε
Ε Σ Ε Ν Α..
Καποτε
στη Μαλτα γινοταν ενας διαγωνισμος για παιδια δημοτικου...Το θεμα ηταν
"δικαιωμα στη φαντασια" οπου τα παιδια θα εγραφαν ενα δικο τους ποιημα και θα το ζωγραφιζαν. Το επαθλο θα ηταν να δημοσιευθουν καποια σε ενα λευκωμα και να μοιραστει σε ολη την Ευρωπη...Τουτο λοιπον το εργο μπηκε στο λευκωμα...
Μονο που το αυθεντικο μου το κρατησαν οι ατιμοι εκει...:)
9 Οκτωβρίου 2012
Άνοιξε το κινητό του. Μπήκε στο ιντερνέτ να διαβάσει τα νέα έξω από τον δικό του κόσμο. Πέρα από τον συρμό του τρένου.
Η είδηση για την επίσκεψη της Γερμανίδας Καγκελάριου στην Ελλάδα. Την υποδέχτηκε ο Μερκελίστας Πρωθυπουργός και τη διαβεβαίωσε ότι είναι πιστός στις διαταγές της άνευ όρων. Πριν γίνει πρωθυπουργός έβαζε και όρους. Παλιότερα ακολουθώντας τις εκλογικές σκοπιμότητες είχε ταχθεί και ενάντια στην κατοχή του ΔΝΤ. Στάχτη στα μάτια του κόσμου. Μια φωτογραφία έδειχνε το αιμοβόρο πρόσωπο του κατακτητή και το χαμόγελο του εκτελεστή. Λίγος κόσμος στους δρόμους της Αθήνας έπαιζε πόλεμο με τα Ματ. Κάγκελα παντού.
Σαν σήμερα δολοφονήθηκε το 1967 ο Ernesto Guevara, πρότυπο αγωνιστή για τη γενιά του και για πολλές μετέπειτα γενιές. Ο Τσε Γκεβάρα, Αργεντινός γιατρός, μαρξιστής-λενινιστής, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών, πέτυχε την ανατροπή του φασιστικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα και σαν μέλος της επαναστατικής Κουβανικής κυβέρνησης άλλαξε ριζικά την ροή της χώρας. Το 1965, πιστός στη νίκη της επανάστασης στην Κούβα, έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό και αργότερα στη Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε. Έφυγε νέος, όπως τόσοι μεγάλοι.
Ήταν μόλις 39 χρονών. Αφήνοντας τη σφραγίδα του, από τη θεωρία στην πράξη.
Την ίδια μέρα πριν από 62 χρόνια γεννήθηκε ο ακτιβιστής John Lennon. Μαζί μ’ αυτόν αργότερα και οι Beatles. Τόσο η μουσική του, όσο και η κοινωνική δράση που ανέπτυξε τον ανέδειξαν ηγετική μορφή ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ.
Τον δολοφόνησαν και αυτόν. Ένας οπαδός του. Έφυγε νωρίs. Κι αυτός νωρίς, 40 χρονών. Αφήνοντας πίσω του το Imagine.
Φόρεσε τα ακουστικά του και αφέθηκε σ’ αυτό το τραγούδι.
''Φαντάσου να μην υπάρχουν χώρες
δεν είναι δύσκολο να το κάνεις.
Τίποτα για να σκοτώσεις ή για να πεθάνεις
και καμία θρησκεία επίσης.
Φαντάσου όλους τους ανθρώπους
να ζουν με ειρήνη.
Ίσως πεις πως είμαι ονειροπόλος
αλλά δεν είμαι μόνο ένας.
Ελπίζω κάποια μέρα εσύ θα μας ενώσεις
και ο κόσμος θα ζει σαν ένας''
Το τζάμι στο παράθυρο του τρένου θόλωσε. Η αμαξοστοιχία κινούνταν τώρα με μεγάλη ταχύτητα.
Και οι αναμνήσεις του.
Παρασκευή 5 Οκτωβρίου 2012
Τα φθινοπωρινά μου "φύλλα"...
~"Και τώρα που στέρεψαν οι λέξεις, οι εικόνες κάνουν πάρτι. Πανομοιότυπα τα καφέ στολίζουν τον κεντρικό δρόμο, μοιάζουν αντίγραφα της συνήθειας, ποτήρια με πικρά ποτά στα τραπεζάκια, συντροφεύουν απλανή βλέμματα απλωμένα σε γιορτινά ταβάνια. Κάθεται παραδίπλα σ' ένα παγκάκι και σημειώνει άφωνες λέξεις σ' ένα περιτύλιγμα χαρτόκουτου, δώρου που δεν έλαβε η ψυχή του.
~Σήμερα αρρώστησε η φαντασία μου, απ ΄το πρωί είχα συμπτώματα. Πόσο λίγος μου μοιάζει ο κόσμος.
Θεέ μου τόσες αναπηρίες μαζεμένες.
~Χαθήκαμε τόσα βράδια μες τα τραγούδια, μέσα στις λέξεις της σιωπής ,έλα πάμε μια βόλτα ως το ποτάμι, να μιλήσουμε με τα μάτια. Πάμε, θα συναντήσουμε κι άλλους, έχω και κάτι να σου χαρίσω στο δρόμο.
~Ζούμε το εφήμερο. Τόσο άνοστο αν δεν υπήρχε το αιώνιο. Ψάχνουμε να το βρούμε μες τα βιβλία, μες τα τραγούδια, μες τα σινεμά, μέσα στις ζωγραφιές, μέσα σε κίτρινα δέντρα. Μέσα από χαραμάδες που τους ξέφυγαν.
~Σοκάκια αδιέξοδα της πόλης
Kρύβουν τον ήλιο απ 'τη ζωή μου.
Κι εσύ έμεινες εκεί στην πλαγιά
Με τα κιτρινοπράσινα φύλλα
Ποτίζοντας με τα μάτια σου την ομορφιά του κόσμου.
~Ας διαβάσουμε και λίγο τα σημάδια της καινούριας εποχής, πίνοντας τον καφέ της Κυριακής. Στη πρώτη συνάντηση τους, ανάβοντας ο ένας το τσιγάρο του άλλου.
Τί είπες, απαγορεύεται;
~Αν μπορούσε ένα θαύμα να γίνει
Το κλάμα σου γέλιο
Η σιωπή σου μιλιά
Η θλίψη σου όνειρο
Τ' όνειρο γιορτή
Η γιορτή ζωή
Λέω, αν μπορούσε ένα θαύμα να γίνει
Να αναποδογυρίσει ο κόσμος
Οι πεινασμένοι να χορτάσουν
Οι πλούσιοι να πεινάσουν
Εσύ από βάτραχος πρίγκιπας
Κι εγώ από παπαγάλος αηδόνι
Αν μπορούσε ένα θαύμα να γίνει
Τότε ίσως ξανασυναντηθούμε στη ζωή
Στο σπίτι στο δάσος.
~Βρέχει
Βρέχει απαλά ,ήρεμα ,μουσικά
Βρέχει αφήνοντας σταγόνες ελπίδας πάνω στα χλωμά μας πρόσωπα,
πρόσκληση να βγούμε στους δρόμους, στις μέρες που έρχονται.
Δυό τρεις να, ξεπρόβαλαν κάτω απ΄ την ομπρέλα τους
Οι περισσότεροι θα μείνουν στα σπίτια τους πάλι
τρομοκρατημένοι απ' τις πρώτες σταγόνες.
Μόνο εκείνος ο τρελός απλώνει τα χέρια στα σύννεφα, σαν να προσεύχεται,
γυμνός μες την βροχή.
Σχεδόν ευτυχισμένος.
~Μια ωραία Κυριακή δικαιούμαστε
με τα φύλλα που αλλάζουν χρώμα θα γεμίζει η ψυχή μας
θα αλλάζουμε κι εμείς
κι έτσι θα αντέχουμε τις πνιγηρές εβδομάδες του χειμώνα
ως το επόμενο καλοκαίρι της ζωής μας.
~Σκέφτομαι έναν ιό που θα κατέστρεφε όλα τα αρχεία των τραπεζών παγκόσμια. Σαν τη μόνη ελπίδα να αναγεννηθεί ο κόσμος. Χάκερς όλου του κόσμου ενωθείτε, έχετε δύσκολο έργο. Το μέλλον της ανθρωπότητας στα χέρια σας.
Καλά, μη με παρεξηγείτε, μόλις τελείωσα το κορίτσι στη φωλιά της σφήγκας, του Λάρσον.
~Αν οι άνθρωποι δεν φοβόντουσαν τη βροχή ο κόσμος θα ήταν αλλιώς. Οι αυλές μας κοινές και οι καλημέρες μας γελαστές.Έχω την εντύπωση ότι για όλα φταίει ο φόβος απέναντι στη βροχή.
Η βροχή πρόκληση
Η βροχή χάδι ζωής
Η βροχή ελπίδα
Η βροχή φύση
Η βροχή σύμβολο
~Οι άνθρωποι παραπονούνται πολύ εύκολα: το καλοκαίρι για τη ζέστη, το φθινόπωρο για τη βροχή, το χειμώνα για το κρύο και την άνοιξη για τις καταιγίδες .Ότι πιο φυσικό υπάρχει στη ζωή μας, αυτές οι απίθανες εναλλαγές του καιρού που φρεσκάρουν καθημερινά την μονότονη ζωή μας.
Οι άνθρωποι δεν αντιδρούν ανάλογα στα πιο αφύσικα κατορθώματα της μικρότητάς μας.
Λατρεύω τη φύση, όχι και τα ''κατορθώματα'' των ανθρώπων.
Αν μιλούσαμε και για την αδικία, όσο μιλάμε για τον καιρό, θα άλλαζα γνώμη. Άντε βγες τώρα στη βροχή χωρίς ομπρέλα. Να ντυθείς την ομορφιά της φύσης, να είσαι δυό φορές όμορφη.
'Άσε αυτούς που θέλουν πάντα μια ομπρέλα, μην τους πάρει καμιά σταγόνα και λειώσουν. Βλέπω έναν με ομπρέλα της κόμματος, άλλον έναν με ομπρέλα της εκκλησίας, άλλον τώρα με την ομπρέλα της ομάδας, βλέπω χιλιάδες επώνυμες ομπρέλες στους δρόμους.
Μα κανείς δεν τολμάει να βγει χωρίς ομπρέλα;
Που και που βλέπω και κάποιους βρεγμένους, ως το κόκαλο..
Τι όμορφα μυρίζει σήμερα η γη.
Αν δεν βραχείς δεν πιάνεις ψάρια. Με το καλάμι απ' έξω; Βαρετή ιστορία.
Αν δεν βγεις στη βροχή χωρίς ομπρέλα, δες τη ζωή απ' το παράθυρο.
Κι αν θες ομπρέλα στη βόλεψή σου, άκου ανθρωπάκο'' μην παραπονιέσαι κι από πάνω για τη μίζερη ζωή σου.
~Για τις ανομίες των ανθρώπων δεν ευθύνεται η φύση. Μια χώρα των έντεκα εκατομμυρίων ανθρώπων έφτιαξε μια πόλη των πέντε εκατομμυρίων. Τι πιο αφύσικο. Οι φυσικοί νόμοι πάνε περίπατο. Όταν όλα έχουν μόνο τη λογική του κέρδους, όλα είναι εκτεθειμένα στις καταστροφικές συνέπειες. Οι σύγχρονες κοινωνίες είναι χρεοκοπημένες έτσι όπως κτίσθηκαν. Όταν τα διαμερίσματα είναι ανοικτές φυλακές είναι αυτός τρόπος ανθρώπινης ζωής;
~Όταν όλο το σύστημα νοσεί θα υπάρχουν οι παρενέργειες της αλόγιστης χρήσης. Σαφώς και η φύση εκδικείται όταν βιάζεται, σε όλους τους τομείς. Όλοι καταλαβαίνουμε τον φόβο και τις καταστροφές.
~Χρόνια ολόκληρα φροντίζω να αγαπάω τον τόπο που ζω και τους ανθρώπους του. Χρόνια ολόκληρα παρατηρώ και κατανοώ. Πόσο τρυφερά όλοι οι άνθρωποι κοιμούνται, τρώνε, απολαμβάνουν τη ζωή, ερωτεύονται, προσπαθούν ο καθένας με τις δυνάμεις του. Και τότε αγαπάς πολύ τους ανθρώπους.
Όταν όμως βγαίνουν οι μάσκες τους, βλέπεις τα έργα τους, βιώνεις ένα μεγάλο κοινωνικό ψέμα τότε γίνεσαι μισάνθρωπος. Όπως όταν βλέπεις ένα μωρό να κοιμάται και μόλις ξυπνήσει αρχίζει το κλάμα και δεν σταματάει. Χρόνια αντιμάχονται αυτές οι διαθέσεις μέσα μου, η χαρά και η πίκρα. Χρόνια ολόκληρα εμείς οι απλοί άνθρωποι πελαγοδρομούμε στις αντιφάσεις της ζωή ς μας. Κι από πάνω μας τα άγρια θηρία της γης.
~Ας κάνουμε εμείς δυό ευχές. Να κρατηθούμε ψηλά μες σ' αυτό το κυνικό περικύκλωνα της ζωή μας. Κάποτε θα’ρθει μια μέρα ,κοντά -μακριά θα’ρθει. Αλλά πως αλλιώς φίλε μου θα έμειναν τα ίχνη σου σ' αυτή την πορεία; Όταν οι άλλοι θα εξατμισθούν, σαν να μην υπήρξαν ποτέ..
~Έτσι είναι, αυτή η ατέλειωτη φυσική ομορφιά, αντίδοτο στην ασχήμια των ανθρώπων έργα. Οι τέσσερις εποχές, η εναλλαγή της μέρας με τη νύχτα, ο ήλιος, το φεγγάρι, μας δείχνουν το δρόμο της ευλογίας ότι ζούμε. Τίποτα δεν είναι επίπεδο στη στεριά, όλα κινούνται στη θάλασσα, ανάσες ομορφιάς και αγρύπνιας, Τόση μα τόση η ομορφιά. Ας μη μιλήσουμε για την ασχήμια. Αυτή μας κλέβει τα μάτια, ώστε να μη βλέπουμε την ομορφιά. Δάκτυλος ανθρώπου.
~Αυτό μας σώνει, άλλοτε ένα αστέρι και άλλοτε ένα καταφύγιο. Αλλιώτικα θα μας είχαν τρυπήσει οι σφαίρες. Ονειρευτήκαμε πολύ μήπως και ξεχάσαμε να ζήσουμε; Όχι ,όχι. Ζήσαμε πιο πολύ μες τ' όνειρο. Κι εκεί θα μείνουμε. Ξαστεριά απόψε.
~Αν και δε μ' αρέσει να δίνω συμβουλές, σαν αμερικάνος ψυχολόγος, θα παραβώ τις αρχές μου και θα επέμβω στο πρόβλημα σου. Μπορεί να προλάβεις τον ψυχοθεραπευτή, ποιός ξέρει.
1.Άρχισε να βλέπεις οκτώ ώρες τηλεόραση την ημέρα (αποβλακώνει το μυαλό και σε λίγο καιρό παύει να σκέπτεται).
2.Να χρησιμοποιείς τη λέξη παραδοσιακά (είσαι χριστιανή ορθόδοξη, ψηφίζεις ότι και το υπόλοιπο σόι, στέλνεις πάστες στις γιορτές των φίλων σου, η γλάστρες κλπ).Μη ξεχνάς να τονίζεις τη λέξη παραδοσιακά.
3.Ποτέ να μη λες τη σκέψη σου. Άλλα να σκέφτεσαι, άλλα να λες και άλλα να κάνεις, όπως οι πολιτικοί π. χ).Σιγά σιγά σε συνηθίζουν έτσι και απλά πορεύεσαι, μη περιμένεις να σου πω και που).
4.Να πάψεις να ονειρεύεσαι, τα όνειρα για έναν αλλιώτικο κόσμο είναι ουτοπίες για τρελούς, άχρηστα τελείως.
5.Να χαμογελάς συνέχεια και παντού, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει λόγος (μια φορά το εξάμηνο καθαρισμό οδόντων κοστίζει).Δες τον πρωθυπουργό π. χ
6.Πέτα όλα τα αγαπημένα σου cds. Άκου ισοπεδωτική μουσική, δυνατά, κοιτώντας το ταβάνι.(Πολλοί έχουν ανακαλύψει τον παράδεισο στο ταβάνι).
7.Πέτα όλα τα βιβλία απ' τη βιβλιοθήκη σου. Βάλε κάδρα, επωνύμων αντίγραφα, στη λαϊκή φθηνά είναι, προτίμα λουλούδια και ηλιοβασιλέματα). Και εννοείται δεν ποτέ ξανά ανοίγεις βιβλίο, τόσοι άνθρωποι κατέληξαν στα ψυχιατρεία εξ' αιτίας αυτού του κουσουριού).Όσοι δεν διαβάζουν είναι απόλυτα υγιείς.
8.Στείλε τα παιδιά σου σε σχολές μπάτσων, στρατιωτικές ή τουλάχιστον του δημοσίου. Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει ο μισθός θα τρέχει ξεκούραστα και χωρίς να σκέφτονται).
9.Καθημερινά να επισκέπτεσαι χώρους που τονώνουν το φαίνεσθε (κομμωτήρια, μανικιούρ, πεντικιούρ και ότι άλλο βρίσκεις μπροστά σου πχ βιτρίνες ρούχων ,εσωρούχων κλπ)
10.Να σκέφτεσαι μόνο ότι φάμε κι ότι πιούμε, είναι η μόνη σκέψη που κάνει καλό και δεν δημιουργεί ρυτίδες.
Ανέξοδα προσπάθησα να σου πω πέντε πράγματα. Δοκίμασέ τα και θα δούμε πως θα πάει. Ξέρω πολλούς που πάνε μια χαρά έτσι.
~Καλημέρα σε όλους. Η ώρα των συμβουλών, προς αποφυγήν του σκέπτεσθαι. Η ψυχοθεραπεία μέσω ιντερνέτ συνεχίζεται αμισθί. Μέχρι να τα δια(λα)λύσουμε όλα. Ανεβαίνω κατεβαίνω τα σκαλιά, πέφτω στη στροφή. Θα γράψω συμβουλές στο ανδρικό φύλο. Για πιο απολαυστικό καναπέ.
1. Περισσότερο ποδόσφαιρο. Αρχίζει το ελληνικό πρωτάθλημα με ξένους παίχτες. Αυτό δεν μας πτοεί καθόλου, όλοι αδέλφια είμαστε (αν παίρναμε και τον ίδιο μισθό, με τους συμπαίκτες της ζωής ). Δεν είναι ανάγκη να γυμνάζεσαι αρκεί να είσαι θεατής. Και λίγο ανοχή: δεν φταίει πάντα ο παίχτης που δεν μπαίνει η μπάλα στα δίχτυα , μπορεί να φταίνε τα δοκάρια που δεν έγειραν λίγο να βοηθήσουν ή άλλοι παράγοντες όπως οι προβολείς τους παίχτες του παναθηναϊκού και δεν έβλεπαν την μπάλα προχθές.
2.Τέρμα η ποίηση. Λαπάδες εμείς δεν θα γίνουμε, ευτυχώς που υπάρχουν οι ρωμαλέοι άνδρες να μας το υπενθυμίζουν.
3.Πρέπει επιτέλους να ασχοληθούμε συγκεκριμένα με την πολιτική.
Ονόματα, ενδυμασία, αυτοκίνητο, εστιατόρια. Το δόγμα είναι ένα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Καλά πάμε στις συμβουλές. Τώρα βέβαια αχταρμάς γίναμε τι θα πει συμβουλές στις γυναίκες, συμβουλές στους άνδρες, απορώ πως δεν διαμαρτυρήθηκες ακόμα. Καλά στο τέλος θα τις βάλουμε όλες μαζί στο μίξερ, θα τις κάνουμε φρουτόκρεμα.
4.Η ζωή είναι θέμα πιθανοτήτων.(Αν είναι και λίγο όπως στρώσεις θα κοιμηθείς, ιδέα δεν έχω).Άρα ας παίζουμε ένα λότο την εβδομάδα και αν μας κάτσει μας έκατσε.
5.Είμαστε σε καλό δρόμο.(ΓΑΠ, σήμερα, φρέσκο νέο). Κανένα πρόβλημα ,προχωράμε.
6.Έχει ο Θεός. Και καθότι φιλεύσπλαχνος θα δώσει και σε μας. Λιγότερη δουλειά και περισσότερες προσευχές (τουλάχιστον την Κυριακή ένα κεράκι).
7.Προκειμένου να μας τρελάνουν, θα τους τρελάνουμε. Επιβάλλεται.
8.Ευτυχώς που έχουμε δωρεάν παιδεία. Εξοικονομούμε έτσι χρήματα για τα φροντιστήρια των παιδιών, αν δουλεύουν δύο στο σπίτι φθάνει ο ένας ο μισθός, οπότε ο άλλος μένει ολόκληρος (όχι για κατάθεση στην τράπεζα, μη χαίρεστε)
9.Αν κανένας μας δεν έχει λεφτά για γάλα, ένα πρωινό ξύπνημα κοστίζει, γύρω στις επτά βρίσκεις ελεύθερα μπροστά στα σούπερ μάρκετ, πριν προλάβουν να τα βάλουν μέσα ,(καλό είναι να αποφεύγουμε το ταμείο κατά τις αγορές άμα δεν έχουμε).
10.Στη δημοκρατία να θυμόμαστε δεν υπάρχουν αδιέξοδα .Όλοι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί..
~Ο ένας -συγγραφέας -είπε ότι δεν παντρεύτηκε, για να μπορεί να γράφει ότι θέλει. Ο άλλος -συγγραφέας- παντρεύτηκε και δεν μπορεί να γράφει ότι θέλει. Και οι δύο είπαν το ίδιο. Ότι κανένας δεν είναι ελεύθερος να καταγράφει τη ζωή ελεύθερα. Γιατί απ 'ότι φαίνεται και οι δυό παντρεμένοι είναι.
~Η αγάπη είναι ελευθερία
εκεί που αρχίζει η αγάπη αρχίζει η ελευθερία
στη αγάπη.
Τα θέλω ποτέ δεν μένουν θέλω
Στα θέλω παντού νικάμε
Ακόμα κι όταν χάνουμε.
~Μια άλλη ματιά στη συμβατικότητα των πραγμάτων
ή
ότι υπήρξε δεν χάνεται ποτέ. Χάνεται ότι δεν υπήρξε ποτέ."
Ερωτευθείτε!
~Όμορφη δεν είναι η ζωή;
~Καλή είναι..
~Πάμε τώρα;
~Πάμε..
"ερωτευτείτε
Ερωτευτείτε αυτόν που έγραψε: «Το αληθές απόβαρον ενός ανθρώπου ισούται με τις αγάπες, τον οίκτο και την αηδία που ένιωσε στη ζωή. Δύο μεγάλες αδικίες εγνώρισα: την φτώχια και την ερωτική καταφρόνια.»
Ερωτευτείτε τη διανόηση που δεν δέχεται να πρωταγωνιστήσει, που δεν βγαίνει το μεσημέρι στη ΝΕΤ, που δεν μπερδεύει την μετριοπάθεια με τις ίσες αποστάσεις και την εξαθλίωση με το αναπόφευκτο. Τη διανόηση που πολεμά το αναπόφευκτο, που παθιάζεται, που καίγεται από αγάπη και αγωνία, που βρίσκει τη θέση της όταν ανάβει η μάχη. Τη διανόηση που φτύνει τον κόρφο της όταν την αποκαλείς διανόηση.
Ερωτευτείτε τους τραγουδιστές που δεν πήγαν ποτέ στον Σπύρο Παπαδόπουλο, που δεν ήπιαν στην υγειά μας, που δεν γλέντησαν εκ μέρους μας ένα κάποιο Σάββατο. Ας πιούμε στην υγειά τους
Αυτούς που τραγούδησαν το τίποτα δεν πάει χαμένο φτύνοντας το πιο πικρό σφίξιμο της καρδιάς τους.
Αυτούς που κλαίνε ξαφνικά και δίχως λόγο.
Ερωτευτείτε τα καφενεία του Γκόρπα, τα μπαρ του καλοκαιριού, τα τραπεζάκια έξω, το τάβλι δύο γέρων έξω απ’ τα άδεια μαγαζιά τους, τα σουβλάκια στα σκαλάκια των πολυκατοικιών, τις μπύρες στα δύο και το κορίτσι που περνάει ρίχνοντας λοξές ματιές.
Τα ξυπόλυτα κορίτσια, τα κορίτσια που δεν ποζάρουν, τα κορίτσια του Ιουλίου, των αόρατων νησιών, τα κορίτσια με τα αλατισμένα μαλλιά και την κόκκινη μύτη. Αυτά είναι ο πραγματικός κόσμος, η αλήθεια, το τέλος και η άκρη του νοήματος.
Τους αδύναμους. Δείτε. Η κούτα του άστεγου, το στοίβαγμα του μετανάστη, η αναζήτηση φαγητού στα σκουπίδια, ο απλήρωτος λογαριασμός. Υπάρχουμε και για να αναποδογυρίσουμε αυτό το ασυνάρτητο σύμπαν.
Ερωτευτείτε τους αυτόχειρες των χρόνων που ζούμε. Τρέξτε κοντά τους, απλώστε το χέρι, σταθείτε προσοχή. Αν δεν καταφέρετε να συγκρατήσετε το κορμί τους, πριν αυτό αιωρηθεί οριστικά και αμετάκλητα, κρεμαστείτε μαζί τους.
Αυτόν που έγραψε πρώτος το «οι μπάτσοι είναι παντού, αλλά ο έρωτας μας κάνει αόρατους» και αυτόν που το φωτογράφησε και αυτόν που το έκανε ριτουίτ και αυτόν που χαμογέλασε βλέποντάς το.
Ερωτευτείτε την πληγή του κυνηγημένου ξένου. Το φόβο του ανθρώπου χωρίς χαρτιά. Τη μοναξιά του ανθρώπου που πέρασε μέσα απ’ τις νάρκες και τα κύματα, για να πέσει απ’ το λυσσασμένο μαχαίρι του φασίστα.
Τους διαδηλωτές, που ανεβοκατεβαίνουν την Πανεπιστημίου, φωνάζοντας αλληλεγγύη, φωνάζοντας ελευθερία. Τις ομάδες σε γειτονιές και συνοικίες, που μαζεύουν ρούχα, που μαζεύουν φαγητά, ταινίες, υλικά και ανταλλάσσουν τα πάντα εκτός από χρήματα.
Αυτούς που βαριούνται να μιλήσουν για τη δουλειά ή τα λεφτά. Αυτούς που σου λένε το αγαπημένο τους χρώμα, το τραγούδι της εφηβείας τους, που θυμούνται το πρώτο κορίτσι που φίλησαν με τρυφερότητα και αυτούς που, σαν τον Χόλντεν, όταν λένε καριέρα, εννοούν να προσέχουν τα παιδιά που παίζουν σε ένα τεράστιο γήπεδο κλοτσώντας μπάλες πάνω κάτω και τραγουδώντας στίχους χωρίς λόγια, μόνο λα λα λα.
Τον Ντουρούτι, τον Ηλία Λάγιο και τον κλόουν του Μπελ. Τον Νίκο Καρούζο που πλήρωνε τα ποτά του με αυτοσχέδια ποιήματα σε χαρτοπετσέτες.
Ερωτευτείτε αυτούς που δεν κωλώνουν μπροστά στο ανέφικτο, αυτούς που πιστεύουν στα θαύματα που δεν έχουν εξήγηση, αλλά ούτε θρησκευτική προέλευση, αυτούς που αγαπούν τον ορθό λόγο επειδή υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το ανάποδο και αυτούς που δεν πίστεψαν σε οτιδήποτε ειπώθηκε οποτεδήποτε σε δελτίο ειδήσεων.
Αυτούς που κολύμπησαν νύχτα μεθυσμένοι και αυτούς που πνίγηκαν επειδή δεν άντεξαν τη σκληρότητα του κόσμου.
Ερωτευτείτε την φωνή του Αργύρη Μπακιρτζή, το «Θεέ μου μεγαλοδύναμε» και το παιδί που σφίγγει μια πέτρα στο χέρι, χωρίς να είναι σίγουρο ότι έχει δίκιο. Στα κρυφά, στη σιωπή, είμαστε σίγουροι ότι τουλάχιστον δεν έχει άδικο.
Τον Χρήστο Βακαλόπουλο που έλεγε για τον Αύγουστο του Νίκου Παπάζογλου, «το τραγούδι δεν είναι ερωτικό, αλλά ερωτευμένο». Μην δίνετε σημασία σε οτιδήποτε είναι ερωτικό, αλλά όχι ερωτευμένο.
Την Άννα Καρίνα, την Μόνικα Βίτι, τη σερβιτόρα της διπλανής καφετέριας, την Ροζάριο Ντόσον και όλες τις γυναίκες που έχουν αίμα μπερδεμένο, αίμα που έρχεται από δύο ή τρεις ηπείρους.
Ερωτευτείτε τον πατέρα κάποιου γαμπρού που με το τσιγάρο στο στόμα, μεθυσμένος, χορεύει το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας. Ερωτευτείτε το αχ Παναγιά μου, στο τέλος κάθε τέτοιας μουσικής.
Αυτόν που έγραψε, «μην αγαπάς τον πλησίον, αλλά πλησίασε τον αγαπώντα».
Την πιο μικρή ελιά στην κοιλιά της, τον απογευματινό ύπνο κάτω απ’ το αρμυρίκι ή την καρυδιά, την πιο λεπτή ειρωνεία, το παγάκι, την παρέα που κλαίει γελώντας και τη βουβαμάρα του καταστρώματος της επιστροφής.
Ερωτευτείτε το κορίτσι μου. Κάθε πρωί, κάθεται νυσταγμένη στην άκρη του κρεβατιού με γερμένους τους ώμους και τα χέρια να κρέμονται σαν τεράστιο εκκρεμές. Αυτή η εικόνα είναι η ασπίδα, η μολότοφ και το φωτόσπαθο που κρατάω στη χούφτα μου και με κάνει ιπτάμενο, απίθανο και ανήλικο.
Ερωτευτείτε το κορίτσι που περνάει δίπλα σας εδώ και τώρα.
Ερωτευτείτε."
http://tovytio.wordpress.com/2012/10/03/apo_to_bahar/
Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012
Άκου Ανθρωπάκο!
Το παραπανω ειναι αποσπασμα απο το βιβλιο ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ του Βιλχεμ Ραιχ
ολοκληρο το βιβλιο εδω....http://booksgreek.blogspot.com/2010/04/wilhelm-reich-0-1987.html
Ο Βίλχελμ Ράϊχ γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1897 στη Γαλικία, την περιοχή που βρισκόταν τότε στην ανατολική παραμεθόριο, κομμάτι της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας Οι γονείς, εβραίοι στο θρήσκευμα, ήταν αφανάτιστοι και αφομοιωμένοι με τον ντόπιο πληθυσμό.
Στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο ο Ράιχ υπηρέτησε σαν αξιωματικός του αυστριακού στρατού. Κατόπιν σπούδαξε ιατρική, έγινε μαθητής του Φρόυντ και από το 1923 άρχισε να εργάζεται σαν παθολόγος και ψυχαναλυτής.
Πιο αισιόδοξος από το Δάσκαλό αλλά το ίδιο ορμητικός και ριζοσπαστικός ανέπτυξε τις δικές του ιδέες για την "νεύρωση" στα βιβλία του "Η Λειτουργία του Οργασμού" (1927) και "Ανάλυση του Χαρακτήρα" (1933). Επεξέτεινε τις ιδέες του αυτές και στην πολιτική όπου προσχώρησε στο κομμουνιστικό κόμμα, και το 1933 έγραψε την "Μαζική Ψυχολογία του Φασισμού".
Ο θρίαμβος του ναζισμού στην Γερμανία τον ανάγκασε να ξεκινήσει την περιπλάνησή του σε Βιέννη, Δανία, Σουηδία και Νορβηγία. Αλλά και οι κομμουνιστές τον είχαν ήδη κυνηγήσει σαν "σεξοκεντρικό" ενώ ταυτόχρονα οι ψυχαναλυτές τον κατηγορούσαν σαν υπερβολικά ασχολούμενο με τα πολιτικά. Τελικά εγκαταστάθηκε στην Ν. Υόρκη, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Έχοντας ανακαλύψει την βιοενέργεια ή όπως αυτός την έλεγε "οργόνη" και τον "οργονοσυσωρευτή", ασχολήθηκε με την θεραπεία του καρκίνου και με την προέλευση της ζωής.
Το 1940 γράφει το "Άκου Ανθρωπάκο", όπου με φοβερό πάθος και μεγάλη σοφία απευθύνεται προς τους συνανθρώπους του αποκαλώντας τους θύματα και θύτες ταυτόχρονα, ενώ το 1951 έγραψε την "Δολοφονία του Χριστού".
Το 1947 συγκρούστηκε με τις αμερικάνικες φαρμακοβιομηχανίες που του απαγόρεψαν να χρησιμοποιεί και να διακινεί τους οργονοσυσωρευτές του. Το 1956 τον έκλεισαν φυλακή και το 1957 πέθανε σε ηλικία 60 χρόνων σε ομοσπονδιακό σωφρονιστήριο.
Σήμερα οι ιδέες του για τον οργασμό και την ηδονή, το δικαίωμα στη σεξουλική ελευθερία και απαλλαγή από τις ενοχές, η αναγνώριση της ανάγκης για στοργή και θαλπωρή των νεογέννητων, τα πλεονεκτήματα του φυσικού τοκετού και του θηλασμού, ο ρόλος της καταπίεσης στη δημιουργία της ασθένειας και πολλά άλλα όπως η λειτουργία της οργόνης και του οργονοσυσωρευτή είναι φυσιολογικές αλήθειες και για καθημερινούς ανθρώπους και για σοβαρούς ερυνητές. Όμως υπάρχουν ακόμη πολλές ιδέες του που μόνο αυτός σαν Δον Κιχώτης είχε και πολεμούσε εναντίον τους. " (Πηγη απο το δημιουργο του παραπανω βιντεο)
Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012
"Η Λίλια...η μόνη του κόσμου ελπίδα"
ας λήξουν τώρα
οι ερμηνείες όλες
τώρα ας λήξουν
ας λήξουν τώρα
οι δυνάστες του στείρου λόγου
τώρα ας λήξουν
ας καταλήξουν
οι στεριανοί
οι ασυνήθιστοι εις τα θαλάσσια ταξίδια
του ουρανού
οι συγκροτημένοι νόες
που γεννούν σκουριασμένα μέλλοντα
τώρα ας καταλήξουν
τα ηλεκτρόδια εκπομπής των ειωθότων
οι χαμηλοί τόνοι και τα προφίλ
των φιδιών της κοινωνίας της γης
τώρα ας καταλήξουν
τώρα ας λήξουν τα θεσπισμένα
όλα τα θεσπισμένα διατάγματα
τα ψηφίσματα και οι νομοθετικές πράξεις
η ψεύτικη συγκίνηση
τα περιτοιχίσματα και οι περίβολοι
που κρύβουν τον ουρανό
τώρα ας έρθει ο ουρανός
και ας κρεμάσει
τους χαμηλούς τόνους και τα προφίλ
των φιδιών της κοινωνίας της γης
τις παρθένες
που φυλάγουν την ευτυχία της ηδονής μέχρι
να βρουν να την πουλήσουν
στην υψηλότερη δυνατή τιμή
ας τις εμφιαλώσουν οι αλήτες του Θεού στη γη
μέχρι να λήξει η σπέκουλα,
τα κέρδη, οι απολαβές, οι αμοιβές,
οι μισθοί και οι αποζημιώσεις
οι εκμισθωτές επιπλωμένων δωματίων
ας λήξουν τώρα
τώρα ας ανθίσουν
τα πάθη, τα έντονα συναισθήματα
οι μανίες, οι έντονες ροπές
οι εκρήξεις οργής, τα ξεσπάσματα θυμού, η θέρμη
οι δραματικές αναπαραστάσεις των παθών
τώρα ας ανθίσουν
οι λύκοι της στέπας τώρα ας κατασπαράξουν
αστούς, μικροαστούς, μεγαλοαστούς,
τώρα να λήξουν
οι έρευνες που μπολιάζουν τα ειωθότα
τώρα ας δείξουν οι δορυφόροι
τους καρτερικούς πεζόδρομους του ουρανού
τους αλήτες του Θεού ας δείξουν
τώρα ας τους δείξουν
τώρα να λήξουν
οι απαθείς, οι ψυχροί, οι αδιάφοροι
οι άνευ πάθους, οι παθητικοί, οι αδρανείς
οι ουδέτεροι, οι μη αντιδρώντες
οι διπλωμάτες
που συγκλίνουν κάτω από το βλέμμα του Θεού
κάτω από το βλέμμα των αλητών του Θεού
τώρα ας καταλήξουν
τώρα ας λήξουν
οι στέγες των λιπαρών κάφρων
τα λιπαρά τσουτσέκια που διανύουν ανενόχλητα
την άσφαλτο του κέρδους
το κέρδος ας λήξει.
Το χάσμα,
μέσα εκεί που λάμπει η υπεραξία της καρδιάς
ας λάμψει για όλους τις σπέκουλες
της κοινωνίας της γης
και ύστερα ας λήξουν καθώς και ο άνθρωπος
που παίρνει χρώμα ζωντανό λίγο προτού πεθάνει
έτσι και οι αστοί, μικροαστοί, μεγαλοαστοί
τα γραφεία των υπουργών
ας λήξουν τώρα
και ας συσσωρευτούν υπό του ανέμου
οι κομψοί αθεϊστές
οι αλήτες του Θεού
που γέννησε ο Θεός
που αγαπούν και αγνοούν το πέρασμα του κοπαδιού
και τους γύπες που το καθοδηγούν
μες το τεράστιο μαντρί του παγκόσμιου χωριού
για να το αρμέξουν, να το μπολιάσουν να μεγαλώσει
να το βιάσουν ξανά και να του καταστρέψουν
την ψυχή.
Τώρα ας ανθίσουν
οι φίλοι μου που συγκινούνται άνευ λόγου,
τα αγόρια που ερωτεύονται όλα τα κορίτσια
τα κορίτσια που ερωτεύονται όλα τα αγόρια
οι νευρικοί και οι εύθικτοι, οι ευερέθιστοι,
οι κομψοί εξυβριστές
τώρα ξανά ας ανθίσουν
όσοι υποψιάστηκαν πως πάντα είχαν συντρόφους
σε κάθε σάπια εποχή του παρελθόντος
πως πάντα θα έχουν συντρόφους
σε κάθε σάπια εποχή του μέλλοντος
να βγω κι εγώ στο φως
που τόσα χρόνια μόνος περιμένω να δω τον πατέρα μου
και να του πω κι εγώ, να συνεχίσω,
ας λήξουν όλα τα ποιήματα
που πίστεψαν στον εαυτό τους περισσότερο από τη ζωή
οι Ακαδημίες των ληγμένων ψυχών
που τα βραβεύουν καθώς πιστεύουν
πως οι μικροί καρτέσιοι έχουν κάτι να δώσουν
από τις μικρές οπτασίες εδώ χάμου κι εκεί χάμου
που χαμουρεύονται
ας λήξουν
ας ανθίσουν τα νεύρα του ανθρώπου
οι νότες οι μινόρες ας γίνουν μηνόρροια
οι μη όροι της ψυχής που αγαπάει ex nihilo
ας γίνουν όρια
δάκρυα χαράς στη δημόσια ζωή
φάκες στους μπολιαστές, ερευνητές, ποντίκια
ας λήξουν οι πονηροί Πατέρες
οι εργατοπατέρες
οι μέλλοντες υπουργοί
οι εκπρόσωποι ας καταλήξουν
οι εργασιομανείς,
οι ατάλαντοι τελειομανείς του τίποτα
και της ανούσιας έρευνας
που αξίζει λιγότερο από την επιχορήγησή της
της θέσης που εξασφαλίζει ασφάλεια και σταθερότητα
ας λήξουν
και ας ανθίσουν τα παλικάρια
που ψήνονται όλη μέρα
και όλη νύχτα πετούν τον κόπο τους
και δε νοιάζονται για αποταμιεύσεις
και ξαναψήνονται την άλλη μέρα
και διατηρούνται νέοι μόνο για ν’ αγαπούν
και να δίνουν τον κόπο τους
σ’ ένα ζεϊμπέκικο
η Λίλια για πάντα
που πέταξε στα σκουπίδια τα λεφτά
ενώ ήταν φτωχή και ορφανή
μόνο γιατί την προσέβαλαν άδικα
η Λίλια για πάντα ας ανθεί
η Λίλια
η μόνη του κόσμου ελπίδα
«Ας λήξουν» του Μανόλη Πολέντα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)