ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ...

Στίχοι: Αντώνης Παπαϊωάννου**
Μουσική: Θανάσης Γκαϊφύλλιας**
Πρώτη εκτέλεση: Θανάσης Γκαϊφύλλιας**

Όλοι εμείς που σήμερα φοράμε τα παλιά μας
και δεξιώσεις δίνουμε σε κρύα καπηλειά
όλοι εμείς αγάπη μου που πήγαμε καλιά μας
ακτίνες στέλνουμε με φως στου κόσμου τη σπηλιά

Όλοι εμείς που ανήκουμε σε άλλους παραλλήλους
και σε σκοτάδια μαγικά έχουμε πια κρυφτεί
όλοι εμείς καρδούλα μου δεν αγαπάμε αλλήλους
μα μόνο που τους έχουμε τρελά ερωτευτεί

Όλοι εμείς που ζήσαμε ζωή εκτός νυμφώνος
και η χαρά μας άφησε στα κρύα του λουτρού
εμείς το θύμα είμαστε, εμείς κι ο δολοφόνος
του μάταιου και άδικου χαμένου μας καιρού

Όλοι εμείς που φτύνουμε εκεί που προσκυνάνε
του κόσμου οι παραδόπιστοι και όλοι οι δειλοί
όλοι εμείς θα μείνουμε πουλιά που δεν πετάνε
μόνο που το τραγούδι μας θα κόβει σαν γυαλί

ταξιδευοντας σε χαμενους παραδεισους...

'Είναι πολύ ωραία τα λόγια και οι συζητήσεις για την άμεση και πραγματική δημοκρατία. Όμως, τις συζητήσεις για τη δημοκρατία τις κάνουν οι ελεύθεροι άνθρωποι. Πρώτα κατακτάς την ελευθερία σου και μετά συζητάς για τη δημοκρατία. Ποτέ στην παγκόσμια ιστορία δεν συζητούσαν για δημοκρατία οι σκλάβοι. Κι εμείς είμαστε σκλάβοι. Ακόμα."(ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ)

στο "ασπρο φανελακι"....

"Ρενούλα έβαλα ολόκληρη αυτή την πανέμορφη ταινία στο blog, "εξαιρετικά αφιερωμένη" σε σένα που μου την θύμισες... Δες την, είναι υπέροχη!"
http://rigasili.blogspot.com/2010/04/albert-lamorisse-le-ballon-rouge-1956.html 

κι αν χαθω...κι αν χαθεις...

">

Κι αν χαθείς Κι αν χαθώ Κι αν ξεχαστείς Κι αν ξεχαστώ Είσαι εδώ και είμαι εδώ Είσαι εδώ για μένα Κι είμαι εδώ για σένα Είσαι εσύ για μένα Και είμαι εγώ για σένα Σ' αγαπώ κι ονειρεύομαι Μαζί σου πως πετώ ψηλά Στα σύννεφα Μη μιλάς Μη με πονάς Είσαι εδώ, τώρα είσαι εδώ Κι είμαι εδώ, τώρα είμαι εδώ Είσαι εδώ για μένα Κι είμαι εδώ για σένα Μόνο εσύ για μένα Μόνο εγώ για σένα

κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον είμαστε κιόλας νεκροί.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ’ τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ‘ ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα ‘ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ’ τις φωτιές.
Ένα σπίτι για να γεννηθείς
ένα δέντρο για ν’ ανασάνεις
ένας στίχος για να κρυφτείς
ένας κόσμος για να πεθάνεις.
κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον
είμαστε κιόλας νεκροί.
Κάποτε, καθώς φεύγεις
πηγαίνοντας σε μια μεγάλη μάχη
θα σου ‘τυχε ν’ ακούσεις ξαφνικά από ‘να παράθυρο
ένα πιάνο να παίζει.
Ισως ένα κορίτσι με άσπρα δάχτυλα
ή ένας άντρας με δυνατά χέρια
να παίζουν αυτόν τον λυπημένο σκοπό
που σου θυμίζει τα παιδικά σου χρόνια, τους χαμένους έρωτες
όλα όσα ονειρεύτηκες χωρίς να τα ζήσεις
τα γιασεμιά που σου γυρίσανε
την καρδιά σου που την ποδοπατήσαν.
Συχνά, μέσα στη νύχτα, καθώς περπατάς ολομόναχος,
κάτι σ’ αγγίζει στον ώμο,
γυρίζεις τότε – και μονομιάς νιώθεις όλο το μάταιο της ύπαρξης.
Αλλά δε θλίβεσαι σα νάσαι ο πρώτος που το ανακαλύπτεις.
και μόνο όταν κάποιος μας αγαπήσει ερχόμαστε,
για λίγο . . .
κι όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον
είμαστε κιόλας νεκροί.

  (Τ.Λειβαδίτη)



{τη φωτογραφια την τραβηξα με το κινητο μου...απο τον Υμηττο με θεα το "χωριο μου" την Ηλιουπολη (εδω που γεννηθηκα) ...και οχι μονο...}

Να ονειρευομαι...

Δαπανη....
Γυμνιααααα...!!!!!!!!!!!!!!!
ξοδεμα συνεχεια, δεν υπαρχουν μασκες, το ΟΝΕΙΡΟ ειναι που μαγευει....

"Πάντα στο νου σου να ‘χεις την Ιθάκη

Το φτάσιμον εκεί είναι ο προορισμός σου…
Κι αν πτωχική τη βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα
Ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν."
(Κ. Καβάφης)

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης
Πρώτη εκτέλεση: Χαΐνηδες

Ένα καράβι τ' όνειρο
π' όλο μας ταξιδεύει
με κόντρα τον καιρό.

Παντιγέρα, παντιγέρα
μαύρη ρούσσα βρε παιδιά
παντιγέρα μαύρη ρούσσα
στο μυαλό και στην καρδιά.

Έχω μι' αγάπη που πονεί
μην κλαις γλυκειά μου αγάπη
και κάνε υπομονή.

Απ' το τζάμι ένα βλέμμα
κι απ' την πόρτα έχε γειά
η μπουνάτσα θα περάσει
και θα βγούμε στη στεριά.

Ό,τι ζητά ο καθείς θα βρει
κι υπάρχουν στ' ακρογιάλια
κρυμμένοι θησαυροί.

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα
στου ανέμου τη βουλή
στο σπαθί μου θα χαράξω
πως σ' αγάπησα πολύ.
Πάμε γιά άγνωστους γιαλούς
παρέα με αλήτες
αγίους και τρελούς.

Παντιγέρα μαύρη ρούσσα
προδομένη μου γενιά
σαν θα σμίξουν οι ανάσες
θα φουσκώσουν τα πανιά.

 

ΞΑΝΑΝΘΙΣΕ Η ΠΛΑΤΕΙΑ!!!!! 15 Ιουνιου 2011

http://youtu.be/prZFJKK9z10
Αγκαλιά
και γυρνάμε και πάμε αγκαλιά
στον χορό των άστρων
πάντα θα λέμε το ναι
πουθενά
πουθενά δεν χωράμε
στη γη πουθενά
ο χορός των άστρων Θεέ μου
ας μην πάψει ποτέ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ!!!!!!!!!