Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
η φωνη μου...
Μακρύς ο δρόμος ως την άνοιξη
σκληρός από τον πάγο και την πέτρα
όμως μην πεις πως: "θα γυρίσω πίσω"
μπροστά είναι η θάλασσα
ο ανασασμός της ροδοκόκκινης αυγής
κι ακόμα τ' όνειρο
με τ' αναμμένα άστρα και τα ποιήματα
το φιλί της πανσέληνου
που αστράφτει στην άβυσσο
κι ευφραίνει τα κρυφά των ερώτων ανθάκια
Τάκης Τσαντηλας
ο φοβος μου..εχθρος μου
Αφού δεν του έμεινε κανείς
μαζί του να μιλάει
Aρχισε να ξεχνάει τις διαδρομές της λογικής
Κι αφού στα λόγια του κανείς
ποτέ δεν απαντούσε
μόνος του όπως ζούσε
βρήκε την γλώσσα της σιωπής.
Κι είπε το θάνατο αρχή
Τον έρωτα είπε φόβο
Την πόλη έλεγε σιωπή
Τη θάλασσα είπε δρόμο
Μα δεν μπορούσε την σιωπή
κι έτσι όπως ζούσε μόνος
φοβότανε το φόβο
πήρε το τέλος σαν αρχή.
Βγήκε μια νύχτα στα ανοιχτά
μπρος στο μεγάλο δρόμο
να βρει έναν άλλον κόσμο
στης θάλασσας την αγκαλιά.
Κι είπε το θάνατο αρχή
Τον έρωτα είπε φόβο
Την πόλη έλεγε σιωπή
στη θάλασσα είδε δρόμο.Κίτρινο το σούρουπο η ώρα έξι και μισή
πες μου κάτι μίλησε δεν αντέχω στη σιωπή
κλείσε το παράθυρο, τρέμω και το σκέπασμα βαρύ
τούτη η πόλη γίνηκε ανυπόφορη πληγή
"Δες βραδιάζει, μη μιλάς
μον' έλα λίγο πιο κοντά"
Ξέρω πως ανάσκελα θα μας βρούνε ένα πρωί
σέρνοντας στο βλέμμα μας κάποια σιωπηλή κραυγή
άδειο θαν' το πρόσωπο κι η ματιά τους αδειανή
με έναν αργό θάνατο να μας λειώνει το κορμί
"Μη φοβάσαι σβήσ' το φως
δεν υπάρχει πού, πότε και πώς"
"Πριν τελειώσει η νύχτα αυτή
πριν μας έβρει το πρωί"
Πες μου αν μ' αγάπησες όσο ο ήλιος την αυγή
όσο ο γκρίζος ουρανός κάποιας άνοιξης βροχή
αν τον φόβο μου έβλεπες πίσω από κάθε μου φιλί
πες μου αν μ' αγάπησες όσο η νύχτα την σιωπή
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
"Ε ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες... !!!"
http://rigasili.blogspot.com/2011/06/21-video.html
http://rigasili.blogspot.com/2011/07/blog-post.html
Προδίδετε πάλι την Ποίηση, θα μου πεις,
Την ιερότερη εκδήλωση του ανθρώπου
Τη χρησιμοποιείτε πάλι ως μέσον, υποζύγιον
Των σκοτεινων επιδιώξεών σας
Εν πλήρει γνώσει της ζημιας που προκαλείτε
Με το παράδειγμά σας στους νεωτέρους.
-Το τί δεν πρόδωσες εσύ να μου πεις
Εσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
Και μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αφτιά
Να ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δε μιλάτε.
Για ποιά ανθρώπινα ιερά μας εγκαλείτε;
Ξέρω: κηρύγματα και ρητορείες πάλι, θα πεις.
Ε ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείες.
Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις
Να μην τις παίρνει ο άνεμος.
(Μ.Αναγνωστακης)
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
45 μουσικοι...!!!!!!!!!!!!
«Στην κοιλάδα με τους ροδώνες» Νίκος Εγγονόπουλος
«Αλήθεια -των αδυνάτων αδύνατο
ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω /
αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε
το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου /
το εφήμερο της παράλογης ζωής του
κι ανακαλύπτουνε διαφορές
γιομάτοι μίσος διαφορές
σε χρώμα δέρματος /φυλή / θρησκεία»
μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ....
"Πολλές φορές είναι γλυκύτερο να προσδοκάς τον έρωτα,παρά να τον ζεις.Κοίτα με πόση ομορφιά μάς πλούτισε η γνωριμία μας.Σου 'δωσα το γάλα της ψυχής μου,μου 'δωσες τον πόνο σου,αγάπη.Ένα πάρε- δώσε σε πεδία όπου οι γνωστές επικοινωνίες ήταν κομμένες,και μας ένωσαν τα αιώνια και τα άγνωστα.Εκείνοι οι γαλαξίες των συναισθημάτων που κάθε φορά είναι παρθένα.Κι αυτή η ανάγκη να αγγίξουμε ο ένας τον άλλον,να τον σφίξουμε στην αγκαλιά μας-πού την πας...Τι περισσότερο θα κερδίζαμε αν κάναμε έρωτα..."
ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ
Από "Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι",σελίδα 209.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


