Μιά μέρα θα νικήσουμε-σημαίες,τραγούδια,όνειρα,ζητωκραυγές. Μα όταν το βράδι αδειάσουν οι δρόμοι και πάψουν να περνάν τα πλήθη και πέσει σαν ένα μαχαίρι ξαφνικά στη μέση της πλατείας η σιωπή και μείνει καθένας μονάχος,με μιά δική του απαρηγόρητη μνήμη ο καθένας ανάμεσα σε τόσα γεγονότα και τόσους νεκρούς,ψάχνοντας γιά έναν δρόμο,έναν ασήμαντο έστω δρόμο να επιστρέψει στη ζωή του σηκώνοντας όλο το βάρος από τόσα απελπισμένα χρόνια το βάρος αυτών που φωνάξαν την αλήθεια και τους ποδοπάτησαν κι εκείνων που δεν μίλησαν και τους ποδοπάτησαν κι αυτούς χιλιάδες σύντροφοι που τραγουδήσαν μπρος στα εχθρικά αποσπάσματα κι άλλοι που πέθαναν αμίλητα,από αγαπημένα συντροφικά χέρια χωρίς να πουν μιά λέξη,χωρίς ούτ' ένα βόγγο μήπως και δώσουν στόχο στον εχθρό. Αυτά είχα να σου πω.Να σου διηγηθώ όνειρα,θυσίες, τύψεις,δάκρυα να σου πω γιά κάποιον που δεν τον αγάπησε κανείς και πέρασε όλη τη ζωή του μέσα στην καταφρόνια και τη μοναξιά μέχρι που σώθηκε.Και να σου πω γιά κείνον που έζησε μες στις επευφημίες και γέλασε και τραγούδησε κι απόλαψε και χάθηκε -απ' τις εύκολες επιτυχίες του νικημένος. Νάμαι τώρα μπροστά σου γυμνός κι ανυπεράσπιστος και άτρωτος σαν το νεκρό στις γκρίζες πλάκες του νεκροτομείου. Αν όχι με τη στοργή σου,σκέπασέ με τουλάχιστον με λίγη συχώρεση. Κρυώνω.... Τάσος Λειβαδίτης
ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΡΑΔΥΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Με μια κιθάρα και ένα πιάνο... συγκεντρώσαμε τρόφιμα Συμμετείχαν οι: Ηλίας Λιούγκος Καλλιόπη Βέτα Εncardia Eρωφίλη Δανάη Παναγιωτοπούλου Βασίλης Γισδάκης Σάκης Τσιλίκης 27-11-2013 στο Δημοτικό Αναψυκτήριο Άλσους Δ.Κιντής ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ Η Είσοδος ήταν με συνεισφορά τροφίμων μακράς διαρκείας για την ενίσχυση των συμπολιτών μας που πλήττονται από την ΚΡΙΣΗ
ΕΝΑ ΦΟΡΤΗΓΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ!!!!!!!!!!!!!!!!! Και οι ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ δεν πήραν φράγκο!
"με το πρόσωπο κολλημένο στο τζάμι
κοιτάζω εκστατικά
πίσω απ' τις στάλες της βροχής
ένα πολύχρωμο κόσμο
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
με τις τσέπες γεμάτες μπίλιες
μέσα στον χειμώνα
ένα παιδί με δακρυσμένα μάτια
για το γατάκι του που πέθανε
για το λουλούδι που μαράθηκε
για όσους έφυγαν χωρίς επιστροφή
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
με τρύπιο παλτό
που λαχταράει τα ζεστά κάστανα
τη γειτονιά και τους φίλους
την άνοιξη που θάρθει
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
που δεν δέχεται
πως μπορώ να γελάω
όταν τη ίδια στιγμή κάποιος κλαίει
κρύβω μέσα μου ένα παιδί
απαρηγόρητο
που θάθελε να φτιάξει τη ζωή
στα μέτρα της καρδιάς του"
Τόλη Νικηφόρου..
Η κυρά Δέσπονα, μου έλεγε η Ειρήνη, έφτιαχνε τα καλύτερα σύκα του χωριού.
-Πες μου το μυστικό σου, τη ρώτησε , σαν την πέτυχε κάτω στο φούρνο.
-Τα φτιάχνω με ΑΓΑΠΗ! Αυτό είναι το μυστικο, της αποκρίθηκε η κυρά Δέσποινα , η οποία ΖΕΙ μόνη, με ένα απέραντο χαμόγελο πάντα!!!!!!!!!!
Ένα από τα καλύτερα απογεύματα , μαζι Της..
Να περνάτε καλά , ό,τι κι αν κάνετε, όσο γίτεται..
Την αγάπη μου..
Λένε πως την ημέρα των γενεθλίων σου, πρέπει να τη γιορτάζεις.
Μα πώς να ξανάβρεις το χαμόγελο, όταν όλα γύρω σου πεθαίνουν..;
Με παραμύθια η χαμένη μας ΖΩΗ , πίσω δεν ξαναγυρνά.
Εκτός και αν πάρεις το "μονοπάτι της", πάλι από την ΑΡΧΗ .
Δεν είναι εύκολο..
..
Καληνύχτα ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, κρατώ την αγάπη Σας μέσα στην καρδιά μου...
................................ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.......................................
Δεν έχω τίποτα άλλο να σας κεράσω παρά μόνο.. την ανάσα ενός ΗΧΟΥ να ΣΑΣ συντροφεύει με ζεστασιά και Ελπίδα στις υγρές πια μέρες μας ..
Στην υγειά ΣΑΣ..!
Χωρίς λογια..
Έχουν.. όλα ειπωθεί
Την Αγάπη μου
http://youtu.be/k-y4HC8V5TM
Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ' ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Βέβαια αγάπησε τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα
Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ' το δέντρο που βρέχεται
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα
Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί για όλη την ανθρωπότητα
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου 'ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ' άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη
Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ' ένα άστρο ή μ' ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών
Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!
Δως μου το χέρι σου..
Δως μου το χέρι σου..
Τάσος Λειβαδίτης
"Μου λείπουν οι βραδιές που μόνο εσύ διαφέντευες το κύλισμα τους. Μου λείπουν οι στιγμές που σαν πουλί τιτίβιζες ολόγυρα μου. Η ανεξέλεγκτη πλημμύρα της χαράς που πότιζε τους τοίχους του σπιτιού. Να τραγουδώ τον έρωτα σε νότες άπαιχτες μιας άλλης μελωδίας. Θέλω την Κανελλίδου...να γεμίσει την σιωπή αυτής της ώρας. Και ένα ποτήρι κρασί...Νωρίς ακόμα; Ποιός με σιγουριά ξέρει πότε είναι η σωστή στιγμή." Κική Κτενοπούλου
Διάλεξα αυτό το κομμάτι, θυμάσαι που το είχα προσωποποιησει με την Ελπίδα στον κόσμο?
"> Σου άρεσε. Μακρύ ακόμα το ταξιδι Σου. Κι αν βρείς την Ο νειρεμενη Χώρα, να μας τη ψιθυρισεις...γιατί ακομα κοιμόμαστε Κεμάλ.. Χιλια φιλια...
"Η συνάντηση
Την πρωτοείδε ενώ κρατούσε στα χέρια του το βιβλίο του Ελεφάντη, Δια γυμνού οφθαλμού. Ψηλή, με μακριά μαύρα μαλλιά., νεανικό παρθένο βλέμμα , έψαχνε στα ράφια με την ανατολική φιλοσοφία . Σάββατο πρωί συνήθιζε να παίρνει τα παιδιά του και να περνάνε την ώρα τους στο βιβλιοπωλείο. Αυτό ήταν προτεραιότητα στη ζωή του. Η μόνη δύναμη για να ανακαλύψετε και να απολαύσετε τη ζωή σας είναι η δύναμη της γνώσης τους έλεγε! Και η μόνη περιουσία που θα πάρω μαζί μου φεύγοντας ,σκεφτόταν πικρά. Άφηνε τα παιδιά του στα παιδικά βιβλία να επιλέξουν μόνα τους τα βιβλία τους και αυτός χανόταν σε καινούρια και παλιά βιβλία. Η τελευταία δημοκρατική επιλογή είναι οι πάγκοι των βιβλιοπωλείων απέναντι σ' έναν προκαθορισμένο κόσμο ,μερικές φορές τον έλεγε προτηγανισμένο, αστειευόμενος. Συναντήθηκαν τα μάτια τους την ώρα που και οι δυό ήταν απογοητευμένοι και απομονωμένοι απ' την ίδια τους τη χώρα. Παντού ναυάγια ,οικονομικά σκάνδαλα, οι πολιτικοί τσακώνονταν ποιος έκανε τα περισσότερα, χρεοκοπημένοι στα μάτια του λαού, ο λαός συμμέτοχος εξαργύρωνε τα κεκτημένα με τη βολική σιωπή του. Το μόνο χαμόγελο της χώρας μια νίκη για πρώτη φορά στην ιστορία της στο παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου, μ' ένα γκολ από σπόντα . Ήταν αρχές του καλοκαιριού. Ήλιος ,θάλασσα, μπλε ουρανός γιάτρευαν τις πληγές. Εκείνο το πρωινό φώτισε τη ζωή του με αισιοδοξία ,όταν αντάλλαξαν τις πρώτες λέξεις, μετά τις πρώτες ματιές ,μ' ένα βιβλίο και οι δυό στο χέρι ,μες στο βιβλιοπωλείο. Όταν ένοιωσαν ότι αγκάλιασαν τη γη απ' την αρχή. "