έχε το νου σου στο παιδί..




Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΓΙΑ ..."προβληματισμό"..;

Σε τι χρησιμεύουν τα βιβλία;

Οι γονείς μου δεν μου κληρονόμησαν λεφτά ούτε πλουσιόσπιτα. Το μόνο που μου κληρονόμησαν σε αφθονία είναι βιβλία, πολλά και καλά βιβλία Όταν τους έχασα, έπρεπε να διαχειριστώ με κάποιο τρόπο όλο αυτό το υλικό και δεν είναι κάτι εύκολο. Στοίβες από χαρτί αλλά αν κοιτάξεις πιο προσεκτικά το κάθε ένα περιέχει κάτι πολύτιμο. Αυτά είναι βέβαια τα απομεινάρια μιας άλλης εποχής που δεν υπήρχαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές και διαδίκτυο παρά ο μόνος τρόπος να διακινηθεί και να αποθηκευτεί η πληροφορία και η γνώση ήταν το έντυπο. Ο πατέρας μου, όταν διαμαρτυρόμουν για όλα αυτά τα αντικείμενα που πιάνουν υπερβολικό χώρο, μου έλεγε: ποτέ δεν πετάμε βιβλία!
Σήμερα πάλι τακτοποιούσα ενώ είχα στο μυαλό μου και τις εξελίξεις με τα εγκλήματα των φασιστών. Το πρωί άκουγα στο ραδιόφωνο ακροατές που φαίνεται να υποστηρίζουν τη Χρυσή Αυγή και λέγανε κάτι πράγματα απίστευτα και σκεφτόμουν την κατάντια αυτής της κοινωνίας, όπου ούτε και αυτή η δολοφονία μπορεί να αλλάξει ένα μυαλό και μια ψυχή που έχει εμποτιστεί με τόσο δηλητήριο. Οι φασίστες παραμένουν φασίστες όσο και αν τους αποδείξεις το κακό που κάνουν και αυτό είναι τρομακτικό. Τι μπορεί να γίνει;
Τακτοποιώντας ένα σωρό από βιβλία, με όλη τη σωματική και ψυχική κόπωση που μου προκαλούσε αυτή η δουλειά, καθώς το κάθε ένα μου θύμιζε και κάτι από την οικογένειά μου, αναρωτήθηκα προς τι όλος αυτός ο κόπος, σε τι χρειάζονται τελικά όλα αυτά τα βιβλία. Και τότε βρήκα μέσα μου την απάντηση: οτι χάρη σε αυτά τα βιβλία δεν έγινα φασίστας. Οτι χάρη σε αυτά τα βιβλία μπορώ να σκέφτομαι πάνω στα πράγματα και να κρίνω. Οτι χάρη σε αυτά τα βιβλία δεν είναι εύκολο να πέσω σε παγίδες, να παρασυρθώ από την ανάγκη, να γίνω έρμαιο των ενστίκτων μου χωρίς επεξεργασία. Επειδή μεγάλωσα με ανθρώπους που είχανε σκεφτεί τον κόσμο, που είχανε αναρωτηθεί για τα πράγματα γύρω τους, που δεν πορεύθηκαν σαν τα ζώα, που επεξεργάστηκαν την ύπαρξη τους, γι αυτό είναι αδύνατο να καταντήσω φασίστας. Από τα παιδικά χρόνια χτίστηκε κομματάκι κομματάκι και με πολύ κόπο μέσα μου ένα οικοδόμημα που είναι αδύνατο να γκρεμίσει η παράλογη και παραπλανητική για άλλους ρητορική του Βορίδη που μιλούσε σήμερα στον real fm και ακούγοντάς τον έλεγα: ποιος είναι δυνατόν να πιστεύει ως λογικά αυτά που με τόση προσποίηση σοβαρότητας και ακεραιότητας υποστηρίζει ο θρασύτατος πρώην τσεκουροφόρος; 
Είναι υπόθεση ζωής να μην καταντήσεις υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής. Πρέπει να έχει ανυψωθεί μέσα σου το ανάχωμα που θα εμποδίσει τη βρωμιά να περάσει και αυτό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Γι αυτό τελικά η αποτροπή του φασισμού είναι υπόθεση κυρίως πρόληψης και όχι τόσο εκ των υστέρων παρέμβασης. Οι φασίστες φτιάχνονται μέσα στο πέρασμα των χρόνων και καθώς διαπαιδαγωγούνται σε ένα πλαίσιο που τους καλλιεργεί την υποταγή στον ισχυρό, τη μικρότητα, την ευτέλεια, τον αρρωστημένο ατομισμό. Και όταν φθάσει η κρίσιμη στιγμή της ανάγκης και της αδυναμίας, αντί να στραφούν στο συλλογικό, αντί να απλώσουν το χέρι στον διπλανό, αντί να βρουν ποιος και τι φταίει πραγματικά, θα καταφύγουν στη μόνη στρεβλή λύση που γνωρίζουν: κάτω από την ομπρέλα του πιο ισχυρού να κατασπαράξουν τον αδύναμο.
Τα καλά βιβλία οικοδομούν έναν άλλο άνθρωπο, πέρα από τον βιολογικό, έναν άνθρωπο που ορίζει εκείνος την ύπαρξη του με συνείδηση. Εκεί αποκτάς υπόσταση πέρα από όσα οριοθετούν οι κυρίαρχοι και τότε μόνο είσαι ελεύθερος, πληρώνοντας και το αντίτιμο της επιλογής να είσαι άνθρωπος και εισπράττοντας τη ικανοποίηση να είσαι άνθρωπος.

Κι ας βάλουμε το "μαχαίρι πιο βαθειά ", τώρα:

… κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
«Αγαπητέ Σωκράτη, μαθαίνω αρχαία ελληνικά και επειδή χθες διαβάζαμε μια επιστολή του Επίκουρου προς το φίλο μου Μένοικο… μου άρεσε η προσφώνηση της επιστολής του και προσπάθησα να τη μιμηθώ.
Λοιπόν, όπως μου γράφεις, άκουσες ότι εμείς εδώ στη Φιλανδία βγήκαμε πρώτοι στον κόσμο στην Παιδεία, ενώ εσείς δεν τα πήγατε και τόσο καλά και θέλεις να μάθεις το γιατί. Θα προσπαθήσω, όσο γίνεται απλά, να σου περιγράψω το εκπαιδευτικό μας σύστημα και πως περνάω μια ολόκληρη μέρα.
Το σύστημά μας
Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να σου πω ότι εμείς εδώ στη Φινλανδία, από την 1η μέχρι και την 9η τάξη πηγαίνουμε στο ίδιο ενιαίο ολοήμερο σχολείο. Αφού προετοιμαστούμε κατάλληλα στην ηλικία των 6-7 ετών σε μια προκαταρκτική τάξη, μόλις συμπληρώσουμε τα 7 αρχίζει το σχολείο.
Από την 1η μέχρι την 6η τάξη το σχολείο λέγεται «Alaaste» και από την 7η μέχρι την 9η τάξη «Yia-ste».
Μετά, όσοι θέλουν μπορούν να πάνε στο «Lyseo» ή στο επαγγελματικό σχολείο. Όσοι τελειώνουν το Λύκειο μπορούν να συνεχίσουν, με εξετάσεις φυσικά στα 20 πανεπιστήμια που έχουμε, ακολουθώντας ακαδημαϊκές σπουδές.
Αυτοί που θα τελειώσουν το επαγγελματικό σχολείο θα συνεχίσουν στις 29 πολυτεχνικές σχολές μας, οι οποίες είναι περισσότερο προσανατολισμένες στην αγορά εργασίας. Εκεί μπορούν να γίνουν από φυσικοθεραπευτές, νοσοκόμοι μέχρι και μηχανικοί.

Επιλέγουμε μαθήματα
Εγώ προετοιμάζομαι του χρόνου να πάω στο Lyseo – Λύκειο.
Εκεί η σχολική περίοδος χωρίζεται σε 5 περιόδους και η κάθε μια διαρκεί 6 εβδομάδες και τελειώνει με μια εβδομάδα εξετάσεων, όπου χορηγούνται και πιστοποιητικά επιδόσεων.
Σε κάθε περίοδο οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, μέσα από τα προσφερόμενα μαθήματα, να κάνουν τη δική τους επιλογή και να δημιουργήσουν το δικό τους πρόγραμμα μαθημάτων. Υπάρχουν κάποια μαθήματα που είναι υποχρεωτικά, όμως η χρονική κατανομή είναι δουλειά του μαθητή.
Για να το καταλάβεις, αυτό που θα πρέπει να σου πω είναι ότι παρότι είσαι π.χ. στη δεύτερη τάξη, μπορείς, αν θέλεις, να παρακολουθήσεις κάποια μαθήματα της πρώτης ή και της τρίτης τάξης. Η επιλογή είναι δική σου υπόθεση και εξαρτάται από τη διάθεση, την όρεξη και τις προθέσεις σου. Αν σε κάποιο μάθημα δεν περάσεις τις εξετάσεις μπορείς να το επαναλάβεις κάποια στιγμή της χρονιάς που θα νιώθεις έτοιμος. Για τις γλώσσες και τα μαθηματικά υπάρχουν τα λεγόμενα «βραχύχρονα» και τα «μακρόχρονα» εντατικά τμήματα.
Είμαστε όλοι ίσοι
Δεν έχουμε καθόλου ιδιωτικά σχολεία, ούτε ειδικά ή ελίτ σχολεία υπεροχής. Στο ίδιο σχολείο μ’ εμένα πηγαίνει και η κόρη του πρωθυπουργού μας, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού μας, και πολλά άλλα παιδιά με αναπηρίες, καθώς και τα παιδιά μεταναστών.
Εμείς, όπως λέει και ο πρωθυπουργός μας, «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε ένα παιδί, διότι κοινωνικοί αποκλεισμοί, διακρίσεις και γκετοποιήσεις δεν έχουν θέση στη μάθηση. Θεωρούμε ότι ενσωμάτωση, κοινωνικοποίηση και μάθηση πάνε μαζί».
Σε όλα τα σχολεία μας τα πρότυπα είναι οι καλύτεροι, αλλά όπως είναι δομημένο το σύστημά μας, μη νομίσεις ότι όσοι δεν είναι πρώτοι υποφέρουν και νιώθουν μειονεκτικά. Το αντίθετο μάλιστα, οι καλύτεροι παρακινούν τους υπόλοιπους προς τα πάνω και ο καθένας, με τη βοήθεια φυσικά των δασκάλων μας, προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό του, αντί να απογοητευτεί και να πέσει στην αδράνεια.
Μετά το βασικό μάθημα, οι πιο αδύναμοι έχουν ενισχυτική διδασκαλία και ψυχολογική στήριξη, γι’ αυτό και οι πρώτοι μαθητές κάθε τόσο εναλλάσσονται.
Με αυτόν τον τρόπο δίνουμε ίσες ευκαιρίες σε όλους και παράλληλα διατηρούμε την κοινωνική συνοχή μας, σαν μαθητές αλλά και σαν κοινωνία, νομίζω.
Η παιδεία είναι εντελώς δωρεάν μέχρι και την αποφοίτηση από το Πανεπιστήμιο ή το Πολυτεχνείο. Πρόσφατα ήρθαν στο σχολείο μας δάσκαλοι από άλλες χώρες για να μελετήσουν το σύστημά μας και μας είπαν πως έμειναν έκπληκτοι, γιατί δεν είδαν κανένα γκράφιτι στο σχολείο μας.
Λένε μάλιστα πως στα σχολεία μας στη Φινλανδία η σχολική βία είναι ανύπαρκτη, σε βαθμό. ανησυχητικό.
Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι τόσο κακό, ίσως όμως αυτό να εξηγεί γιατί είμαστε σε διακοπές στη Ρόδο, «ξεσαλώνουμε» λίγο, όπως είδα το καλοκαίρι, και «τα τσούζουμε» ακόμη περισσότερο.
Το ότι είμαστε στο ίδιο σχολείο παιδιά από τόσο διαφορετικά κοινωνικά στρώματα, νομίζω πως μας βοηθάει στο να μαθαίνουμε να σεβόμαστε και να εκτιμάμε ο ένας τον άλλον ανεξάρτητα από το πόσα λεφτά έχει ο μπαμπάς, ανεξάρτητα από τις πνευματικές και σωματικές αναπηρίες ή από το τι χρώμα έχει η επιδερμίδα μας.
Αγαπάμε ό,τι κάνουμε
Αυτό μας βοηθάει πολύ και στην επιλογή του επαγγέλματος.Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, «οι περισσότεροι δεκάχρονοι συμμαθητές μου πιστεύουν ότι το καλύτερο επάγγελμα, είναι αυτό που τους αρέσει, που το κάνουν με το κέφι και όρεξη, όπου μπορούν να γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους και να έχουν τη δυνατότητα να πάνε διακοπές όπου τους αρέσει. Το πόσα λεφτά θα βγάζουν είναι σημαντικό αλλά όχι το σημαντικότερο κίνητρο».
Αυτό μπορεί να εξηγεί και το ότι, αν ακούσεις, η Φινλανδία είναι η χώρα με το χαμηλότερο δείκτη διαφθοράς στον κόσμο. Οι δάσκαλοί μας παίρνουν πολύ λιγότερα λεφτά από τους Γερμανούς και τους Γάλλους, δεν έχουν το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά όμως αυτό δεν τους εμποδίζει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Νομίζω πως η κακή παιδεία και διαφθορά πάνε χέρι- χέρι.
Εδώ θα πρέπει να σου πω ότι το αγαπημένο σύνθημα του διευθυντή μας Βαατάινεν είναι: «Προτιμάω έναν ευτυχισμένο οδοκαθαριστή από έναν νευρωτικό ακαδημαϊκό».Τον αγαπάμε πολύ γιατί δεν κάνει καμία διάκριση και είναι προστατευτικός και φιλικός σε όλους.
Συνεχώς μας μιλάει για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη σας που έλεγαν πως: «η μάθηση καλλιεργείται καλύτερα εκεί όπου βρίσκει σταθερό συναισθηματικό έδαφος, διότι δεν είναι κάτι, που εισάγεται στον ανθρώπινο νου μόνο με την εξωτερική διαδικασία της διδασκαλίας (επανάληψη και μίμηση). Αλλά είναι μία εσωτερική διεργασία ίδιας και εμπειρικής ανακάλυψης, που χωρίς την αμοιβαία βούληση δε μεταδίδεται».
Μια ημέρα μου
Τώρα θα σου περιγράψω πως περνάω την ημέρα μου. Στις 8 αρχίζει το σχολείο μέσα στην τάξη και χωρίς συγκεντρώσεις στο προαύλιο, όπου μέσω ηχείων ακούμε μια εισαγωγική ομιλία αν πρόκειται για κάποια επέτειο, αλλά συνήθως ακούμε μόνο λίγη μουσική για περισυλλογή και ψυχολογική προετοιμασία για το μάθημα. Κάθε μαθητής κάθεται σε ένα θρανίο – τραπεζάκι, που δεν είναι πάντα το ίδιο, επειδή σε εμάς δεν αλλάζουν αίθουσα οι δάσκαλοι αλλά οι μαθητές.
Κάθε δάσκαλος έχει τη δική του αίθουσα και νομίζω πως είναι σωστό, διότι εκεί μέσα έχει τα προσωπικά του αντικείμενα, βιβλία και ό,τι άλλο χρειάζεται για το μάθημά του. Κάθε τάξη έχει επιδιασκόπιο, ραδιόφωνο, τηλεόραση, βίντεο και έναν Η/Υ συνδεδεμένο με το Διαδίκτυο.
Ο δάσκαλος υποδέχεται τα παιδιά στην τάξη του σαν οικοδεσπότης. Όποιος θέλει μπορεί να ζητήσει ακουστικά και μάλιστα ο καθηγητής μου των λατινικών έχει στην τάξη του και έναν οικιακό κινηματογράφο.
Για τις γλώσσες έχουμε ένα εργαστήριο γλωσσών, για τη βιολογία ένα ειδικό εργαστήριο κ.λπ.
Στον δάσκαλο μιλάμε πάντοτε στον ενικό και αν έχουμε κάποιο πρόβλημα φωνάζουμε «hei ope» που σημαίνει «ε δάσκαλε» και έρχεται ο δάσκαλος να μας βοηθήσει.
Αν κάποιος δεν ξέρει κάτι ή δεν έχει λύσει κάποιο πρόβλημα, δε σημαίνει απολύτως τίποτα. Η φιλοσοφία μας είναι πως κάθε μαθητής είναι υπεύθυνος για τη μάθηση του. Ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να του κάνει ενισχυτικά μαθήματα τις απογευματινές ώρες. Αν κάποιος μαθητής ήταν άρρωστος ή πήγε μερικές ημέρες με τους γονείς του διακοπές, ο δάσκαλος υποχρεούται να του αναπληρώσει τις ώρες με ενισχυτική διδασκαλία.
Παρότι θεωρούμε ότι ο μαθητής μαθαίνει μόνο γιατί το επιθυμεί ο ίδιος, υπάρχουν κάπου – κάπου μικρά τεστ αλλά περισσότερο για κίνητρο υποκίνησης. Κάθε μάθημα κρατάει 45 λεπτά και ακολουθεί ένα διάλειμμα ενός τετάρτου.
Στις 11.45 και για μισή ώρα υπάρχει φαγητό, στο εστιατόριο φυσικά και όχι μέσα στις τάξεις. Δευτέρα και Παρασκευή το σχολείο τελειώνει στις 14.00, εκτός κι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι δημιουργικό μέσα στο σχολείο, όπως π.χ. σπορ ή κάτι άλλο. Τις άλλες ημέρες το σχολείο τελειώνει στις 16.00.
Στο Λύκειο, όπως σου έγραψα, μετά από 5 εβδομάδες σχολείο, υπάρχει μια εβδομάδα εξετάσεων σε έξι μαθήματα. Αν κάποιος δεν επέλεξε κάποιο μάθημα, την ημέρα εκείνη είναι ελεύθερος. Για τα τεστ δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος. Όποιος τελειώσει πάει στο σπίτι του. Οι καθηγητές, συνήθως δεν επιτηρούν καθόλου αλλά κανείς μας δεν διανοείται να μιλήσει ή να αντιγράψει γιατί θεωρείται μεγάλη ντροπή. Αν κάποιος δεν είναι ευχαριστημένος με τη βαθμολογία μπορεί να ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη και να την επαναλάβει μετά από μερικές εβδομάδες. Μετά την εβδομάδα των τεστ παίρνουμε τα πιστοποιητικά επιδόσεων.
Το τι κάναμε σε όλη τη διάρκεια των 5 εβδομάδων δεν είναι και τόσο σημαντικό. Μετά το σχολείο πηγαίνω στο σπίτι, συνήθως χωρίς την τσάντα μου, αφού εκεί θα κάνω εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανα στο σχολείο. Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα που μου αρέσουν επίσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα διαβάσω κάτι άλλο. Διαβάζουμε πάρα πολύ εξωσχολικά βιβλία, γι’ αυτό και στην ανάγνωση βγήκαμε πρώτοι με απόσταση από το δεύτερο, ενώ εσείς όπως άκουσα πιάσατε «πάτο».
ποσοστό μαθητών που δανείζονται βιβλία από τη βιβλιοθήκη, τουλάχιστον μία φορά το μήνα
ποσοστό μαθητών που δανείζονται βιβλία από τη βιβλιοθήκη, τουλάχιστον μία φορά το μήνα
Υστερόγραφο
Όπως θα κατάλαβες, η επιτυχία μας είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων. Όπως μας λέει και ο δάσκαλος μας, ο Καουρισμάκι, «η εκπαίδευση δε γίνεται ποτέ μέσα σε ένα πολιτικό και- πολιτισμικό κενό. Είναι συστατικό κομμάτι του συνόλου της κοινωνίας, όπου δάσκαλοι, γονείς, μαθητές και πολιτεία συμβάλουν κατά τον ίδιο βαθμό». Η δασκάλα μας μάλιστα, η Κεκόνεν, μας λέει ότι «συμμετοχή στην παιδεία μας έχουν η οικογένεια και η γειτονιά, το κοινωνικό περιβάλλον, δηλαδή η κοινωνία με τις αξίες και τα πρότυπα της, ο δεδομένος χώρος και χρόνος, οι ανθρώπινες σχέσεις, οι νόμοι και τα ΜΜΕ με τις απόψεις και εικόνες που μεταδίδουν».
Γι’ αυτό πιστεύω ότι είναι κάτι που δεν αντιγράφεται από κάποιους ειδικούς. Μάλλον θα πρέπει να ανοίξετε έναν πανεθνικό διάλογο, όπου θα συμμετέχουν όλοι και φυσικά κι εσείς τα παιδιά και όχι μόνο κάποιοι «ειδικοί». Το σημειώνω, γιατί άκουσα ότι θα έρθουν στο σχολείο μας κάποιοι «ειδικοί» από την Ελλάδα για να μελετήσουν το σύστημα μας. Φοβάμαι ότι θα δουν ό,τι τους βολεύει.
Χωρίς την κινητοποίηση και τη βούληση ολόκληρης της κοινωνίας σας, δεν νομίζω πως θα πετύχετε κάτι. Νομίζω πως το σύστημα μας είναι πολύ απλό, τόσο απλό, που μόνο άνθρωποι δημιουργικοί ή παιδιά μπορούν ποτέ να το φανταστούν και να το εφαρμόσουν και όχι γραφειοκράτες που θα στείλετε να το μελετήσουν.
Πρόσφατα, μαζί με τους γονείς μου παρακολουθήσαμε μια μαγνητοφωνημένη Ομιλία στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας από ένα καθηγητή από το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης, τον Symour Papert, ο οποίος μας είπε:
«Όλα τα συστήματα είναι κουτά. Εμείς νομίζουμε ότι τα συστήματα είναι έξυπνα. Πολύ σπάνια όμως τα συστήματα μπορούν να δουν αυτό που συμβαίνει κάτω από τη μύτη τους. Ένα σύστημα, από τη στιγμή που μπαίνει στη λογική της συντήρησης, από τη στιγμή που εναντιώνεται στο άνοιγμα του μυαλού και στην ιδέα της αλλαγής, αρέσκεται να πιστεύει στην ίδια του την προπαγάνδα, στις ιστορίες που ουσιαστικά μόνο του δημιουργεί… Μια κραταιά γραφειοκρατία μπορεί να έχει όλες τις πληροφορίες αλλά λόγω έλλειψης ευελιξίας και καθαρής σκέψης να μην μπορεί να αντιδράσει και να καθορίσει τα γεγονότα».
Νομίζω πως θα συμφωνήσεις, γι’ αυτό και στο σχολείο μας οι γονείς μας συμμετέχουν ενεργά στην αξιολόγηση πρόσληψης του διευθυντή αλλά και των καθηγητών. Αν δε συμμετέχουν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για να συναποφασίσουν για το ποιοι θα αναλάβουν το έργο εκπαίδευσης των παιδιών τους, ποιος θα το κάνει καλύτερα και χωρίς σκοπιμότητες;
Είμαι πολύ περίεργος να μάθω πως είναι το δικό σας σύστημα και πως περνάτε την ημέρα σας.
Με ρώτησες πόσο έχει σ’ εμάς το τελευταίο μοντέλο της NOKIA, και το Touareg της VW, ειλικρινά δεν ξέρω γιατί δεν έχω κινητό και ο μπαμπάς μου έχει ένα παλιό τζιπ, διότι εμείς στη Φινλανδία έχουμε χιλιάδες χιλιόμετρα χωματόδρομων. Πάντως, το καλοκαίρι που ήμουν στη Ρόδο, είδα πολλά πανάκριβα τζιπ και σκέφτηκα πως μάλλον θα τα χρειάζονται για να πηγαίνουν για σαφάρι στη Σαχάρα, διότι το νησί δεν έχει και τόσους πολλούς δρόμους.
Λοιπόν φίλε μου, «Kiitos» (ευχαριστώ) για το σήμα του «Ολυμπιακού» που μου έστειλες, της αγαπημένης σου ομάδας όπως μου λες, δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Ελπίζω με αυτό να μη σε στενοχώρησα, αλλά οφείλω να σου πω, πως με το ποδόσφαιρο δεν τα πάω και τόσο καλά.
Στον ελεύθερο χρόνο μου προτιμάω να πάω στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς μου, να σερφάρω λίγο στο Ιντερνέτ, να πάω για σκι ή πατινάζ στον πάγο με τους φίλους μου και τις λίγες ώρες την εβδομάδα που βλέπω τηλεόραση, προτιμάω να δω κανένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία σας και άλλες μακρινές χώρες, που δεν έχω πάει. Όπως άκουσα, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, είμαστε η χώρα με τη χαμηλότερη τηλεθέαση στην Ευρώπη. Ξέχασα, δε, να σου πω ότι εκτός της σχολικής, σε κάθε γειτονιά μας υπάρχει μια δημόσια βιβλιοθήκη και δεν υπάρχει μαθητής που να μην έχει μια δανειστική ταυτότητα βιβλίων ή σύνδεση με το ιντερνέτ.
Φίλε μου, σου εύχομαι καλή επιτυχία και κουράγιο. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μπορούσε να επιλέξει το τόπο γέννησης του.
Φιλικά, Markus Bootsarb
Πηγή: Μας το έστειλε με email φίλη του ιστολογίου. Σε σχετική έρευνα που κάναμε δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε την “πατρότητά του” αφού έχει αναδημοσιευθεί από εκατοντάδες άλλα ιστολόγια (σύμφωνα με την παλαιότητα στην αναζήτηση από το google πιθανώς να είναι αυτό το πρώτο http://24712.blogspot.gr/).
Επίσης δεν εξακριβώνεται η αυθεντικότητα του κειμένου. Καλό θα είναι επομένως να μην κρίνεται ως τεκμήριο αλλά ως φανταστική ιστορία για προβληματισμό

Αντικλείδι

πηγή: http://www.alexiptoto.com/%CE%93%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%BF%CF%8D-%CE%BC%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CF%84%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%86/?fb_action_ids=10151643045462951&fb_action_types=og.likes&fb_source=other_multiline&action_object_map=%7B%2210151643045462951%22%3A271779996280424%7D&action_type_map=%7B%2210151643045462951%22%3A%22og.likes%22%7D&action_ref_map




ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!


"Αξίζει, φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο, κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει."
Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

">

Καλό δρόμο ..

">

"Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες."
http://goodmusipresszita.blogspot.gr/2012/05/blog-post.html
http://goodmusipresszita.blogspot.gr/2012/05/blog-post.html

Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΤΜΙΣΤΕΙ...Για το Σχολείο που Ο νειρευόμαστε!


Δεν θ αντέξουν τις επαναλαμβνόμενες απεργίες, οικονομικά θα σου πουν! Ωραία να μπουν στις τάξεις , να αγνοήσουν την ύλη και να κάνουν Ό λα αυτά που θάπρεπε να "διδασκονται" τα παιδια !!!
Τα περιγράφει με τον πιο αυθεντικό τρόπο ο Κωστής , με μια γλώσσα καθόλου ξύλινη, που ΟΛΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ!

Νέες μορφές ΠΑΛΗΣ και ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ , καλή ώρα σαν την ΕΡΤ!!!!!!!!!!!!!!!
Το παράδειγμα της ΕΡΤ σε όλους τους χώρους .

Για φαντάσου να πέρναγε μια τέτοια ΠΡΟΤΑΣΗ, για φαντάσου!



Για φαντάσου ένα σχολείο όαση στην έρημο, ένα σχολείο γεμάτο από δρόμους του ονείρου ή ένα κλεμμένο κομμάτι του χαμένου παραδείσου. Ένα σχολείο καλύτερο από το σπίτι μας, με ένα χαμόγελο μεγαλύτερο από την αγάπη της γιαγιάς στα εγγόνια. Καλά σταματάω, δεν είναι και τόσο χάλια το σχολείο, ώστε αρκετοί μαθητές σαν βάσανο να το βλέπουν. Ίσως επειδή καλλιεργεί τον πρωταθλητισμό με κάθε λογής αναβολικά. Μα δεν μπορούν να είναι όλα τα παιδιά πρωταθλητές! Αυτό επιμένει όμως να τα αγχώνει, να τα βαθμολογεί, να τα στρεσάρει, να τα στριμώχνει, να τα εξειδικεύει, να τα αποπροσανατολίζει, να τους κάνει αβίωτη την εφηβεία με δύσκολα-άλυτα θέματα στις εξετάσεις, -δεν θέλουν όλα τα παιδιά να τα αναγκάζουν στο φροντιστήριο, μήπως γι’ αυτό δεν τα εκβίασε το καλοκαίρι με τα θέματα, και στο τέλος αυτά που θέλουν να μάθουν, να μην τα μαθαίνουν!
Τα σχολεία δίχως ή με κλειστές βιβλιοθήκες, τα σχολεία χωρίς θέατρο και σινεμά, χωρίς ποίηση και έρωτα, τα σχολεία δίχως κριτική σκέψη,- τα παιδιά δεν είναι παπαγάλοι, τα σχολεία που δεν σέβονται την ιδιαιτερότητα κάθε παιδιού, τα σχολεία του ενός και μοναδικού βιβλίου, τα σχολεία που καλλιεργούν τον φόβο της αποτυχίας.
Που είναι το σχολείο της ισονομίας, της αλληλεγγύης, της ερωτικής μάθησης, της δίψας για ζωή;
Το σχολείο δεν είναι Πανεπιστήμιο! Είναι σχολείο ζωής και όχι αγώνας στίβου μετ΄ εμποδίων.... Το σχολείο μαθαίνει τη ζωή, το Πανεπιστήμιο εξειδικεύει και απαιτεί, ναι το πανεπιστήμιο να απαιτεί γνώση και έρευνα επιστημονική!
Όχι δεν λέμε να μη μαθαίνουμε μαθηματικά, αλλά όχι τα ακαταλαβίστικα, αυτά που θέλουν μαθηματικές ιδιοφυίες να τα καταλάβουν, και φυσική και χημεία να μαθαίνουμε, και ιστορία, αυτή η ιστορία με τις λεπτομέρειες τις πολλές και τις αριθμομνημονεύσεις τις βασανιστικές και τέλος πάντων και υπολογιστές θέλουμε να μαθαίνουμε, όλο θρησκευτικά, θρησκευτικά.
Για φαντάσου ένα άλλο σχολείο, ανοιχτό, με διάλογο, με τέχνη και τέχνη ζωής. Ένα σχολείο που να ετοιμάζει ένα καινούριο κόσμο, χωρίς προκαταλήψεις, ένα κόσμο δίχως στείρες αντιπαραθέσεις και- ισόνομης πολιτείας. Ένα κόσμο για τους πολλούς και όχι για τους λίγους, δίχως πολέμους και φράχτες.
Για Φαντάσου
Για φαντάσου τους καθηγητές στα σχολεία και ένα άλλο σχολείο, αυτό που θα κάνει κάποιους να βγάζουν κόκκινα σπυράκια στα τροφαντά μαγουλάκια τους.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το μάθημα σήμερα με το θεατρικό, Δεν πληρώνω, Δεν πληρώνω, του Νταριο Φο... Ας το ανεβάσουμε, αρχίζουμε πρόβες...
https://www.facebook.com/kostes.taxideuon


"Εγώ μόνο θα τον ρωτώ, δεν θα τον διδάσκω κι αυτός θα διερευνά μαζί με εμένα και αν παρατηρήσεις οτι του μιλάω ή οτι του εξηγώ οτιδήποτε γίνεται προκειμένου να εκφράσει τη γνώμη του" (απόσπασμα Σωκρατικής Εποχής)
"Έχουμε καταντήσει να εξηγούμε τα πάντα ακόμα και τα δάκρυά μας"
είχε πει κάποτε ο Εμίλ Σιοράν, ξεχωριστέ μου Κωστή !!
Ξέρεις Εσύ, δίδασκα κοντά στα δέκα χρόνια εικαστική αγωγή.. Είδαν πολλά τα μάτια μου και ένας λόγος της "παραίτησής" μου ήταν αυτό που δεν υπήρχε ,
το " ...Για φαντάσου" στη πράξη !

Την ταινία « Oh ! captain, my captain» πριν κάτι αιώνες, 
" δεν την είδαμε όμως μόνο ως εκπαιδευτικοί. Μέσα στη σκοτεινή αίθουσα κάναμε σίγουρα και τις επώδυνες εκείνες διαδρομές οι οποίες - με πολύ ακριβό εισιτήριο – μας επιστρέφουν στα εφηβικά μας χρόνια, μας γυρίζουν πίσω στους δασκάλους μας εκείνους που ποτέ δεν μας ενθάρρυναν ώστε να λύσουμε τους εσωτερικούς μας κόμπους και να εκφραστούμε αλλά και στους άλλους τους ελάχιστους «αιρετικούς» εκπαιδευτικούς που γνωρίσαμε, μας γυρίζουν πίσω στα ποιήματα που ποτέ δεν γράψαμε, στους θεατρικούς ρόλους που τόσο θέλαμε να αναλάβουμε και δεν το κάναμε ποτέ, στους έρωτες που ποτέ δεν τολμήσαμε να εξομολογηθούμε, στις χιλιάδες μέρες τις οποίες ποτέ δεν αδράξαμε και πάνω απόλα στις εξεγέρσεις τις οποίες τόσο βάναυσα ματαίωσε ένας ακαθόριστος εσωτερικός μας φόβος και στα τόσα «όχι» που δεν τολμήσαμε να αρθρώσουμε ποτέ..." λέει ο Αντρικος μου , αυτός ο τεράστιος φίλος και αδελφός μου.. και συνεχίζει τελειωνοντας "Όταν λοιπόν ο Todd τολμά να ανέβει πάνω στο θρανίο και αγνοώντας τον κύριο Nollan να αναφωνήσει « Oh ! captain, my captain» ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΜΕ. Έχει δίκιο ο Εμίλ Σιοράν"

Ας αρχίσουμε τις πρόβες μιας άλλης ματιάς.. http://www.google.gr/url
και θα δεις πως το θεατρικό, Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω του Ντάριο Φο , θ' ανέβει από μόνο του, χωρίς να χρειάζεται ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΡΟΒΑ!
ΥΓ Παίχτηκε σε σχολεία.
http://users.sch.gr/kassetas/theater5.htm

Ο Δάσκαλος , ο καθένας μας ...
Για φαντάσου! ...

">



 Ο κύκλος των χαμένων ποιητών είναι μία κατάδυση του εκπαιδευτικού θεατή στα μεγάλης αδιαφάνειας βάθη της υπόστασής του, εκεί όπου αντικρίζει κανείς – θαραλλέα ή όχι δεν έχει σημασία – « εκείνο που τόσο θα ήθελε να είναι » να στέκεται  δίπλα σε « αυτό που είναι μέχρι σήμερα » .

Ο κύκλος των χαμένων ποιητών από tvxorissinora

πηγή φωτο:http://www.rednotebook.gr/details.php?id=10572

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013

Μάνο μου...

"Πριν προλάβω να του πω το σύστημα ν' αλλάξει
πλάκωσε όλο το χωριό το μέρμηγκα να χάψει
Και τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ’ ενθουσιασμό
εν δυο προσκυνάμε,
εν δυο πολεμάμε,
εν δυο μα πεινάμε"
Γράφτηκε κατά την διάρκεια της δικτατορίας από τον λατρεμένο ΜΑΣ ,
Μ ά ν ο Λ ο ί ζ ο
και δεν κυκλοφόρησε λόγω λογοκρισίας. "Τα τραγούδια του δρόμου" κυκλοφόρησαν λίγο μετά την πτώση της χούντας.

Mια μέρα σαν σήμερα στις 17 Σεπτεμβρίου του 1982 φεύγει πρόωρα από τη ζωή ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης Μάνος ..



Είναι πραγματικά απίστευτό το πως τα τραγούδια μπορούν να κάνουν 30 χρόνια να φαίνονται σαν διάλλειμα για τσιγάρο!



Και πραγματικά δεδομένης και της κατάστασης της χώρας μας σήμερα περισσότερα από ποτέ «όλα θυμίζουν τον Μάνο Λοΐζο»

Διάλλειμα για τσιγάρο!
..

Όμορφο που 'ναι να σε συλλογιέμαι
μέσα απ' τους θορύβους του θανάτου
και της νίκης
Να συλλογιέμαι εσένανε
μέσα απ' τη φυλακή
κι έχοντας περασμένα τα σαράντα

Όμορφο που 'ναι να σε συλλογιέμαι
Να το 'να χέρι σου
σ' ένα ύφασμα γαλάζιο ξεχασμένο,
ξεχασμένο

Και να -- να'μαι στα μαλλιά σου
η ραθυμιά η περήφανη
της Ινσταμπούλ της γης μου

Όμορφο που 'ναι να σε συλλογιέμαι,
να γράφω λόγια σένα,
να σε κοιτάζω πλαγιασμένος
έτσι ανάσκελα μες στο κελί μου
Μια λέξη που ΄χες πει
την τάδε μέρα,
στο τάδε μέρος
Όχι η λέξη η ίδια
μα αυτός ο τρόπος που είχε,
που είχε μέσα της
να κλείνει όλο τον κόσμο

Όμορφο που 'ναι να σε συλλογιέμαι
Για σένα θα σκαλίσω ακόμα
τόσα πράγματα
Θα φτιάξω ένα μικρό κουτί,
ένα δαχτυλίδι
Θα υφάνω τρεις οργιές μετάξι
Και ξαφνικά πετιέμαι ορθός
τρέχοντας να χουφτώσω
του παραθυριού τα κάγκελα
Και να φωνάζω στον γαλάζιο ουρανό
της λευτεριάς,
'Ο λα μου τα τραγούδια
που ΄γραψα για Σ Ε Ν Α

Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ & Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος

">

Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου 2013

Η αισιοδοξία το ΟΠΙΟΝ του λαού..

"Καλο Σαββατοκύριακο σε όλους!

ΆΝ όχι τώρα πότε;

Η ΕΡΤ έδειξε το δρόμο, αν ακολουθήσουν κι άλλοι το αδιέξοδο που μας δημιούργησαν θα γίνει δικό τους αδιέξοδο!
Νοιάζονται δήθεν για το δημόσιο σχολείο, ποιός, οι προσκυνητές της παραπαιδείας και του εμπορίου γνώσεων!
Νοιάζονται δήθεν για την υγεία, ποιός, οι μιζαδόροι των φαρμακοβιομηχανιών και οι θιασώτες της παράνοιας "ο έχων λεφτά σώζεται, οι άλλοι πεθαίνουν"!
Νοιάζονται δήθεν για τα λουκέτα, οι κουβαλητές στη χώρα μας όλων των τραστ, εμ μπορούν αυτοί χωρίς τράστ;
Νοιάζονται δήθεν για την ανεργία , ποιός, οι θιασώτες των κινέζικων επενδύνσεων με 300 ευρώ μισθό!
Νοιάζονται δήθεν, για φορολογική ισονομία οι οφσορίτες φοροφυγάδες;
Νοιάζονται δήθεν για τη χώρα αυτοί που την καντάντησαν σαν τα μούτρα τους;

ΑΝ όχι τώρα πότε;

Κάθε μέρα που παραμένουν στας οθόνας τους, μας κρύβουν τον ήλιο, τώρα είναι καιρός του Όλοι μαζί, μην τους πάρει ο καινούριος χρόνος στο σβέρκο μας.

Υπάρχει μια πρώτη λύση. Όλοι με το Συριζα!

Άλλη δεν υπάρχει δεδομένων των συνθηκών και των όπλων που κατέχουν!
Αν έβγαινε και το ΚΚΕ απ'τη χειμέρια νάρκη του, αν..."
Κ. Τ.


http://naxos365.blogspot.com/2013/09/blog-post_14.html?spref=fb



"ΌΧΙ δεν υπογράφουμε, να τα πουλήσουμε όλα. Αφού είμαστε ανίκανοι να συντηρήσουμε τη χώρα μας, να την πουλήσουμε ολόκληρη, τούτοι εδώ μας τα πρηξαν, κομμάτι κομμάτι την πουλάνε. Δεν την πουλάνε μια κι έξω να ησυχάσουμε! Μετα κορδόνωνται ότι ξέρουν και από εμπόριο!
Αν ως τα Χριστούγεννα δεν τα καταφέρουν να τα πουλήσουν όλα να τσακιστούν να φύγουν ...
Μετά δεν πουλάμε τίποτα και όλα τα κομάτια που πούλησαν άκυρα θα είναι.. Σαμαροβενιζοτέτοιοι γκέγκε;"

Κ.Τ.

Σας μοιραζω τον ΗΧΟ
για Καλ Ο Σαββατοκύριακ Ο
♥


http://youtu.be/F6KwTNvpQUA

Ακάκιε, τον καφέ της παρηγοριάς!
Με τη μασελίτσα μας,
χράτσα χρούτσα , χράτσια χρούτσα..
Ζήτω η "τρέλα"
- Γιατρέεεεε βοήθειαααα
- Στην Ο δό Ο νείρων...
ΒΡΕΧΕΙ!!!!!!!!

Έλα κοντά μου δεν είμαι η φωτιά
τις φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια
τις πνίγουν οι νεροποντές
τις κυνηγούν οι βοριάδες

Δεν είμαι δεν είμαι η φωτιά

Έλα κοντά μου δεν είμαι ο άνεμος
τους άνεμους τους κόβουν τα βουνά
τους βουβαίνουν τα λιοπύρια
τους σαρώνουν οι κατακλυσμοί

Δεν είμαι δεν είμαι ο άνεμος

Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν΄ακούσει το τραγούδι των γρύλων
κι αν θέλεις έλα να τ' ακούσουμε μαζί..
Μενέλαος Λουντέμης

http://youtu.be/RSTc-vIy5JM

ΥΓ Τούτες τις ατάκες, άκουγα σε διαδρομές του φετεινού μου "καλοκαιριού"
Θέλησα να το μοιράσω στη θλίψη των καιρών μας,
Θα τα καταφέρουμε..;

">


ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
Φθινόπωρο νεροποντές του έτους τα προαιώνια
λυπηρά μακρόσυρτα λοίσθια
χαράζοντας εύνοιες στα μόρια του μέλλοντος
ευτυχία παράξενη
στη χαρμόσυνη φάση του αίματος: την καρωτίδα.
Στεγανές πολλαπλότητες ή
το γάργαρο βασίλειο της ενότητας;

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

http://youtu.be/hMLNNaK2VJE

Τα ξαναλέμε ..


"Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.
Ώρα να σκεφτώ τα Μ Ε Λ Λ Ο Υ Μ Ε Ν Α
σωριασμένα αιφνίδια στο χθες.
Γι αυτό ποτέ μου δεν παζάρεψα το ηλιοβασίλεμα
ο πλούτος μου είναι το στήθος μου.
και ταξιδεύω σίγουρος.
Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.
Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.
Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος."

"> "

Φευγοντας, ΣΑΣ μοιράζω το κασετοφωνάκι της Ρούλας..
http://www.kasetophono.com/p/blog-page_5959.html



και το δώρο του Χάρη..
http://www.youtube.com/user/FinosFilmsChannel/videos

Γειά Του..

">

Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2013

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ και 13 του Σεπτέμβρη..

"Είμαστε όλοι ίδιοι;

Μες την κρίση μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Εντάξει βουλιάζει το καράβι, να ενωθούμε, αλλά ποιοί;
Οι γενικότητες και τα τσουβαλιάσματα βολεύουν τους συνένοχους. Αυτούς, που τουλάχιστον έπρεπε να σωπαίνουν. Όπως σώπαιναν χρό
νια ολόκληρα -και πριν την κρίση.
Τώρα γιατί κλαψουρίζουν σαν πουτάνες που τους αδίκησε η ζωή; Προκαλεί εμετό να διαμαρτύρεται ο γλύφτης του Άδωνη και του Βορίδη, του Πάγκαλου και του Βενιζέλου. Πέρυσι τους έδωσαν εντολή να συνεχίσουν το επί 40 χρόνια καταστροφικό έργο τους και τώρα δεν τους αρέσει που η τσέπη τους αδειάζει, μωρέ τι μας λέτε;
Αν άλλαξες φίλε, αν η κρίση σε άλλαξε τέλος πάντων, δέξου τη βλακεία που κουβαλούσες μια ζωή και ζήτα συγγνώμη, πρώτα απ΄ τον εαυτό σου.
Το όπως έστρωσες θα κοιμηθείς είναι ελληνική παροιμία!
Οι άνθρωποι που αντιστέκονται τι φταίνε;

Όχι δεν είμαστε όλοι ίδιοι!

Δεν είναι ίδιος ο αντί σε μια κοινωνία ζούγκλα, με τον ειδωλολάτρη των λιονταριών.
Δεν είναι ίδιος ο ιδρώτας του τίμιου εργάτη, με τον καιροσκόπο του κάθε λογής χρηματιστηρίου. Δεν είναι ίδιος ο δημοσιογράφος που αντιστέκεται να μην κλείσει η ΕΡΤ, με τον άλλο
που βολεύτηκε αυτός και ας καούν όλοι οι άλλοι! (Αλήθεια τη βαρύτητα μπορεί να έχει ο λόγος του τώρα;)
Δεν είναι ίδιος ο νέος που αγωνίζεται να αποκτήσει γνώση, να παλέψει στους δρόμους για ένα καλύτερο μέλλον, με τον άλλον που χαλάει την εξάτμιση από το μηχανάκι του να δηλώσει την ανύπαρκτη παρουσία του. Δεν είναι ίδιος αυτός που ξοδεύει τη ζωή του διαβάζοντας, αμφισβητώντας ώστε να καταλάβει γιατί ήρθε στον κόσμο, με τον άλλον που αποκτάει υλικά πλούτη, αλλά βιβλίο δεν ανοιξε στη ζωή του(κενός ήρθε, κενός θα φύγει), δεν είναι ίδιος ο μπάτσος με τον δάσκαλο, ούτε
ο καραβανάς με τους Γιατρούς χωρίς σύνορα, δεν είναι
ίδιος ο έμπορος του ανθρώπινου πόνου και του ανθρώπινου σώματος, με αυτόν που πονάει για τη γη των πεινασμένων παιδιών. Δεν είναι ίδιος ο φαίνεσθαι με τον είναι, ούτε ο ψεύτης και ο κλέφτης με τον οραματιστή μια δίκαιης ανθρώπινης κοινωνίας.

Και τέλος δεν είμαστε μάζα ανθρώπων, αλλά άνθρωποι
με ιστορία, παρών και μέλλον, άνθρωποι που μιλάμε με τις πράξεις μας. Χιλιάδες φούμαρα να πεις, ούτε για προσανάμματα δεν φτάνουν για να αλλάξει ο κόσμος. Και ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και κάποτε θα αλλάξει. Πόση βία, πόσοι θάνατοι, πόση πείνα, πόση ανθρωποφαγία απλώθηκε στον κόσμο, πόσο εφιαλτικό φαντάζει το μέλλον.

Εμείς έχουμε το ελάχιστο χρέος, να επιλέξουμε τα ίχνη μας….

Ε, όχι δεν είμαστε όλοι το ίδιο!"


https://www.facebook.com/kostes.taxideuon?hc_location=timeline



Οχι βέβαια, δεν είμαστε όλοι ίδιοι!!!
Και άντε τώρα να τα βγάλεις πέρα με οοοοολους αυτούς που αναφέρεις!
Στη λένε κι από πάνω! Χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι, σηκώνονται όρθιοι φοράνε την απύθμενη νεοελληνική μαγκιά, ειδήμονες στα πάντα, αρχίζουν να γαυγιζουν
Τους σταματάς με "βουρδουλα εκεί που πονούν" ,σου λένε,
αααα εγώ δεν ασχολούμαι με την πολιτική , αλλά αν ανέβει ο Τσίπρας θα μου βολέψει το παιδί μου τ άνεργο, τσάμπα τον στηριξα;
Ε ναι, τΟ άκουσα κι αυτό κι ύστερα πήρα τα βουνά και τα λαγκάδια μίλαγα σαν τον Μηλιωκα, στο διασκευασμένΟ τραγουδάκι ο Μ Α Λ Α Κ Α Σ


">

Στεναχωριεμαι πολύ που δεν μπορώ να διαχειριστώ τα νεύρα μου..
Διαβάζοντας τα "ίχνη" σου στην άμμο, μουρθε το ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Πάω στην ΕΡΤ , συντονισου !!!!

Μη κλαις πουλί μου..


"..φίλες και φίλοι μου,ευτυχώς που είμαστε και θα είμαστε ακόμα ζωντανοί! Γιατί αν όλα πεθάνουν κατα το Σαμαροβενιζελικό ευαγγέλιο, ποιός θα μαζέψει τα αποκαίδια της χώρας, ποιός θα δεντροφυτεύσει καινούριες ελπίδες, θα χαθεί κάθε ίχνος μας σαν χώρα και σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι που την κατοικούν ποτίζοντας την..
Για φαντασθείτε να μην υπήρχε αντίσταση, όση τέλος πάντων υπάρχει. ΜΕ τόση λαική κατακραυγή και η λαίλαπα συνεχίζει ακάθεκτη..."




```````
"Ρένα μιλάς για νεύρα που δεν διαχειρίζονται;
Υπάρχει τρόπος.Άκου μερικές συμβουλές.

* Πάνω απ΄όλα ο εαυτούλης σου, τι σε νοιάζει για τους άλλους; Άμα εσύ έχει οργανική στο σχολείο, σκασίλα σου για όσους απολύονται και μεγαλύτερη σκασίλα σου αν κλείσουν όλα τα σχολεία.
*Άμα εσύ μεταπηδήσεις στην δημόσια ταμειακή τηλεόραση, άστους άλλους να πηδιούνται στην ΕΡΤ.
*Άμα εσύ έχεις να πληρώσεις τη ΔΕΗ, τι σε νοιάζει το σκοτάδι των άλλων;
* Άμα εσύ δεν πεινάς, και τι έγινε αν πεινάει ο γείτονας;

*Άμα εσύ περνάς καλά σήμερα, τι σε μάρανε για το μέλλον των παιδιών;

Εφάρμοσε αυτά τα λίγα πρώτα και βλέπουμε..

ΚΑΙ κάτι ακόμα, όσο λιγότερα καταλαβαίνεις, τόσο λιγότερο πονάς. Διαχρονική αρχή... Αυτό πυ λένε Μακάριοι οι φτωχοί τω πνεύματι..

Και σταμάτα επιτέλους να ασχολείσαι με επώδυνα πράγματα, υπάρχουν ανώδυνα τραγουδάκια, συνταγές μαγειρικής, ......υπάρχουν τέλος πάντων και τα μπουζούκια, τι τη θες την Ερτ;


ΈΝΑ γύρο το φεγγάρι!"

11 Σεπτεμβρίου 2013 11:03 π.μ.
Τρεις μηνες κλειστη η ΕΡΤ , η Παιδεια ταξικη, ο "υπουργος Υγειας "καλα κρατει, η ανεργια στο κοκκινο η Ελλαδα πρωτια στις αυτοκτονιες ..
Καλη χρονια παιδιαααααα
..




Ευχαριστώ για τις συμβουλές Σου !! :):)
Μηπως ν ασχοληθω και με τη Β Εθνικη;
Ναχω ενα στοχο βρε παιδακι μου, να παω καποτε στην Α



"Η στάση των φιλάθλων του ΠΑΟΚ ήταν υποδειγματική. Βρέθηκε επιτέλους και μια ομάδα πολιτών που είπε ανοιχτά ότι δεν αποδέχεται το νταβατζιλίκι των ναζιστών, ούτ
ε υποκύπτει στην τρομοκρατία τους. Αλλά οι αντιδράσεις αυτές σπάνε και έναν ακόμα μύθο που συνόδευε μέχρι σήμερα τη δράση της Χρυσής Αυγής. Αποκαλύφθηκε ότι δεν είναι οι «απόκληροι» της κοινωνίας, οι «μη προνομιούχοι» νέοι που αποτελούν τον πυρήνα των οπαδών της. Με τις θέσεις της η οργάνωση δεν απευθύνεται τόσο σ’ αυτούς, όσο στο φοβικό σύνδρομο των μικροαστών «νοικοκυραίων». Τα δικά τους στερεότυπα χαϊδεύει και ενισχύει με κάθε τρόπο. Κι αυτά είναι που βρίσκουν άμεση αντήχηση σε κάθε Γιώργο Τράγκα ή Θέμο Αναστασιάδη."

Από άρθρο του "Ιού" στην "Εφημερίδα των Συντακτών".



"Αυτό που είπες Ρένα με τη Β' Εθνική είναι ένα καλό γιατρικό, ....για τα νεύρα, να μη γίνονται τσατάλια!
Κάτι σαν Zaloft σκέψης.
Ξέρεις πόσος και πόσος κόσμος το παίρνει,... στα γήπεδα η Ελλάδα αναστενάζει, τοχεις ακούσει...ότι ναναι, γήπεδο ναναι, να π
αίζει μπάλα, μπάλα να είναι να γυρίζει ...και ότι ναναι!
Ατέλειωτες αναλύσεις στα κανάλια, στις εφημερίδες, στους δρόμους...αν το πιανε καλά εκείνο το σουτ θα τον ξέσκιζε, αλλά ο Κόκκαλης κοιτάει πως θα παίξει με τα Πετράλωνα, μετά πάνε στην Ευρώπη και ξεβρακώνονται... με ενάμισσυ δισ αγόραζε τις τέλειες αναλογίες παίκτη...πόδια, μπούτια, μέση, όλα. Αν το ζύγιζε καλύτερα, αν το έψηνε καλύτερα, φωτιά θα έπιανε το γήπεδο. Αρνάκι στο φούρνο σας βλέπουμε την Κυριακή...
Τελικά οι αθλητικοευλογίες είναι οι πιο σοβαρές φυλλάδες, κάνουν πολιτική υψηλού επιπέδου στις μάζες...όχι σαν τον άλλο τον άχρηστο της Νέας Δημοκρατίας που τον ενόχλησε το νεράκι που δρόσισε ο παπάς τον Τσίπρα χτες, με τόση ζέστη τι έπρεπε να κάνει δηλαδή;...ή ένα νεαρό που έβλεπα στο τηλεοπτικό γήπεδο,- απ' αυτούς με τα λεφτά του μπαμπά και με μισό μπουκάλι ζελέ στα μαλιά, φορούσε και μπλούζα με το 9, απ΄αυτά τα παιδάκια της νεο δημοκρατίας,- να λέει ότι ο Τσίπρας λέει ψέμματα, μόνο ο αρχηγός τους λέει την αλήθεια με τη βοήθεια του θεού...
Τελευταία παρατήρησα ότι γέμισαν τα τηλεοπτικά γήπεδα με νεοδημακρατικούς αστέρες, τι Καρατζαφέρης, τι Γιακουμάτος, τι Βορίδης, τι Άδωνης, τι Ταμήλος,τι Καψήδες, όλη η αφρόκρεμα της δεξιάς στην παρέλαση...θα βγάλουν ακούω και τον Καραμανλή τον junior απ' τη ναφθαλίνη, αλλά μαλάκας είναι εκείνος, έκανε ότι έκανε και την έκανε Λούις, όχι σαν την νταρντάνα την Μπακογιάννη που ήθελε και κομματάκι...
Πως να μη πει, ότι μαλακίες είπε, ο Σαμαράς όταν βλέπει να προδίδουν στα σχεδιά του ακόμα και σωματοφύλακες του...ή μήπως δεν ξέρει τι τον περιμένει, τι να του κάνει η τσόντα Βενιζέλου;

Τελικά ζούμε τα ωραιότερα χρόνια μας, ακόμα και Διεθνή Νομισματική Τηλεόραση έχουμε, μετά το ΔΝΤ, τι άλλο θέλουμε;

Κι εσύ ακόμα ασχολείσαι με τους κουλτουριάδες της ΕΡΤ;
Εκεί σε είδα πάλι χτες το βράδυ, δεν μπορείς να πεις, καλά περάσαμε, τι κι αν οι μνημονιακοί μας λένε αμνήμονες ....αν είναι δυνατόν, εμείς αμνήμονες!
Εμείς και μνήμη έχουμε .... ναι ρε, και στα σκυλάδικα δεν πάμε,τους χαρίζουμε τα γήπεδα, και τραβάμε το δρόμο μας!
Αυτό το ωραίο δρομάκι που αγαπάμε!
"


Δραπετεύοντας στο δικό μας "δρομάκι" δίχως διόδια, κάτι σαν Zaloft σκέψης,..

"Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία."!!!


Στίχοι: 
Πόλυς Κυριακού
Μουσική: 
Σταύρος Σιόλας
Ερμηνεία:  Σταύρος Σιόλας & Φωτεινή Βελεσιώτου


Τώρα θα δεις τα χρώματα ν' αλλάζουνε
και τα βουνά να σμίγουν ένα-ένα.
Άγγελοι σα θνητοί θα σ' αγκαλιάζουνε
εχθροί θα σου μιλούν αγαπημένα.

Τώρα θα πιω νερό απ΄το ποτήρι σου
δικά σου θα'ναι πια όσα δεν έχω.
Θα σπρώξω ουρανό στο παραθύρι σου
κι ό,τι δεν άντεχα θα το αντέχω.

Τώρα θα πιάσω σπίτι στον παράδεισο
τσάμπα οικόπεδο σε παράλια.
Του έρωτα θα βάλω το πουκάμισο
και θα νικήσω δίχως πανοπλία.

Τώρα θα δεις μες στης ψυχής τα υπόγεια
τραπέζι με ψωμί κι αλάτι
τώρα που δεν υπάρχουνε διόδια
που πέφτει σαν ζεστή βροχή η αγάπη.

ΥΓ:

">

Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί για όλη την ανθρωπότητα

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!

Δως μου το χέρι σου..
Δως μου το χέρι σου.
.
">

Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

31 Αυγούστου 2013...

Εγώ σπιτάκι μπροστά στο χωματόδρομο
Εσυ φεγγάρι μου , το ΦΩΣ μου!

Αποχαιρετώντας το  φετεινό περίεργο καλοκαίρι..
..
"Τζογαρισες στ Ο όνειρο κι είσαι έτοιμος για Ο ΛΑ...
το λέει κι ένα τραγούδι
που μας μάθαιναν παλιά.."

Πόσο έτοιμοι, στ αλήθεια..;


..
"Στα ανώδυνα τα πάμε καλά, στα επώδυνα σωπαίνουμε συνένοχα!
Καλοκαίρι τέλος, φθινόπωρο και χειμώνας πια, χωρίς κανένας να μπορεί να προβλέψει που πάμε.
Αν δεν μάθουμε να μιλάμε ταυτόχρονα με το μυαλό, τη γλώσσα και την πράξη, αν δεν παραδεχτούμε ότι μας συμβαίνει σαν άτομα και σαν χώρα, το χάος είναι εδώ. Θα παραμείνουμε στο θανατηφόρο σκοτάδι.
Ποιος θα πάρει πάνω του την ανάσταση της χώρας;
Πάντως όχι όσοι την έθαψαν."




"Πόσο μακριά τα σύννεφα στον ουρανό
μόνη σ' αναζητώ
βουνό γιν' είναι η ζωή μου
και μόνη θα χαθώ.
Κάμπος πικρός τα χέρια μου
και τη ζωή μου
μαύρος τη δέρνει ο καημός

Έλα βαθιά στο σώμα μου
φιλί πικρό στο στόμα μου.

Έλα βροχή και ντύσε το γυμνό κορμί
πού είναι η φωνή μου
και η προσμονή μου
η νύχτα κι η πληγή μου
Ήλιε μου έλα να σωθώ
και μη με αφήνεις μέσα στη νύχτα να χαθώ..."

Έλα βαθιά στο σώμα μου
φιλί πικρό στο στόμα μου.


"Κοιτάζω τα άλλα τα ρημάδια. Τα γύρω. Χιλιετίες πάλεψαν, μύρια-πόσα γυμνά χέρια, να κάνουν τον βράχο γη, να μεταφέρουν χώμα σε κάθε πλαγιά, να το στηρίξουν με τις πεζούλες, τους τράφους, να δώσει τροφή, ζωή. Τώρα, μέσα σε λίγες μόνο δεκαετίες, παντού ερείπια πεζούλες και τράφοι, τα άγρια σχίνα και οι θάμνοι παλεύουν να συγκρατήσουν τον κόπο, αλλά πόσο να αντέξουν κι αυτά... Η διάβρωση, η πολιτισμική και η αξιακή, διαβρώνει τα πάντα και δεν αφήνει πίσω της παρά μόνο τόπους και ανθρώπους χωρίς "χώμα" που βλαστήζει...

Εκεί που κάθεσαι, πιες τον καφέ σου και δες (ή ξαναδές) τον μικρό πρίγκηπα. Την αλεπού άκου -κι ίσως δεις κανέναν "μυλωνά" εκεί γύρω..."






Συνθέτης: ΝΙΚΟΣ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗΣ
Στιχουργός: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Συμμετοχές: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ, ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ
Μουσική για κιθάρα και φωνή για την ταινία ΕΚΔΡΟΜΗ(1966) του Τάκη Κανελλόπουλου με τον Γεράσιμο Μηλιαρέση στην κιθάρα και την Πόπη Αστεριάδη στο τραγούδι
Track List:
01 ΕΙΣΑΓΩΓΗ
02 ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ Ι
03 ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΙΙ
04 ΦΥΓΗ - Πόπη Αστεριάδη
05 ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΙΙΙ
06 ΠΑΛΙΟΣ ΣΚΟΠΟΣ
07 ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΙV
08 ΤΟ ΣΥΝΝΕΦΟ - Πόπη Αστεριάδη
09 ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ V
10 ΕΡΩΤΙΚΟ
11 ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ VΙ
12 ΡΟΜΑΝΤΣΟ
13 ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ
">


'Ολες οι φωτογραφίες του παραπάνω βίντεο,
είναι ό,τι είδα αυτό το μελεγχολικό καλοκαίρι..

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10201965618126760.1073741835.1374275126&type=1&l=82a3c2554b

ΚΑΛΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ..

Είναι Μαρία -δε θέλω να λέω ψέματα- δύσκολοι καιροί.
Και θα έρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω -μην περιμένεις και από μένα πολλά-
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ' όσα διάβασα ένα κρατάω μόνο:

"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος"!
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ' όλα αυτά Μαρία.......

Κατερίνα Γώγου, Ιδιώνυμο 1980


"Ειρήνηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη"
"Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι"
"Σε βλέπωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω...
Πήρα το σωστό δρόμοοοοοοοοοοοοοοοοοοο;;;;"
"Όχιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι"
"και ποιος είναι ο σωστός δρόμος;;;;"
"αυτός που ανοίγεις μόνηηηηηηηηηηη"
"Σωστήηηηηηηηηηηη"λέει η τρίτη που είναι μακρυά απο το νησί αλλά ακούει...
"Ειρήνη σωστήηηηηηηηηηηηηηη λέει η Ελπινίκηηηηηηηηηηηηη"
Δύο Ειρήνες (ή μία η δασκάλα του χωριού)κι άλλη η δική μου Μαγισούλα.."

ΕΛΠΙΝΙΚΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ
σ αγαπώ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!